Eerdse KRANT

Het nieuwsblad voor Eerde

 

Heeft u nieuws, een leuk verhaal of een onderwerp voor in de krant? Tip de redactie via: redactie@eerdsekrant.nl of 06 - 52280047

VOLG EERDSE KRANT

OP TWITTER

ARCHIEF

2007 - 2008 - 2009 - 2010 - 2011 - 2012 - 2013 - 2014 - 2015 - 2016 - 2017

 

 

Hier vindt u een aantal (opvallende) artikelen die in 2017 in de Eerdse Krant hebben gestaan.

 

 

EERDSE KRANT - 5 januari 2017

 

Prijsvraag: Wie wordt de nieuwe Prins Carnaval 2017?

 

Morgenavond wordt in gemeenschapshuis De Brink de nieuwe Prins Carnaval bekendgemaakt tijdens de Prinsenzitting van CV De Oivers. Dat betekent ook het einde van de regeerperiode van Prins Daan d’n Urste. Tijd om op de plek waar hij een jaar geleden werd onthuld nog een keer terug te kijken.

 

‘Het begin’, daar zijn we benieuwd naar als Daan heeft plaatsgenomen en de koffie verruild heeft voor een pilsje. “Ik was ’s morgens aan het werk toen ik een berichtje kreeg van Geertje Ploegmakers met de vraag ofdat ik haar wilde terugbellen. Ze had ‘een vraag’! Ik was alleen, dus heb haar meteen teruggebeld. Ofdat we een afspraak konden maken? Tja, dan je weet eigenlijk al waarover het gaat, als Geertje belt!” lacht Daan. “Ik meteen Willeke geappt met zus en zo is het geval. We kunnen Prins worden of Adjudant!?”

 

“De afspraak was een week later. Die hele week erover geprakkiseerd, wat doen we als…? Wij hadden afgesproken in een kroegje, ver weg. Eerst nog wat over de dienstenveiling gehad en zo, die kort daarvoor had plaatsgevonden. Op mijn vraag waarom we moesten komen kwam dan dé vraag: willen jullie Prins en Prinses worden?” Daans reactie: ”Godsakker, wat is dat voor een vraag? We mochten er een weekje over nadenken. Ook al dachten we in eerste instantie dat het niets voor ons zou zijn, waren we na een aantal dagen er toch uit. We doen het! Het is een hele eer.”

 

“Na ‘groen licht’ te hebben gegeven wilden we graag Gijs van den Boogaard als adjudant. Geertje en Richard Habraken zijn toen naar hem gegaan om te vragen ofdat Gijs en Kimberly adjudant en hofdame wilde worden. ‘Van wie dan, van Daan van Rozendaal zeker?’, zei Gijs meteen. Diezelfde avond nog belde Gijs mij op en riep: ‘Hey, prinske!’ Ik moest ietwat tactisch antwoorden, want voor hetzelfde geldt was hij wat aan het kloten. Maar dat was gelukkig niet het geval, ze hadden ‘ja’ gezegd.”

 

“En dan begint het geouwehoer!”, zoals Daan dat omschrijft. “Je gaat afspraken maken met z’n vieren en dan krijg je te horen en te zien wat het allemaal inhoudt. Je moet van alles regelen en doen, maar we zijn echt goed geholpen door Geertje en Richard. We konden altijd bij hun terecht. Na de onthulling heeft de Raad van Elf die taak overgenomen en hebben dat ook goed gedaan. We kwamen niets tekort. Het is toch de eerste keer, je weet niet wat je te wachten staat”, geeft Daan onbewust aan, alsof hij een zesjarig contract heeft getekend bij carnavalsvereniging De Oivers. Qua leeftijd zou hij nog zeker jaren Prins van Oiversland kunnen zijn, want met zijn zesentwintig lentes is hij de jongste Prins ooit. Daar proosten we op!

 

Dan naar de vrijdag, onthullingsdag. “Ik had die dag een cursus, maar mijn hoofd stond er niet naar. De cursus ging over een spuitlicentie. Ik hoefde gelukkig alleen maar te luisteren en na afloop een handtekening te zetten, want ik heb er niet veel van meegekregen. Thuis aangekomen zag ik dat ik al verschillende app’jes had gekregen van onze vriendengroep. Ze hadden kennelijk een vermoeden, maar zeker weten deden ze natuurlijk niet. Ik heb de deur op slot gedaan, de gordijnen dichtgemaakt en ben op de bank gaan zitten. Want als iemand langs zou komen, dan kom ik niet meer uit mijn woorden en is het bekend. Dacht ik.”

 

De zenuwen sloegen echt toe nadat Daan samen met Willeke en Gijs arriveerde bij het gemeenschapshuis. “Vlug-vlug naar de kelder, onder het podium. De komst van Eric van Houtum met Jurre, die een meet and greet gewonnen had bij de dienstenveiling, nam wel wat druk weg. Op weg naar het podium word je al van alle kanten gefeliciteerd, maar ik dacht: houd maar stil en laat dat doek maar naar beneden vallen. Het wachten duurt dan nog heel lang voor je gevoel, maar als het doek dan valt…”

 

Daan is hovenier, maar hij heeft (gelukkig) ook verstand van de journalistiek. Dé Eerdse Krant-memorecorder valt ‘plots’ uit. Maar de batterijen van een mobieltje (met recorder) zijn wel vol en het gesprek kan daarop verder worden vastgelegd.

 

Verder met de onthulling. “Het eerste wat ik toen zag was mijn vader. Die zat in het midden, precies in mijn gezichtsveld, en ik zag hem iets roepen. Ik wist precies wat, want een paar weken daarvoor vroeg hij nog aan me ofdat ik de nieuwe prins zou worden. ‘Nee, niets voor mij pa’, antwoordde ik hem terug. Een prachtig moment om net als je vader ook Prins van Oiversland te worden. Ook voor Willeke’s vader een bijzonder moment. Hij zat nietsvermoedend ‘in de bak’ te trommelen en hij bleef maar trommelen toen we tevoorschijn kwamen. Hij stond perplex. Daarna was het feest natuurlijk.”

 

De dag erop: “De hele dag heb je volk. Een bloemetje hier, een cadeautje en handje daar. Een hectische dag, maar wel mooi. Vlug wat gegeten en ’s avond weer naar De Brink voor de presentatieavond.” De start op die avond was wat stroef te noemen. Daan: “Ik sloeg dicht toen ik een woordje moest doen aan het begin van de avond. Het was heel kort en nog niet eens krachtig. ‘Wil je nog iets opschrijven op een briefje’, werd me van tevoren nog gevraagd. Nee, ik heb het in mijn hoofd zitten, is niet nodig. Dat gaat zo lukken, zei ik nog. Haha, ik loop naar boven en ik kon niets meer uitbrengen. De meeste kennen me en we gaan er een skônne carnaval van maken, was het enigste wat ik me kan herinneren wat ik gezegd heb. Héél kort dus.”

 

De week erop was het receptietijd. “Van te voren word nog tegen je gezegd: ‘Let op, let op, het wordt een lange dag’. Maar die dag vliegt echt voorbij, niet normaal, zo snel. Geweldig! Je krijgt van alles. Graszaad, eieren, carnavalsoverlevingspakketten en dozen paracetamols.” Paracetamols, heeft hij die ook nodig gehad? Daan geeft schoorvoetend toe dat, ondanks zijn jonge leeftijd, er toch een aantal doosjes minder in de keukenlade lagen dan bij aanvang van de carnaval.

 

We zullen Daan niet alleen blijven herinneren als de jongste Prins ooit, in ieder geval tot dat er nog een jongere prins onthuld zal worden, maar ook vooral om die ene beroemde foto, gemaakt bij begin van de optocht in Kuussegat op de zondag. Daan: “Het liedje In de blote kont van Moi Wark klonk door de luidsprekers op de prinsenwagen. Dat durf je niet, dat durf je niet, werd voor de gein tegen me gezegd.” Daan durfde het dus wel, met een nietsverhullende foto als gevolg. Opvallend, hij heeft weinig tot geen reactie gekregen van met name de Oiverinnekes. “Het zal tegenvallen, grapt hij. ”Maar het heeft er wel veel over gegaan”, geeft Daan aan, “nu nog steeds trouwens, zoals bij het ‘11-11 bal’." Hij is echter niet bang dat hij alleen maar herinnerd zal worden om die ene foto. “Nee, ik denk dat ze ons meer zullen herinneren aan de goeie dingen, hoe de rest van de carnaval is gegaan.”

 

“Je komt in een warme familie terecht, we hebben het niet willen missen. We hebben het ook getroffen met Vorst Jeroen en Hofdame Wendy. Ze hebben ons vieren goed geholpen. Op de dinsdagavond, nadat we de jassen aan hadden en ‘de deur’ dicht was gegaan van het Hooghuys, hadden we een emotioneel moment met ze. Het gevoel? Het is afgelopen. Als je zo intens ervan genoten hebt en een skônne carnaval hebt gehad, dan doet je dat wat. Dat vergeet je nooit meer.”

 

Dan is het tijd om vooruit te kijken, naar die spannende onthulling van morgen. Inmiddels een traditie, de Eerdse Krant schrijft ieder jaar een prijsvraag uit: weet jij wie de nieuwe Prins van Oiversland wordt? Deze laatste vraag is natuurlijk ook aan Prins Daan d’n Urste gesteld. “Ik ben benieuwd, maar denk Ton van der Linden.” Dingt hij mee naar de hoofdprijs?

 

Denk jij het ook te weten wie de nieuwe Prins Carnaval wordt? Inzendingen moeten voor morgenavond (vrijdag) 20:11 uur binnen zijn bij de redactie op het emailadres: redactie@eerdsekrant.nl. Doe dit o.v.v. je naam en telefoonnummer. Voor diegene met het juiste antwoord staat tijdens de carnavalsdagen een meter bier klaar! Mochten er meerdere goede antwoorden binnenkomen, dan wordt er geloot. De minimumleeftijd is 18 jaar. Volgende week wordt in deze krant de (mogelijke) winna(a)r(es) bekendgemaakt.

 

 

 

EERDSE KRANT - 5 januari 2017

 

Trimclub Triona zet ook tussen kerst en nieuw beste beentje voor

 

Terwijl de meeste sporten een winterstop hebben, geldt dat niet voor de Eerdse trimclub Triona. Dus: ook tussen kerst en nieuw werd onder bezielende leiding van Pietje Ven (Piet van de Ven) keihard de conditie op peil gehouden in de grote zaal van gemeenschapshuis De Brink. Uw redacteur deed ook fanatiek mee.

 

Alhoewel fanatiek, na afloop aan de bar waren de meningen daarover verdeeld onder de leden. Vooral de oefening om een minuut lang, alleen steunend op je handen en tenen, de houding aan te nemen als een plank. Tja, dat vergt toch enige oefening. Maar er waren meer oefenvormen die uw redacteur tweemaal moest aanhoren, of door Piet eerst moest worden voorgedaan. De ledenmaten werden in allerlei bochten gewrongen, geen spiertje werd overgeslagen.

 

Maar de clubavond, altijd op donderdag, begint elke keer rustig. Eerst worden er wat rondjes gelopen om de spieren op te warmen. Onder een lekker muziekje wordt vervolgens de moeilijkheidsgraad van de oefeningen zorgvuldig opgebouwd, echter iedereen kan op zijn niveau meedoen. Ondanks het ‘afzien’, is er zo nu en dan ook tijd voor een geintje, zeker als een ‘nieuw lid’ meedoet. Trouwens, nieuwe leden zijn van harte welkom, zo wordt na afloop duidelijk aangegeven. Kosten nog moeite worden gespaard om die aan te trekken. Zo heeft de club speciaal daarvoor een hotline geopend, die 24/7 bemand is door Ad Bekkers. Het nummer is 0413-366950. Je kunt ook gedeelten van een jaar lid zijn, aan flexibiliteit dus geen gebrek.

 

Na zo’n driekwartier zijn de oefeningen klaar en wordt er nog een partijtje gevolleybald als afsluiter. De teamindeling wordt willekeurig door Piet gemaakt, die als scheidsrechter scherp toeziet op een eerlijk verloop. Na het douchen wordt er aan de bar nog wat nagekaart over de eenzijdige volleybalwedstrijd (stonden alle sterken bij elkaar?) of kom je bijvoorbeeld te weten dat een lid vroeger Commandant Berging was. Daar was wat verwarring over, maar het bleek hier echter niet te gaan over iemand die de baas is over een wasmachine, of een droger of wat bezems. Nee, hij was een commandant in een legeronderdeel die tanks en vrachtauto’s ophalen of moeten wegslepen met een kraanwagen.

 

Opvallend verder aan de bar, tussen de gezelligheid door: Rivella, een verfrissend sprankelend frisdrankje, is populair onder de leden. En, op deze laatste clubavond van het jaar is de schaal met worstenbroodjes zo op.

 

De club telt nu dertien leden, maar een viertal is geblesseerd of herstellende. Maar, men geeft aan dat dit niet door de trimavonden komt, dus dit mag zeker nieuwe leden niet afschrikken om een keer mee te doen. Integendeel, uw redacteur had de volgende dag totaal geen last van spierpijn. Een compliment waard aan de ‘commandant van Triona’!

 

 

 

EERDSE KRANT - 12 januari 2017

 

Wilhelmien de Koning-Verbruggen Eerdeburger

 

Gezien haar grote verdiensten voor de Eerdse gemeenschap heeft de dorpsraad tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van afgelopen zondag Wilhelmien de Koning-Verbruggen (68) onderscheiden tot twintigste Eerdeburger. Voorzitter Frans Zegers roemde haar, omdat ze ‘al decennialang met veel liefde en toewijding vrijwilligerswerk heeft verricht en nog steeds verricht ten behoeve van mensen met een beperking, ouderen en zieken.

 

Hij omschreef haar verder als ‘een vrijwilligster waar je op kunt bouwen; niets is haar te veel!’ De voorzitter onderbouwde zijn uitspraken met de hieronder vastgelegde verdiensten. ‘Wilhelmien verricht al decennialang veel werk voor De Zonnebloem afdeling Veghel-Eerde-Mariaheide-Zijtaart. Ze is in oktober 1989 lid geworden. In januari 1990 heeft zij een bestuursfunctie aangenomen bij de Zonnebloem. Dit heeft ze gedaan tot januari 2008. In januari 2012 nam ze opnieuw zitting in het bestuur. In de jaren 2008 tot 2013 heeft ze echter beslist niet stil gezeten. Ze is erg actief en zit vol met ideeën. Ze doet de organisatie voor de lotenverkoop. Ze gaat op bezoek bij mensen die daaraan behoefte hebben en gaat met de duofiets met hen fietsen. Ziekenbezoek in Eerde, ze houdt ook in de gaten wie extra aandacht nodig heeft. Hier gaat ze achteraan zonder zichzelf op te dringen. Ze organiseert de dagboottocht en is op deze dag zelf ook actief aanwezig om alles in goede banen te leiden. Ze gaat mee als vrijwilligster op de regelmatige uitstapjes, busreizen, ontspanningsmiddagen en avonden die de Zonnebloem organiseert. Kortom, Wilhelmien is een erg bezige bij die graag alles doet voor haar medemens.’

 

Ook bij ouderensteunpunt Den Binnenhof is Wilhelmien zeer actief. ‘Vanaf de start (sinds oktober 2000) elke maandagmiddag is ze gastvrouw tijdens de open inloop. In 2002 heeft zij in dit steunpunt een line-dancegroep opgericht waarvan zij de leidster is en wekelijks dansles geeft. Vanaf 2007 serveert ze een keer per maand eten in het eetpunt van dit ouderensteunpunt. Sinds 2011 is ze een keer per maand begeleidster bij de filmavond. Verder, als er extra activiteiten plaatsvinden, hoeft ze maar gebeld te worden. Als ze tijd heeft, is ze er of… maakt ze er tijd voor vrij! Wilhelmien wordt door ‘Den Binnenhof’ omschreven als ‘een vrijwilligster waar je op kunt bouwen. Zij denkt mee en heeft oog voor de meest kwetsbare ouderen. Stimuleert zonder zichzelf op te dringen. Is kritisch in positieve zin.’

 

Verder is Wilhelmien vanaf september 2008 zeer actief als vrijwilliger zeer actief bij Ons Boerderijke (dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking) en vanaf de start in 2013 bij de dorpswinkel In de Molen. Ze werd al voor de start gevraagd. Ze zei meteen ‘ja’.

 

Omdat ze niet op de nieuwjaarsbijeenkomst aanwezig was, in verband met een weekendje weg met de familie, werd ze via de telefoon op haar vakantieadres blij verrast met de onderscheiding. Een dag later kreeg ze alsnog de versierselen, een zilveren Oiverspeldje, door Frans Zegers opgespeld. “Waarom ik, er zijn er zo veel die dit verdienen”, vroeg een emotionele Wilhelmien zich hardop af na de felicitaties.

 

 

 

EERDSE KRANT - 26 januari 2017

 

Veel strijd en passie bij de Masters in Stratego

 

De eerste editie vond al in 1996 plaats. Zondag was Eerde, in de sfeervolle bistro van Het Goeie Leven, het mooie decor voor The Masters. Een invitatietoernooi voor de Top32 op de Stratego-Ranking. Na jaren stond deze klassieker weer op de Stratego-kalender. De laatste editie, in deze opzet, vond veertien jaar geleden in Nijmegen plaats.

 

Op de nog korte erelijst staan wel illustere namen. Zoals de eerste wereldkampioen ooit, Peter van Bodegom uit Maarsenbroek. Hij won de eerste twee edities. Dat deed nog geen enkele speler hem na om back to back te winnen!

 

Titelverdediger Wim Sikteoeboen, hij is samen met Van Bodegom de enigste die ook tweemaal kon winnen, kon de immens grote wisselbeker op het einde van de dag niet voor de derde keer meenemen naar zijn woonplaats Helmond: hij werd zesde. Twee spelers eindigde met een gelijk aantal punten op de derde plaats. Weerstandspunten (die de sterkte van je tegenstanders aangeven) moesten de doorslag geven en die pakte gunstig uit voor Vince van Geffen, die een thuiswedstrijd speelde. Een knappe prestatie voor de pas 14-jarige om bij zijn eerste deelname meteen een toppositie te behalen. Hij verdrong daarmee ‘oude krijger’ George Franka, een oud-Nederlands kampioen uit Den Haag, naar de vierde plaats.

 

De strijd om goud en zilver was er een die vooraf werd verwacht. De twee beste spelers op de ranking, viervoudig wereldkampioen Pim Niemeijer uit Rotterdam en tweevoudig wereldkampioen Tim Slagboom uit Breda, streden tot aan de laatste van de zes rondes om die eeuwige roem. Het was uiteindelijk Niemeijer die met vier zeges en twee remises aan het langste eind trok en daardoor kan zijn naam voor de eerste keer op de wisselbeker worden ingegraveerd.

 

Opvallendste deelnemer was Sem van Geffen, hij is op papier nog een junior. Maar als de ‘grote jongens’ nu al een beetje angstig zijn als ze tegen hem moeten spelen, belooft dat voor de toekomst.

 

Net als vier jaar geleden, toen er in Eerde een Stratego-toernooi plaatsvond met alleen wereldkampioenen, werd de accommodatie geroemd door de spelers. De organisatie vulde daarom met potlood al een datum in voor een volgende editie.

 

 

 

EERDSE KRANT - 26 januari 2017

 

Twee Eerdenaren geïnstalleerd als raadslid!

 

Eerde was samen met Mariaheide de enigste van de dertien kernen die niet vertegenwoordigt was in de kersverse gemeenteraad van de nieuwe gemeente Meierijstad. Tot donderdag! Want na het coalitieakkoord van Team Meierijstad, CDA, VVD en PvdA en om met zes wethouders het college van B&W te vormen, werden een zestal kandidaatsraadsleden alsnog geïnstalleerd. Onder hen twee Eerdenaren: Bertus van Berkel (CDA) en Frank-Jan van Zutven VVD). De Eerdse Krant stelde ze nadat ze de eed hadden afgelegd een aantal vragen.

 

Verrast dat je alsnog in de raad komt? Bertus: “Zeker verrast! Ik was vooraf met plaats 11 op de kandidatenlijst blij, en maakte zeker kans om in de gemeenteraad te komen. Als blijkt dat het na de uitslag dan net niet is, is teleurstellend. Na vier spannende weken kwam er een coalitieakkoord en door het leveren van twee wethouders ben ik nu alsnog in de raad gekomen.” Frank-Jan: “Op 2 januari heb ik me laten installeren als burgercommissielid in de verwachting dat dat mijn rol binnen de fractie zou zijn in de komende jaren. In vijf jaar tijd kan er veel gebeuren, dus had het bestuur van de VVD mij gevraagd of ik beschikbaar zou willen blijven op de reservebank voor het geval er in de loop van de tijd onverhoopt een zetel zou vrijkomen. Uiteindelijk is dat dus gebeurd, twee weken na de start van Meierijstad. Toen ik vorige week gebeld werd heb ik daarom ‘ja’ gezegd.”

 

Nog een goed glas bier (of wijn of iets anders) erop gepakt? Bertus: “Nou niet echt, maar ik ben wel blij dat ik de kans krijg. Het ‘hart van de Meierijstad’ is vertegenwoordigd in de raad, dat vind ik belangrijker.” Frank-Jan: “Ik ben blij dat ik de komende jaren weer zitting mag nemen in de raad. Maar, ik zie het vooral als een grote verantwoordelijkheid. Na een raadsvergadering mag er dan best een pilsje op gepakt worden, zeker als je woordvoerder bent geweest namens je fractie.”

 

Wat wil/kan je betekenen voor Meierijstad, en voor Eerde in het bijzonder? Frank-Jan: “Ik wil me graag binnen mijn portefeuille bezig houden met de hele gemeente Meierijstad. Juist in een nieuwe gemeente is het van belang dat het gemeentebestuur, en dus ook de raadsleden, hun aandacht eerlijk verdelen. Zo leer je de nieuwe gemeente nog beter kennen, wat gezien het grote grondoppervlak ook nog best een uitdaging is. En als er daarbij een onderwerp uit Eerde voorbij komt dan zal ik me daar uiteraard in verdiepen. Bertus: “De taak van een raadslid is vertrouwen uit te stralen. Mochten ze mij nodig hebben, dan zal ik er zijn voor heel d’Eerd. Verder is voor mij prioriteit nummer een het behoud van onze basisschool. Ik zie mogelijkheden voor een combinatie met seniorenbouw. Verder zal ik me hard maken voor het behoud van het kerkgebouw en de woningbouw heeft ook zeer zeker mijn aandacht. Gezond en leefbaar oud worden in ons dorp, met voorzieningen.”

 

Wat is je taak binnen je eigen partij? Bertus: “Is nog niet definitief. Mijn voorkeur is het centrum van Veghel, de kerkdorpen, recreatie en toerisme en de horeca. Binnenkort zal dat bekend worden.” Frank-Jan: “De beleidsterreinen die ik binnen de fractie onder mijn hoede zal nemen omvatten met name bestuurlijke en juridische aangelegenheden, ruimtelijke ordening, verkeer en vervoer, grondbeleid, volkshuisvesting en milieubeleid. Dat zijn dezelfde zaken die ik in de afgelopen raadsperiode ook in Veghel heb behandeld. Daarnaast heb ik met enige regelmaat overleg met VVD-fracties in Meierij- en As50-verband. Zo hoor je hoe men in andere gemeenten tegen bepaalde politieke en maatschappelijke ontwikkelingen aankijkt.”

 

Twee raadsleden, belangrijk voor de Eerdse gemeenschap? Frank-Jan: “De vergaderingen van de gemeenteraad van Meierijstad zijn openbaar, dus iedereen is van harte welkom. In de komende jaren zal de raad ook vaker zijn oor te luister leggen bij de inwoners. Met Bertus en ik als raadslid en Moniek van de Meerakker als burgercommissielid zullen de signalen uit Eerde in ieder geval niet verloren gaan.” Bertus: “Ik ben zeker ook blij dat Frank-Jan in de gemeenteraad is gekomen, dat is voor ons dorp heel belangrijk.”

 

 

 

EERDSE KRANT - 2 februari 2017

 

Opvoering met ‘voor elk wat wils’

 

De volwassenen van Toneelvereniging Eerde speelde afgelopen weekend driemaal het stuk Bittergarnituur. Ditmaal geen normale opvoering, maar een tikkeltje anders…

 

Zondagavond, kwart voor acht in de avond. Het Sint Antoniusplein raakt vol met geparkeerde auto’s, het wordt drukker en drukker in de foyer van gemeenschapshuis De Brink. We zitten een kwartiertje voor de opvoering van Toneelvereniging Eerde, genaamd Bittergarnituur. Het is de laatste van drie voorstellingen die ze het afgelopen weekend hebben geven.

 

De Eerdse Krant komt verslag doen van de avond en wil graag nog even een korte sfeerimpressie optekenen van de spelers in de kleedkamer voordat ze de bühne opgaan. Een klop-klop op de kleedkamerdeur, maar het blijft opvallend stil achter die deur. Na voorgaande nog een keer herhaald te hebben en weer geen reactie treffen we… een lege kleedkamer aan! Paniek, waar zijn de hoofdrolspeelsters? Het zou hier nu een gekkenhuis moeten zijn, met rondvliegende kledingstukken, een regisseur die nog aanpassingen aan het script doorvoert, nagelbijtende acteurs, zenuwachtige grimeurs en een toilet die overuren maakt. Maar niets van dat alles!

 

Dan maar weer terug naar de foyer waar de toeschouwers zich inmiddels naar de grote zaal begeven. Komen ze voor niets? Maar wat zien we als we in de speelzaal zijn? Daar, aan de rechterzijde van ‘het podium’ zitten de vijf speelsters in een soort van… kleedkamer! Niet ‘weggestopt’, maar gewoon open en bloot zien we de spelersgroep, bestaande uit Wilma van Dam, Marloes van der Donk, Nelleke van Gerwen, Petra van de Meerakker en Denise van Wordragen, zich klaarmaken voor de voorsteling. En, wat nog meer opvalt is dat de toeschouwers gedeeltelijk op het podium zit en de speelsters in de zaal. Een omgekeerde opstelling dus. Het publiek zit daardoor wel ‘boven op’ de voorstelling en kan alle bewegingen en gevoelens goed volgen.

 

Ditmaal is gekozen voor niet één lang stuk door de volwassenen van de toneelvereniging, maar zes korte stukken. Vandaar ook de gekozen naam van de voorstelling: Bittergarnituur. Regisseur Jan Grosfeld legt uit. ‘In een bittergarnituur zitten verschillende soorten hapjes met verschillende smaken. Dat hebben we in deze voorstelling, bestaande uit zes korte stukken, ook. Voor elk wat wils dus.’

 

En die mix maakt het een leuke voorstelling. Voor de speelsters extra lastig natuurlijk. Ze spelen telkens verschillende rollen, van een bezorgde aanstaande moeder of een oud vrouwtje tot een echte d’Eerdse of roddelende en drinkende vrouw van een piloot. De stukjes zijn boeiend en herkenbaar, het publiek geniet met volle teugen.

 

En, nu kunnen we ook een keer meegenieten wat er zoal in de kleedkamer gebeurd. Haren op een knot, wat grijze haarspray eroverheen en in nog geen minuut ben je vijftig jaar ouder. Of, een van de speelsters vergat spontaan een paar regeltjes tekst en dat werd vanuit ‘de kleedkamer’ fijntjes (en aangedikt) aangegeven: ‘drie pagina's!

 

 

 

EERDSE KRANT - 2 februari 2017

 

Hoog bezoek

 

Op initiatief van onze dorpsraad kwam bisschop Gerard de Korte zondagmorgen naar ons dorp. Hij ging voor bij de eucharistieviering. Daarin sprak hij Gods zegen uit over Meierijstad, de burgemeester, de wethouders, de leden van de gemeenteraad en de medewerkers.

 

Ook waarnemend burgemeester Fränzel sprak tijdens deze mooie en warme viering een woordje. Frans Zegers, dorpsraadvoorzitter, sprak in zijn openingswoordje dat wij als Eerde Meierijstad een warm hart toe dragen en we nieuwe energie krijgen met al die dorpen en wijkraden. Hij sprak verder dat we verbindingen moeten koesteren en behouden en waar mogelijk uit te breiden. Elk kerkdorp stak een kaarsje aan, als gebaar van het thema van deze viering: dienen en verbinden. Het parochieel gemengd koor Eerde, onder leiding van Jolanda Mobers en ondersteund door organist Norbert Bartelsman, zorgde voor de muzikale noot tijdens de viering.

 

 

 

EERDSE KRANT - 16 februari 2017

 

Primeur op carnavalsmaandag!

 

De pakken en pruiken hangen al klaar. Het volgend weekend is het weer carnaval en wonen we vier dagen lang in Oiversland. Het programma van CV De Oivers is bekend, de ‘grote en kleine’ Prins met hun gevolg krijgen een aantal leuke dagen voorgeschoteld. Zoals bijvoorbeeld op de maandagmiddag, waar de broers Frans en Jos Zegers de tent proberen op z’n kop te zetten. De Eerdse Krant sprak met ze.

 

Muziek blijkt al hun hele leven lang hun beider grote passie te zijn. Jos herinnert zich nog het plezier dat hij in de negentiger jaren van de vorige eeuw beleefde aan het draaien van muziek in de soos. Frans vertelt ronduit over zijn dierbare herinneringen uit het verleden: “In mijn jonge jaren toog ik op vrijdagavond of zaterdag op mijn fiets naar Veghel om in de Muziekboetiek nieuwe singles te gaan beluisteren. Ik vond het heerlijk om deejay te zijn bij soos Paradise, café en zaal Heesakkers in Dinther en ’t Klumpke in Sint-Oedenrode.” Verder heeft hij platen gedraaid in zaal Lunenburg in Loosbroek en Barouge in Uden. Al het geld dat verdiend werd, werd meteen omgezet in de aanschaf van nieuwe platen en een steeds verdere uitbreiding van discotheek The Super Paradise Drive-in Show. Frans herinnert zich nog een groot aantal grappen dat werd uitgehaald. Acts waarbij ze over de discotheek sproken, net zoals Cesar Zuiderwijk van Golden Earring dat toentertijd over zijn slagwerk deed en optredens met onder andere een eigen Little Jimmy Osmond. Verder denkt hij met heel veel plezier terug aan een zondagmiddag waarop hij, met zijn zwager als chauffeur, in een chique auto naar café en zaal Heesakkers werd gebracht. “Net zoals Herman Brood dat in die tijd deed, werd ik voorgereden. Ik had een prachtig wit pak aan. Ik mocht niet zelf uitstappen, maar moest wachten tot de deur voor mij geopend werd! Daarna trad ik, onder grote belangstelling, zaal Heesakkers binnen. Je had al die verbaasde gezichten moeten zien! Wat hebben we gelachen!”

 

Uitermate goede en zeer bijzondere herinneringen koestert Frans ook aan de carnavalsfeesten, die eind jaren 70 in sociaal-cultureel centrum De Helftheuvel in Oeteldonk (’s-Hertogenbosch) plaatsvonden. “Daar mocht ik optreden voor een zaal met meer dan 1200 personen. We trokken er met onze discotheek, elk jaar opnieuw, meer publiek dan het eveneens, in een andere zaal, aanwezige orkest. Ik draaide de klok rond - van ’s middags 14:00 tot ’s nachts 02:00 uur - met een onderbreking van één uur om te eten en waarin de bandrecorder(!) met de zelfgemaakte (polonaise)mix het werk overnam. Ik maakte er een sport van om het aanwezige publiek op een prettige manier op te jutten; met muziek van Status Quo en de toentertijd zeer bekende single Some kind of wonderful van Grand Funk Railroad. De beheerder, Jan de Jong, was dan altijd bang dat het uit de hand zou lopen, wat uiteraard niet mijn bedoeling was en gelukkig ook nooit gebeurd is, en maande mij dan om rustiger carnavalsmuziek te gaan draaien. ’s Avonds ging ik met suizende oren naar huis. Vaak moest ik de radio aanzetten om de slaap te kunnen vatten.”

 

Welke soort muziek gaan jullie draaien op maandagmiddag? Jos: “We hebben een grote collectie singles en elpees. Naast hedendaagse muziek zullen we ook oude en nieuwe carnavalskrakers - letterlijk! - laten horen.” Frans: “Daarnaast draai ik graag muziek uit de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw: discomuziek als Disco Inferno van de Trammps en Fire van de Pointer Sisters, maar ook Rio van de Dizzy Man’s Band, muziek van de George Baker Selection, Shocking Blue en Les Poppy’s (Non, non, rien n’a changé) en niet te vergeten rockmuziek van Status Quo, U2, Livin’ Blues en Deep Purple. In het bijzonder voor Prins Bas draai ik Oerend hard van de Achterhoekse formatie Normaal!”

Draaien jullie samen of om en om? Jos: “Dat bekijken we op de middag zelf; we laten het afhangen van het verloop van die middag.” Frans: “Het belangrijkste is, dat we met z’n allen een gezellig feest beleven.”

 

Willen jullie nog verder nog iets kwijt? Jos en Frans: “Uiteraard hopen we, dat er veel dorpsgenoten op dit feest afkomen en we erin slagen om samen een super gezellig feest te bouwen waar nog lange tijd met plezier op kan worden teruggekeken.” Het zal sowieso een uniek optreden worden, want hebben ze al ooit samen gedraaid?: “Nee, dit wordt onze eerste keer!”

 

 

 

EERDSE KRANT - 23 februari 2017

 

Politiek Meierijstad maakt kennis met natuurgebied

 

Een aantal wethouders en raadsleden van de nieuwe gemeente Meierijstad werden zaterdagmorgen door natuurwerkgroep De Eerdse Bergen uitgenodigd om kennis te maken met, volgens voorzitter van de werkgroep Ad Bekkers, een juweeltje. En daarmee doelde hij op het gebied Eerdse Bergen, gelegen in het hart van Meierijstad.

 

De natuurwerkgroep vindt dat de mooie dorpse natuur bewaard moet blijven. Ad: ‘Natuur is weerloos, maar aan de andere kant onvoorstelbaar krachtig. Met geduld en positiviteit verrichten we vele werkzaamheden in met name het kerngebied, het gebied met onder andere de stuifduinen. Met als doel om het te behouden en waar mogelijk te versterken.’

 

Vier wethouders, te weten Harry van Rooijen, Menno van Rozendaal, Eus Witlox en Coby van der Pas lieten zich informeren over het natuurgebied met cultuur en historische waarde. Na een woordje van Harry van Rooijen, die natuur in zijn portefeuille heeft, en bevestigde dat Meierijstad vele pareltjes heeft waaronder dit gebied, nam Fia Fiers (’Volgen: ik weet de weg!) de groep mee en fungeerde als gids tijdens de rondleiding.

 

Ad Bekkers na afloop: Tijdens deze excursie van anderhalfuur hebben de aanwezigen onder leiding van gids Fia Fiers veel gezien en kennis gemaakt met de activiteiten van de natuurwerkgroep De Eerdse Bergen. De veelzijdige en boeiende natuur, bos, heide, open percelen met afwisselende flora en fauna en de cultuur-natuur-historische waarde, de stuifduinen, hakhout, tekens van het oorlogsverleden en zand en kerkepaden. Het mooie werk van vrijwilligers van de natuurwerkgroep om de natuurwaarde in bossen, heide met succes te verbeteren werd getoond. De kwetsbaarheid van het gebied, onder andere erosie van de stuifduinen, blootlegging van eikenstoven en de ongewenste activiteiten op de MOB-complexen werden bekeken. Met trots werd stil gestaan bij de plannen voor nieuwe natuur. De gemeente heeft onlangs 1,7 ha aangekocht en Fia vertelde over deze plannen en ook om een poel te maken. De nieuwe inrichting van de Vlagheideberg biedt veel perspectief voor versterking van de natuur in de Eerdse Bergen en verbinding van de MOB-complexen.

 

Verder legden we de aandacht op de makkelijke toegankelijkheid van het gebied en verzocht maatregelen om verkeersdruk te beperken. Met name om het verkeer in het kerngebied, het Loo met Pastoorsberg, tussen Bergweg en De Kuilen en daarnaast de toegangswegen naar MOB-Oost te beperken. Ook vroegen we de gemeente om met een vergunningsbeleid ongepaste activiteiten te weren.

 

Om de het gebied te versterken wezen we op provinciale stimulerende regelingen om agrarische grond om te zetten en aan natuurlijke akkerrand beheer te doen. Er zijn geen nieuwe plannen nodig. In het verleden zijn er veel plannen en rapporten verschenen: Natuurvisie Masterplan Vlagheide, Maatregelenplan Eerdse Bergen, Begrazing plan MOB-complexen, Bossen van Veghel, Groen beheerplan stortplaats Vlagheide etc. Hier is veel tijd, ook van vrijwilligers, en geld in geïnvesteerd en bieden een goede basis voor ons werk. Tot slot ook aandacht voor het speerpunt om beheersafspraken met gemeente te maken en in samenwerking met alle betrokkenen verder te werken aan de versterking van het dorpsnatuurgebied De Eerdse Bergen.

 

Wethouder Harry van Rooijen van de gemeente Meierijstad sprak dank uit voor de mooie excursie en roemde het vele werk van de vrijwilligers voor de Eerdse Bergen als voorbeeld en als natuurparel van de gemeente Meierijstad.

 

 

 

EERDSE KRANT - 2 maart 2017

 

Eerdse Bergen ATB-tocht

 

Prima fietsomstandigheden tijdens de Eerdse Bergen ATB-tocht. Supportersvereniging De Eerdse Renners tekende zondag voor de vijftiende keer voor de organisatie.

 

Carnaval of geen carnaval, ruim 250 deelnemers namen zondagochtend deel aan de veldtoertocht die uit was gezet in de omgeving van Eerde. Tussen half negen en tien uur kon men bij café De Driesprong inschrijven om daarna een van de twee afstanden te mogen rijden: 30 of 45 kilometer.

 

Het St. Antoniusplein staat die morgen helemaal vol met geparkeerde auto’s, evenals de straten er om heen. Verkeersregelaars leiden alles in goede banen. De deelnemers komen in allerlei vervoersmiddelen aan bij de vertreklocatie. Eentje valt direct op. Net voor de klok van tien uur zien we de bestuurder van een snelle Porsche nog een parkeerplek zoeken. Daar zo’n auto niet beschikt over een kofferbak waar een mountainbike in past, heeft hij deze op het dak geplaatst. Een niet alledaagse combinatie? ‘Klopt’, geeft een lachende Koen Verberk door een geopend raampje toe. ‘Ik krijg veel bekijks als ik ergens naar toe rij met de mountainbike op het dak. Maar iets anders, mag ik mijn auto hier neerzetten?’

 

Hij heeft duidelijk last van haast, de Eerdse kerkklok geeft bijna tien uur aan, de inschrijving sluit bijna. Al aangekleed stapt hij uit de Porsche, de fiets gaat vliegensvlug van het dak als plots een andere deelnemer bij zijn auto verschijnt. Het is zijn fietsmaatje die vanuit Langenboom is komen fietsen en waarmee hij de toertocht samen gaat rijden. Verberk zelf is vanuit Rosmalen komen rijden, en volgens zijn maatje met net zo veel haast als hijzelf, want hij gaat boven de motorkap van de Porsche hangen en zegt dit te kunnen ruiken…

Na te hebben ingeschreven en een Marsje voor onderweg, zijn ze vertrokken.

 

 

 

EERDSE KRANT - 16 maart 2017

 

50-jarig bestaan muziekvereniging Allegretto's

 

Gouden jubileumweekend

 

Muziekvereniging Allegretto's vierden afgelopen weekend hun 50-jarig bestaan!

 

Dat deden ze op de zondagmiddag met een muziekfestijn met een aantal andere gitaarverenigingen in gemeenschapshuis De Brink. Op zaterdagavond was er een prachtige muzikale viering in de Eerdse kerk.

 

Bestuur en leden van muziekvereniging Allegretto’s omschrijven hun 50-jarig jubileum als onvergetelijk: ‘Wat hebben we maanden hard gewerkt met zijn allen aan de voorbereidingen voor dit 50-jarig jubileum. Maar het resultaat mocht er dan ook zijn! Er was zeker géén sprake van solisme waar de pastoor het over had tijdens de Heilige Mis, maar van samen de schouders eronder en samen muziek maken! We hebben genoten met zijn allen en wat waren er veel mensen die ons een warm hart toe hebben gedragen! Daarvoor onze hartelijk dank aan iedereen die op welke manier dan ook hier een steentje aan bijgedragen heeft. Hiermee hebben we alles en iedereen omvat en zeker geen mensen vergeten. Nogmaals dank lieve mensen, wij zullen dit 50-jarig jubileum nooit vergeten!’

 

 

 

EERDSE KRANT - 16 maart 2017

 

Pastorietuinbankje krijgt een naam

 

Op zaterdag 17 december jl. werd er een bankje in de Pastorietuin onthuld. Het was een geschenk van KBO Eerde aan de Eerdse gemeenschap. Een aantal dagen later overleed plots de maker van het bankje, Theo van der Burgt. Ter nagedachtenis heeft KBO Eerde besloten om het bankje naar hem te vernoemen. Een mooi gebaar!

 

Afgelopen zaterdag kregen de kleinkinderen van Theo, Elle, Lise en Pim, de eer om een plaatje met zijn naam erop op het bankje vast te maken. Zijn dochters Peggy en Annette spraken van een mooie herinnering aan hun vader. Ze vonden het ook leuk dat de familie erbij is en dat ze de moeite hebben genomen om te komen. Theo had van de KBO de opdracht gekregen om het bankje te maken. Maar doordat de definitieve start van het gehele plan langer duurde dan verwacht, heeft de bank een jaar bij hem thuis in de garage gestaan voordat het zijn definitieve bestemming kreeg: De Pastorietuin.

 

 

 

EERDSE KRANT - 23 maart 2017

 

Koninklijke onderscheiding

 

Antoinette van de Burgt (58) is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau! Waarnemend burgemeester Marcel Fränzel van gemeente Meierijstad heeft haar zaterdag de versierselen opgespeld die horen bij deze Koninklijke onderscheiding.

 

Antoinette startte haar vrijwilligerscarrière in 1975 bij EWOC (Eerdse Wekelijkse Ontspanningsclub) waar zij tot 1988 actief was als leidster, secretaris en voorzitter.

 

Gedurende elf jaar is decoranda typiste geweest van de Eerdse Klanken en zij was auteur en redacteur van het boek Diegenen uit De Eerde dat in 2001 verscheen. Zij was ook actief bij kortlopende projecten zoals de organisatie van het 60-jarig bestaan van fanfare De Echo der Bergen in 2002 en het 33-jarig bestaan van carnavalsvereniging De Oivers in 2003. Voor de carnavalsvereniging heeft zij daarnaast jarenlang de jaarlijkse playbackwedstrijd georganiseerd.Verder was ze tot 2012 gedurende zeven jaar vrijwilliger bij ouderensteunpunt Den Binnenhof.

 

Antoinette collecteert ook al sinds 1997 voor de Nederlandse Brandwondenstichting. Tot 2016 was zij lid van de programmaraad van de lokale omroep SkyLine en daarnaast maakt zij van vele activiteiten in en om Eerde foto’s die zij vervolgens archiveert, gebruikt voor jaaroverzichten en beschikbaar stelt aan derden. Verder is Antoinette jarenlang mantelzorger geweest.

 

Vanaf 1996 tot heden is ze vrijwilliger bij de Dorpsraad Eerde waar zij ook de rol van notuliste vervult, vanaf 2011 tot heden is zij vrijwilliger bij de werkgroep Eerdelogie en vanaf 2005 tot en met 2016 is zij als vrijwilliger zeer intensief betrokken geweest bij gemeenschapshuis De Brink waar zij ook in het bestuur zat.

 

De burgemeester sprak lovende woorden over Antoinette. ‘Je wordt omschreven als een sympathiek mens die zich met veel betrokkenheid en gedrevenheid inzet voor anderen. Er kan altijd een beroep op je gedaan worden en men geeft aan dat zeer, zeer te waarderen. Men noemt je vriendelijk, integer en plezierig in de omgang. Als er moeilijkheden zijn dan ga je ze niet uit de weg, maar probeer je ze op een constructieve manier op te lossen. Het zijn mensen als jij die het verschil maken in een samenleving. Het zijn mensen als jij die wij heel dankbaar mogen zijn en waarop wij heel zuinig moeten zijn. Tot besluit nog dit: in een van de brieven die bij de aanvraag zaten stond ‘Antoinette is ‘gewoon’ een heel waardevol persoon, zowel privé als in het bestuursleven’. Ik denk dat dat de lading van hetgeen ik zojuist allemaal benoemde precies dekt.'

 

Er moest 'hemel en aarde' worden bewogen om Antoinette te kunnen onderscheiden op de vrijwilligersavond van gemeenschapshuis De Brink. Ze was al een paar dagen ziek en had zich dan ook afgemeld. Ze kreeg echter van alle kanten het verzoek dat haar aanwezigheid op prijs werd gesteld. Een uurtje (!) voor het tijdstip waarop ze verrast zou worden, was er dan de bekende ‘witte rook’. Eerst werd ze in het zonnetje gezet vanwege haar officiële afscheid als bestuurslid van het gemeenschapshuis. Maar bestuursvoorzitter Ad van de Meerakker had nog een verrassing meer: hij riep de burgemeester er bij, die wilde ook nog iets zeggen… Na het opsommen, bekomen van de eerste schrik en een diepe zucht, waren dit haar eerste woorden: ‘Die had ik niet aan zien komen!’ Daarna benadrukte dat ze het niet in haar eentje kon en dat er vele vrijwilligers nodig zijn en dat ze het met liefde en plezier allemaal doet. Tot slot zei ze dat ze er geen spijt van had dat ze toch was gekomen en grapte dat iedereen er eentje op mocht pakken.

 

 

 

EERDSE KRANT - 6 april 2017

 

Debuut als regisseur

 

De jeugd van Toneelvereniging Eerde speelt dit weekend het stuk Verdachte zaken. Van nervositeit is totaal geen sprake bij Paul van de Meerakker. Zaterdag maakt hij zijn debuut. Als regisseur. De Eerdse Krant sprak met hem.

 

Het is maandagavond, een paar dagen voor de opvoeringen. Paul zit thuis op de bank nog even rustig de aantekeningen door te nemen. “Ik ben niet nerveus, ik denk dat de kinderen dat meer zijn”, geeft hij aan. “In september zijn we begonnen met repeteren. Dan merk je ook dat de opvoeringen nog heel ver weg zijn. Er is nog geen druk. De laatste weken zie ik dat wel.”

 

Vorige keer hielp hij al wat mee, nu staat hij voor de eerste keer op eigen benen. “Ik heb al zo’n dertien, veertien stukken meegespeeld bij de volwassenen, weet dus wel een klein beetje hoe het gaat. Het meehelpen vorig jaar bij de jeugd was goed bevallen. Maar natuurlijk, er zijn verschillen met de volwassenen. De kinderen zijn speels, we hebben het hier over kinderen in de leeftijdscategorie van elf tot en met zeventienjaar. Sommige zitten al in de pubertijd, kennen hun agenda soms niet zo goed. Van dat soort dingen. En uiteraard hebben we een groepsapp. Daarop moeten ze zich ook afmelden als ze niet kunnen. En ja, dat komt nogal eens voor, maar omdat we met een mooie grote groep zijn, kun je altijd wel wat schuiven op een repetitieavond.”

 

Vanavond is de laatste repetitie, en dan is de groep van elf spelers er klaar voor. Zaterdag en zondag vanaf 20:00 uur spelen ze in gemeenschapshuis De Brink het komische stuk Verdachte zaken. “Het is een avondvullend stuk, dus dat is behoorlijk pittig voor ze. Sommige rollen hebben veel tekst. Maar dat gaat goed komen, ze kunnen het!”

 

 

 

EERDSE KRANT - 20 april 2017

 

Wijbosch en Eerde vs Zijtaart

 

Terwijl ‘Paaspop’ op de achtergrond voor de opkomstmuziek zorgde, kwamen op de zaterdag voor Pasen de beide teams van VOW en WEC het veld op voor weer een voetbalderby die de gemeente Meierijstad inmiddels telt. Een derby waar de druk vol op stond.

 

Het is iets voor de klok van zes uur op deze paaszaterdag, als er handjes worden geschud en de scheidsrechter na alle plichtplegingen voor de eerste maal van zich laat horen. Op 18 september troffen de buren elkaar voor het eerst dit seizoen, toen trok het thuisteam aan het langste eind: 3-1. We zijn inmiddels in de slotfase van de competitie beland en vooral voor VOW zijn de belangen groot. Ze staan nu op de elfde plaats, die plek betekent nacompetitie. WEC staat zesde, maar is ook nog altijd niet helemaal veilig. Bij winst, of een gelijkspel mag ook, kan het verblijf in de vierde klasse zeker met een jaar worden verlengd.

 

Dat er voor de oranje-witten meer op het spel staat blijkt al in de eerste minuten. Veel feller en met veel inzet, strijd men om elke bal en elke meter gras. Er worden daarbij een aantal flinke overtredingen gemaakt die de scheidsrechter zeker had kunnen bestraffen met geel, zoals in de tweede minuut op Rob van de Ven. De toon is hierbij echter wel gezet en VOW bepaalt eigenlijk de gehele eerste helft de muziek. Doelpunten blijven niet uit, driemaal maar liefst vindt VOW het net van WEC! De eerste twee zijn vrijwel identiek; tweemaal wordt bij de tweede paal binnengetikt, eenmaal met het hoofd en eenmaal met de voet. Als net voor het rustsignaal via de kluts de derde wordt gescoord lijkt de wedstrijd gespeeld.

 

In de tweede helft zien we wel een ietsjes beter WEC, maar als zo’n twintig minuten voor tijd Yoeri Verbakel met rood moet vertrekken na een domme actie (natrappen), is er vrijwel geen rood-wit supporter meer te vinden op sportpark De Vonders in Zijtaart die nog enige hoop heeft op een resultaat.

 

Echter, acht minuten voor tijd scoort WEC de 3-1 en is er plots weer geloof. Maar in de voorlaatste minuut maakt VOW de 4-1 en is het definitief over. In blessuretijd wordt er nóg tweemaal (!) gescoord, ieder een keer, zodat er een 5-2 eindstand op het scorebord komt te staan. Door het verlies is er nog geen man overboord, maar met nog vier wedstrijden voor de boeg, waaronder tegen de nummers een en twee, moet het vaandelteam toch nog aan de bak om geen nacompetitie te hoeven spelen.

 

Aanvoerder Roy Verbakel vatte na afloop het kort en krachtig samen: ‘Mentaal en fysiek waren we geen team. We waren de laatste weken goed bezig, drie op een rij gewonnen, en hadden vandaag ons veilig kunnen spelen.’

 

 

 

EERDSE KRANT - 4 mei 2017

 

Koninklijke onderscheiding

 

Ad van de Laar (58) is tijdens de ‘lintjesregen’ Koninklijk onderscheiden en benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Hij ontving het lintje uit handen van waarnemend burgemeester Marcel Fränzel van Meierijstad.

 

Ad was een van de zesentwintig burgers van de gemeente Meierijstad die een lintje kreeg opgespeld in theater De Blauwe Kei. Hij kreeg een lintje voor het vele vrijwilligerswerk. Zo was Ad van 1989 tot 1996: vrijwilliger en bestuurslid peuterspeelzaal ‘Kiekeboe’ Eerde. Decorandus is vanaf het begin betrokken geweest bij de peuterspeelzaal Kiekeboe in Eerde, hij was betrokken bij de verbouwing van het patronaatsgebouw tot peuterspeelzaal en daarna bestuurslid. Van 1997 tot heden: secretaris/penningmeester Airborne Comité Eerde.Het Airborne Comité Eerde houdt zich bezig met het herdenken en vieren van de bevrijding van Eerde in de Tweede Wereldoorlog en met dodenherdenking op 4 mei. Hij verzorgt de financiën, de correspondentie, vergunningaanvragen etc. Daarnaast heeft hij de website ontworpen en beheert deze en onderhoudt hij de contacten met de leerkrachten van groep 7 en 8 van de basisschool in verband met de adoptieklas en het bezoek van veteranen in de klas.

 

Van 1999 tot heden: voorzitter trimclub Triona. Trimclub TRIONA (Trimmen Is Ontspanning Na Arbeid) is opgericht in 1972. De doelstelling is om wekelijks op een sportieve manier voor lichaamsbeweging te zorgen, waar men in het dagelijkse leven niet aan toe komt. Sportiviteit en gezelligheid gaan boven de prestatie. Van 2004 tot 2016 was Ad mede-organisator ontvangst gedecoreerden tijdens Koningsdag in de gemeente Veghel.

 

Van 2002 tot 2008: lid jubileumcommissie en bestuurslid Fanfare Echo der Bergen. Decorandus is voor het 60-jarig bestaan in 2002 lid geworden van de jubileumcommissie. Na dit jubileum is hij gevraagd tot te treden tot het bestuur. Als bestuurslid was decorandus verantwoordelijk voor de pr. 2006 tot heden: vrijwilliger SV Fortuna ‘67. Decorandus is voorzitter van de jubileumcommissie van deze vereniging. Dit was hij bij de laatste jubilea en inmiddels is hij dat ook van de jubileumcommissie voor het 50-jarig bestaan in 2017. Decorandus is verder de vaste materialenman en zorgt voor het onderhoud en volledigheid van de materialen. Daarnaast levert hij nog diverse hand- en spandiensten voor jaarlijkse evenementen zoals de Driedorpencross, de Vaderdagloop en de Crosscompetitie.

 

‘Iemand van het Airborne Comité krijgt een lintje, daar moet je bij zijn, was de smoes om mij naar de uitreiking te lokken’, lacht Ad een paar dagen later. ‘Ik ben, heel toevallig, nu het Geronimo-monument aan het schoonmaken en dan is het leuk dat mensen spontaan van hun fiets springen om je te feliciteren.’

 

 

 

EERDSE KRANT - 11 mei 2017

 

Twee minuten stil

 

Net als in de rest van Nederland was het vorige week donderdag om acht uur twee minuten stil bij de Dodenherdenking in Eerde. Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij burgers en militairen die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Muziekvereniging EDB zorgde voor de muzikale ondersteuning.

 

Een van de sprekers waren leerlingen van de adoptieklas. Marit van der Donk en Guusje Vermeulen spraken over het project over kamp Vught: ‘We hebben met groep 8 een project gedaan over Kamp Vught. Allereerst maakten we met z’n allen een woordweb. We moesten alles noemen waar we aan dachten bij Kamp Vught. Daarna keken we een film over Roosje. Zij heeft in Kamp Vught gezeten. We hebben ook muurkranten gemaakt over andere belangrijke personen in die tijd. Het meest indrukwekkende was het bezoek aan Kamp Vught. We hebben het crematorium gezien, de plekken waar het as begraven is, een barak en het monument met de namen van alle kinderen die met het Kindertransport mee moesten. Een stukje over Roosje: Roosje zat in Kamp Vught met haar zus Martha, pleegbroertje Horst en haar vader en moeder. Ze waren Joods. Ze werden opgepakt en in het Kamp gesplitst. Roosje was helemaal alleen. Boven de 15 moest je werken en Roosje was 15 jaar, dus zij hoefde niet hard te werken. In Kamp Vught hadden ze weinig eten en ze hadden dus altijd honger. Ze hadden houten bedden en ze lagen op stro. Niemand kon goed slapen, omdat het nooit stil was, want er waren huilende kinderen en het stro maakte veel lawaai. Roosje, haar moeder en Horst werden uiteindelijk vervoerd naar Sobibor in Polen, naar een vernietigingskamp. De Duitsers zeiden dat ze in de douche moesten. Maar het was geen water, nee het was gas. Ze gingen allemaal dood. De enige die nog in het Kamp was van Roosjes familie, was haar zus Martha. Aan het eind van de oorlog kwam zij levend uit het kamp. Martha wist van tevoren niet dat haar familie al gestorven was. Toen ze uit het Kamp was, zag ze de waardevolle spullen van haar moeder en Roosje. Martha heeft ze goed bewaard en toen ze doodging aan haar vriend gegeven om te bewaren.

 

Door dit project zijn we veel te weten gekomen over Kamp Vught en Roosje Mozes in het bijzonder. Het heeft veel indruk op ons gemaakt!’

 

 

 

EERDSE KRANT - 11 mei 2017

 

Bas de Esch leadzanger van Pictura Poesis

 

Zegt de naam Pictura Poesis (spreek uit: Pic-tu-ra Po-é-sis) je iets? De kans is heel groot van niet! Het is de naam van de band waar Eerdenaar Bas de Esch de leadzanger is. Ze spelen geen rock, disco, jazz of hoempapa, maar… symfonische death metal!

 

Symfonische death metal? Alleen al die aanduiding, daar moet je toch even van slikken. Mensen zullen zich daarbij meteen allerlei voorstellingen van maken. Maar schrik niet, de leadzanger van de band Bas de Esch ziet er uit als een doorsnee Nederlander die in een winkelstraat niet zou opvallen. “Haha, maar sommige van de andere bandleden hebben wel lange haren en lopen er onfatsoenlijk bij”, grapt Bas bij de eerste kennismaking. Sinds een klein jaar woont hij samen met zijn vriendin Tessel in de nieuwe wijk De Erven. Geboren in Boxtel, en na omzwervingen via Schijndel, Uden, Den Bosch, Empel en Veghel neergestreken in ons dorp. “Mijn zus vond dit huurhuis op Funda en het bevalt ons hier prima.”

 

Bas ziet er niet alleen doorsnee uit, hij gedraagt zich zo ook. Als een echte ‘huisvader’ zorgt hij bijvoorbeeld dat hun poes Snoes naar buiten kan als ze dat aangeeft (en ook weer binnenkomt als ze dat wil) en uw redacteur niets te kort komt tijdens het interview. Niets wijst erop dat als hij zijn zwart mutsje opzet, zwarte polsbandjes omdoet en zwarte kleren aantrekt, én de bandleden de speakers bijna laten ontploffen met wat voor de meesten onder ons als herrie in de oren zal klinken, hij zijn bijzondere manier van zingen tentoonspreid: grunten. Grunt is een zangtechniek, maar voor een leek is het bijna niet te verstaan. Bas noemt het zelf brullen, en daar lijkt het inderdaad nog het meeste op.

 

Na in diverse bandjes te hebben gespeeld, zit hij nu bij de zeskoppige formatie Pictura Poesis. Afgelopen zaterdag hebben ze in eigen beheer een nieuw album uitgebracht, met de titel Miseriae Mundi. “Dat is Latijns voor wereldwijde ellende”, geeft Bas aan. Het is duidelijk, het gaat hier niet over bloemetjes en de bijtjes! Want ook de nummers die op het album staan dragen ‘onheilspellende’ titelnamen. Bijvoorbeeld Legends of doom (legioenen van de ondergang) of Father of distruction (vader van de vernieling). Het nummer genaamd De Witt ziet er op het eerste gezicht wel ‘normaal’ uit, maar het gaat over de gebroeders De Witt die gelyncht werden. Nog meer opvallend aan dit nummer, het is het enigste nummer dat, op het verder Engelstalige album, in het Nederlands wordt gezongen. Bas zet het nummer aan, maar Nederlands of niet-Nederlands, er is geen touw aan vast te knopen waarover hij zingt. Dus het tekstboekje van de cd er maar even bijgehaald, wellicht verschaft dat duidelijkheid. De teksten zijn redelijk leesbaar, maar het zijn geen lekkere meezingers als ‘Als sterren aan de hemel staan…’ “Maar, er staan liefst tien tracks op de cd welke menig metalhart sneller doen laten kloppen.”

 

Ook de lay-out van de cd zelf is in de stijl van het genre waarin Bas en zijn groep zich begeeft. Donkere kleurtinten, vuur, het logo van de band dat niet te ontcijferen is en op de middenpagina’s staat de band afgebeeld met een oud vervallen klooster als decor. Zelf vindt Bas de foto niet echt geslaagd. “Wij staan er een beetje lappie-loeppie bij”, zo omschrijft hij het zelf.

 

De band (drie leden komen uit Limburg, twee uit Helmond en eentje dus uit d’Eerd) repeteert elke donderdag. Waar? Op een industrieterrein. Is dat vanwege de ‘herrie’? “Nee, we zitten in een groot gebouw dat ook nog eens De Oefenruimte heet, waar bands ruimtes kunnen huren om te repeteren.” Zij zullen echter zeker niet het stilste jongetje van de klas zijn…

 

Ze treden door heel Nederland en ver daarbuiten op. “Het komt voor dat we voor drie man optreden, maar soms ook voor een paar honderd”, vervolgt hij, daarmee wel aangevend dat de belangstelling en de doelgroep niet heel groot te noemen is. “Nee, deze muziekgenre is niet heel populair, vaak moet er geld bij als we ergens optreden. Als je bijvoorbeeld met drie auto’s naar het westen van het land moet rijden en je krijgt voor het optreden 50 euro, dan weet je genoeg.” Komend weekend zijn ze in elk geval niet veel geld kwijt aan reiskosten, want ze hebben een optreden vlak bij huis: in Veghel! “Op zaterdag spelen we op de tweede editie van Veghel Deathfest. Een populair wordend evenement op de Noordkade. Daar komen zo’n zestien bandjes vanuit heel de wereld. We zijn ingepland ergens in de middag. Toeschouwers zijn altijd welkom natuurlijk.”

 

Nog even terugkomend op het zingen. Hoe houd je dat vol, dat ‘brullen’? “Chocomel drinken tijdens het optreden! Ik heb tijdens de optredens altijd een pak chocomel op het podium staan en daar neem ik telkens een slokje van. Daardoor ben ik nog enigszins verstaanbaar”, zegt hij met gevoel voor understatement. Voorkeur voor een bepaald merk chocomel heeft Bas niet. Hoewel hij aangeeft dat er maar één de echte is, is een ‘huismerkje’ ook goed.

 

Hij begon zijn muziekcarrière bij een pop- en rockbandje: “Als gitarist, maar dat vond ik doodeng. Als je een fout maakt is dat meteen hoorbaar. Als ik nu iets fout zing, dan hoort toch niemand dat”, schaterlacht hij. “Ik ben altijd wel liefhebber geweest van metal, en door soms, onbewust, wat te grunten ben ik er zo ingerold.” Zo hebben we allemaal onze eigen (muziek)smaak. Gelukkig maar, anders was iedereen fan van de Pet Shop Boys.

 

 

 

EERDSE KRANT - 25 mei 2017

 

'Zo kan het ook...!'

 

Het voetbalseizoen loopt ten einde. De meeste spelers hebben hun voetbalschoenen al in het vet staan, een aantal elftallen is nu bezig om via de nacompetitie voor klassebehoud te strijden danwel te promoveren naar een hogere klasse. En net als andere jaren, ook dit voetbalseizoen ging het helaas weer een paar keer mis op en langs de velden. Gelukkig zijn er van die lichtpuntjes, dat een ‘voorval op het veld’ ook positief kan aflopen. Ad Spierings, naast scheidsrechter bij voetbalvereniging WEC, ook KNVB-scheidsrechter, maakte dit mee.

 

We gaan even wat terug in de tijd, naar 18 februari jl. Tijdens de wedstrijd Gemert JO15-1 - Rood Wit‘62 JO15-1 was er een klein incident tussen Ad die deze wedstrijd floot en s.v. Rood Wit ’62-speler Ryan Lenssen. Deze speler werd tijdens deze wedstrijd een aantal keren ‘onheus bejegend’ door een speler van Gemert, meldde dit aan Ad en vroeg om hier tegen op te treden door een waarschuwing te geven of wellicht een gele kaart.

 

Ad vertelde tegen de speler dat hij niet zomaar een waarschuwing of kaart kan geven omdat hij het voorval zelf niet gehoord had. Nadat Ad de speler van Gemert had aangesproken hierover, bleef deze (buiten zijn gehoor) hiermee toch doorgaan. Speler Lenssen werd hierdoor erg gefrustreerd en is uiteindelijk boos van het veld gelopen zonder de scheidsrechter een hand te geven.

 

Bij terugkomst bij s.v. Rood Wit‘62 is er een gesprek geweest tussen de speler en zijn trainers. Hij besefte snel dat hij niet goed gereageerd had ten opzichte van de scheidsrechter en niet boos het veld af had moeten lopen. Hij besloot daarom door middel van een bos bloemen en een persoonlijk briefje zijn excuses aan te bieden aan Ad. Uiteindelijk, na wat zoek- en speurwerk heeft hij een bos bloemen en een persoonlijk excuusbriefje laten bezorgen bij Ad aan zijn huisadres. Een mooi gebaar!

 

Ad vertelt het verhaal zelf verder: “Ik kon dit zeer waarderen en vond dit zo ontzettend positief dat ik zelf meteen het initiatief heeft genomen om hier óók een positieve reactie op te geven en heb de KNVB gevraagd of ik nog een wedstrijd van Rood Wit’62 JO15-1 mocht fluiten? Maar de KNVB kon hier helaas niet aan mee werken om de schijn van bevooroordeling te voorkomen. Maar toeval bestaat niet zegt men weleens. In dit geval ging dat ook op omdat ik was ingepland voor de wedstrijd van Rood Wit’62 JO17-1 - FC Eindhoven JO17-1 op 29 april jl. en deze wedstrijd werd gespeeld om 15:00 uur. Op dezelfde dag, om 12:30 uur, speelde ook het team van jeugdspeler Lenssen thuis om zo had ik toch de gelegenheid om hem op een speciale manier te bedanken voor zijn bos bloemen en persoonlijk excuusbriefje.Het team en met name speler Ryan Lenssen was erg verrast dat ik speciaal wat eerder was gekomen. Na een kort woordje heb ik de speler een snoepbloemboeket voor het hele team overhandigd en als speciaal aandenken voor hemzelf een samengesteld scheidsrechterpakketje met een persoonlijke boodschap. (foto: Rood Wit'62) Dit werd zeer gewaardeerd. Het leuke is dat nu de speler volgend jaar een interne jeugdscheidsrechterscursus gaat volgen bij s.v. Rood Wit’62. En mocht het nodig zijn, dan mag hij me altijd om hulp vragen.’

 

Ook de Helmondse voetbalvereniging spreekt over een bijzonder gebaar van beiden: ‘Het is mooi en erg positief om te zien dat er na een ‘vervelend’ voorval toch zoveel moeite wordt gedaan door beide partijen (speler en scheidsrechter) om wederzijds respect en begrip te tonen. Met name dit soort acties verdienen aandacht! Zo kan het ook...’

 

 

 

EERDSE KRANT - 1 juni 2017

 

Jurgen Landman klaar voor 10km

 

Zesde editie Vlagheideloop

 

Tweede pinksterdag is er weer de Vlagheideloop. Deze hardloopwedstrijd is toe aan zijn zesde editie. Deelnemers komen van heinde en ver, maar natuurlijk ook uit ons eigen dorp. Jurgen Landman gaat voor de tweede keer de tien kilometer lopen.

 

Twee jaar geleden deed hij voor de eerste keer mee. Dat was daags na een zeskamp. ‘Zou je dat wel doen?’, was de opmerking van zijn vrouw. Ze doelde op een hele dag actief bezig zijn, ’s avonds een playbackwedstrijd (Jurgen maakt hierbij een drinkbeweging) en dan de volgende dag tien kilometer hardlopen is behoorlijk pittig te noemen. Maar hij haalde de eindstreep, al was het op het tandvlees. Gelukkig pikte twee ‘hazen’ Jurgen op en begeleidde hem naar de finish. “Op zo’n twee à drie kilometer voor het einde werd ik voorbijgelopen door twee Eerdse dames, te weten Marloes van der Donk en Caroline van den Elsen. En die waren toch aan het kwebbelen! Mijn tong hing op mijn schoenen, en die twee liepen vrolijk keuvelend naar de meet”, schaterlacht Jurgen als hij daaraan terugdenkt. Maar hij had daarvoor nog nooit een tien kilometer gelopen, ook niet op training. Zijn doel die dag om de ‘tien’ binnen een uur te lopen werd wel gehaald.

 

“Maandag wil ik beter doen, ergens rond de vijfenvijftig minuten moet kunnen. Ben nu ook beter getraind. De app Runkeeper helpt bij die trainingen.” Wat Jurgen ook helpt is muziek: “Ik ben een muziekloper. Valt dat ding uit onderweg bij een training, dan stop ik en wandel ik naar huis!”

 

Hij zal dan ook met muziek op de oren aan de start staan van de Vlagheideloop, net zoals je bij vele lopers ziet tegenwoordig. Jurgen heeft dit jaar nóg een doel, namelijk de halve marathon van Eindhoven. “Lopen geeft je een energieboost. Maar je moet wel een doel hebben, dan kun je daar naar toe werken. Ik zit niet bij een loopgroep of zo, door mijn onregelmatige werktijden gaat dat lastig. Maar die app voldoet prima, die zorgt voor een prima trainingsopbouw.” Eerst maandag voor eigen publiek, daarna naar begin oktober in Eindhoven, dat is weer een stapje hoger.

 

“Jaren geleden hadden we een invalbassist bij ons bandje Tilly’s Time Out toen we na afloop van een editie van de Vlagheideloop optraden. ‘Ik ga eerst nog effe de tien kilometer lopen’ zei hij vooraf bij aankomst. Even later, nog bij wijze van spreken bezweet van de loop, stond hij op het podium lekker muziek te maken. Ik dacht toen: wat jij kan, dat kan ik ook!”, geeft Jurgen tot slot aan wat de start was van zijn ‘hardloopcarrière’.

 

De aftrap van de Vlagheide is om 10:00 uur met een loop voor de jeugd. Een halfuurtje later starten de volwassen met hun vijf of tien kilometerloop. De vertrek- en finishlijn is ditmaal getrokken bij het Sint Antoniusplein. Het parcours is vervolgens hetzelfde als vorig jaar, dus over De Kuilen en Vlagheide en via de Dalenstraat weer naar de Kapelstraat. De Vlagheideloop maakt voortaan deel uit van Loopcircuit Meierijstad. Vier loopevenementen in de gemeente Meierijstad zijn aan elkaar gekoppeld en hebben een klassement.

 

 

 

EERDSE KRANT - 22 juni 2017

 

Onthuld: De Loftrompet

 

Vorige week woensdag is een bijzonder aandenken, met de naam De Loftrompet, onthuld op de Vlagheide. Het mankeert het afscheid van vier Eerdse trompettisten die vijfendertigjaar lang samen aubades en serenades hebben gebracht. Het kunstwerk is gemaakt door Edwin Bos.

 

De vier Eerdse trompettisten zijn Johan Zegers, Jan Gloudemans, Henk Zegers en Pierre van de Burgt (vlnr). Decennia lang hebben ze, op een enkele keer na wegens ziekte of verhindering, aubades, serenades en reveilles geblazen. ‘Ze waren er altijd’, het zijn trompettisten in hart en nieren’, sprak dorpsraadvoorzitter Frans Zegers voor de onthulling. ‘Dit kunstwerk mankeert het einde van een tijdperk.’

 

Anne Zegers, Greet de Poorter en Ineke Gloudemans hadden de eer om het kunstwerk, geplaatst in de voortuin van Koffie & Theeschenkerij Vlagheide, te onthullen. Terwijl voor de allerlaatste keer de vier een aubade brengen, komt vanonder een groot zwart doek een prachtig kunstwerk tevoorschijn. Meteen is herkenbaar de karakteristieke pose; in een kringetje met de rug tegen elkaar staand met de trompet aan de mond. Het staat op een voetstuk dat ook nog kan draaien.

 

De contouren van Pierre, Jan, Henk en Johan, met daarin hun initialen, zijn goed herkenbaar. Het is niet helemaal één op één gemaakt, ze zijn ietsjes kleiner, laat de maker weten. Het opvallend kunstwerk is gemaakt door Edwin Bos uit Vorstenbosch. Het materiaal wat hij heeft gebruikt is cortenstaal.

 

 

 

EERDSE KRANT - 29 juni 2017

 

Zeldzame perenboom in... Eerdse achtertuin!

 

Hoe komt een zeldzaam Frans perenboomras terecht in de achtertuin van de familie Van de Ven op de Abenhoefweg? Martien vertelt het wonderlijke verhaal. Wellicht is Napoleon indirect de veroorzaker?

 

We moeten terug in de tijd. Zeer ver terug, naar begin negentiende eeuw. De tijd dat Napoleon, als de keizer der Fransen, heerste in grote delen van Europa. Ook Nederland was bezet door het Franse leger. “Toen moet zeer waarschijnlijk hier in de buurt een Franse soldaat een peer uit zijn thuisland hebben weggegooid en uit die pit is deze boom ontstaan”, geeft Martien aan. “In 1903 is mijn vader hier geboren en die vertelde dat het toen al een grote boom was, dus dat bevestigd alleen maar dat de boom nu al om en nabij twee eeuwen oud moet zijn. De boom is in die tijd wel een keer verzet naar waar ie nu staat, zo vlak bij het huis. Dat deden ze vroeger, bomen aan de westkant voor een huis plaatsen. Dit om het huis te beschermen tegen wind en blikseminslagen."

 

Dat ze een perenboom in de achtertuin hebben staan, weten ze ondertussen wel: “Kruiwagens vol peren komen er elk jaar af, hoewel het dit jaar een stuk minder zal zijn, want tijdens de bloesemtijd in april heeft het ‘s nachts flink gevroren.” “Maar dat vinden we niet zo erg”, geeft zijn vrouw Jo lachend toe. Maar dat het om een Franse perenboom gaat, dat wisten ze niet. Tot naar schatting zo’n vijftien jaar geleden, zegt Martien: “Er kwam toen een dierenarts voor een kalf, maar hij had eigenlijk geen oog voor het dier maar meer voor de fruitboom. ‘Wat is dat voor een bijzondere boom?’, vroeg hij belangstellend. ‘Mag ik een stekje meenemen, want deze heb ik nog niet?’ Hij bleek een verzamelaar te zijn van oude appel- en perenbomen. Thuis had hij een boomgaard vol met zeldzame rassen. In de herfst kwam hij terug en wist te vertellen dat het om een oud en zeldzaam Frans ras gaat. Vraag me niet naar de naam, die weet ik ondertussen niet meer.”

 

Na enig speurwerk krijgen we die bewuste dierenarts, de heer Dries Potjer, te spreken om toch te weten te komen om welk soort ras het gaat. Het is de Citron des Carmes, zo laat hij weten. Hij weet verder te vertellen dat al in 1628 in Orléans door de Procureur van de Koning melding is gemaakt van het ras. In 1768 heeft de peer de naam gekregen die we nu kennen. Verder is het een ‘zeer vroege peer’, in juli al rijp om te kunnen eten. De perenkenner schat verder in dat in Nederland er minder dan honderd van staan: zeer zeldzaam dus.

 

De boom heeft niet alleen de Franse Revolutie overleefd, in 1918 brandde een deel van de boerderij af waar hij ongeschonden is uitgekomen en zo’n dertig jaar geleden waaide de boom los bij een flinke storm. Een tijd terug heeft Martien de boom laten snoeien, hij groeide te ver boven het huis uit. Maar nog steeds hangen grote dikke takken voor het keukenraam: “Het is onze luxaflex”, zegt Jo.

 

Zijn de peren lekker? Martien: “Nee, wij vinden ze niet lekker. Ze zijn vlug droog, na een paar dagen smaken ze heel melig en zoet.” Maar het gaat hier om een bijzonder en zeldzaam ras, kan het wellicht als een delicatesse worden beschouwd? Hutten of Maison van den Boer zullen het maar al te graag in hun collectie willen opnemen, ook al duurt volgens de heer Potjer de tijd waarin de peer op zijn lekkerst is, slechts één week? Martien lachend, komt met een lucratieve perendeal: “Ze zijn nog niet langsgeweest, maar als dat door dit artikel het geval is, dan is 10% voor de schrijver!”

 

 

 

EERDSE KRANT - 29 juni 2017

 

Top Gear Eerde

 

De kerk, de kiosk, de molen. Eerdse monumenten die er al een tijdje staan en over pakweg honderd jaar nog zullen zijn. Maar over de Eerdse wegen rijden ook van die ‘monumenten’ rond. Soms al decennia ’s lang en wie weet over pakweg honderd jaar nog steeds. Voertuigen die van mijlen ver te herkennen zijn, omdat er slechts nog eentje in de verre, en nog verdere omtrek van rondrijdt. De Eerdse Krant neemt in deze rubriek plaats op de passagiersstoel en rijdt een rondje mee met zijn bestuurder.

 

Het derde voertuig in deze serie is de Mercedes 200 D van trotse eigenaar Thijn van der Heijden. “In augustus in 1978 hebben we hem nieuw aangeschaft. We gingen eigenlijk voor een andere uitvoering, maar deze was meteen beschikbaar en hij voldoet nog prima”, zegt hij nu bijna negenendertig jaar later. Waarbij we meteen op het enigste minpuntje komen van de ‘ster’. Thijn: “Het aantal pk’s had wel wat hoger gemogen. Deze heeft uit mijn hoofd er vijfenzestig, dat is voor zo’n auto met dit gewicht niet echt veel te noemen. Ook een vijfde versnelling zou wel prettiger zijn geweest, zeker als je op de snelweg rijdt.”

 

Eens kijken op onze eigen ‘track’ op de Vlagheide ofdat we dit ook gaan terugzien op de sprint van 250 meter. De 1300 kilogram wegende diesel komt met een groot gegrom op gang. Het schakelen gaat wel een beetje stug, er is daarbij ook wat geluid te horen in het interieur, maar… tjak: 18,96 seconden geeft de stopwatch aan! De snelste tijd tot nu toe! De tijd van de Mitsubishi L300 van Jan van Kessel wordt met bijna een seconde ver-pul-vert. We hebben dus een nieuwe bestuurder in de zogeheten hot seat.

 

Een blik op de tellerstand geeft aan dat de crèmekleurige Mercedes al bijna 350.000 kilometer heeft gereden. “Dat is niet zo veel, in bijna veertig jaar. En zeker niet voor een diesel.” Op de vraag welk onderdeel het meest is vervangen in al die jaren, komt Thijn na enig nadenken met een onverwacht antwoord: “De bestuurdersstoel! Het is namelijk al de derde stoel die er in staat. De bekleding kan kennelijk niet zo goed tegen spijkerstof. Je schuift altijd wat op de stoel als je plaatsneemt, je gaat er nooit echt op zitten. Op een gegeven moment gaat het slijten en komen er gaten. De stoel die er nu in staat heb ik op internet gevonden. Het is er wel eentje uit een ‘TD’, die past eigenlijk niet. Maar door het onderstel te verwisselen, dat overigens nog een hele opgave was, kunnen we weer comfortabel zitten.”

 

Bij het plaatsnemen in de auto weet je meteen waarin je plaatsneemt. De ster pronkt trots bovenop de motorkap van de Duitser. “Een tijdje terug nog dezelfde gezien in Rooi, maar je komt ze weinig meer tegen. Verder is de ruimte, binnenin maar vooral in de kofferbak, enorm. Er kunnen makkelijk twaalf kleine krantjes bier in.”

 

De verste reis die de auto heeft afgelegd is naar Oostenrijk. Daar werd Thijn niet herkend. Hier in Eerde wél. “Dat is het leukste. Iedereen weet wie er aan komt, veelvuldig wordt er gegroet naar je.” Op de motorclub weten ze het ook dat Thijn al tientallen jaren deze auto rijdt. Lachend: “Ze zeggen voor de grap wel eens dat ik niets inruil. Daarmee doelen ze dan op mijn vrouw, mijn motor en… de auto!”

 

En hij is dat ook zeker niet van plan. Daarom: de Mercedes krijgt een ‘duimpje’ en de Eerdse Krant TopGear-sticker, want hij kan nog vele jaren mee!

 

 

 

 

 

 

 

Eerdse KRANT

 

Overlijdensberichten

Eerdse AGENDA

Aanmelden via: redactie@eerdsekrant.nl

 

18 juli 2018

Het Leijhuis locatie Eerde

Den Binnenhof

09:30-12:00 uur

 

19 juli 2018

KBO Eerde Kaartmiddag

Den Binnenhof

14:00 uur

 

19 juli 2018

Blaaskapel De Bergtoeters -

Molenconcert

Antoniusmolen Eerde

20:00 uur

 

21-24 juli 2018

Kermis Eerde

 

22 juli 2018

Jaarmarkt d'Eerd Presenteert

Centrum Eerde

11:00-17:00 uur

 

23 juli 2018

Bibliotheek

Den Binnenhof

10:30-11:30 uur

 

25 juli 2018

Het Leijhuis locatie Eerde

Den Binnenhof

09:30-12:00 uur

 

15, 16 en 17 augustus 2018

KinderVakantieWerk

 

9 september 2018

Greenkids Activiteit

De Berghut

09:30-11:30 uur

 

9 september 2018

Werkgroep Eerdelogie - Monumentaal Eerde

 

10 september 2018

Dorpsraad Eerde - Openbaar Spreekuur

De Brink Eerde

20:00 uur

 

29 september 2018

ABBA Tribute

De Brink Eerde

20:00 uur

 

13 oktober 2018

Neal Diamond Memories Tribute Band

De Brink Eerde

20:00 uur

 

3 november 2018

Imvincible the nr. 1

Michael Jackson Tribute Liveband

De Brink Eerde

20:00 uur

 

17 november 2018

Hanssi Kaiser’s schlagershow

De Brink Eerde

20:00 uur