JA!


Ik wil een abonnement

op de Eerdse Krant

Eerdse KRANT

Het nieuwsblad voor Eerde

Oproep aan (oud-)Eerdenaren:

Heeft u een verhaal of gebeurtenis wat te maken heeft met de coronacrisis en u wilt dit delen?

Dat kan via mail (redactie@eerdsekrant.nl), via de app (06-52280047) of neem contact op met de redactie.

Heeft u nieuws, een leuk verhaal of een onderwerp? Tip de redactie via: redactie@eerdsekrant.nl of 06 - 52280047 


Hier vindt u een aantal (opvallende) artikelen die in 2008 in de Eerdse Krant hebben gestaan.


EERDSE KRANT - 17 januari 2008


Drukbezochte Prinsenreceptie


Afgelopen zondag, vanaf 11:11 uur vond in De Brink de Prinsenreceptie plaats van Prins Eppo d’n Urste. Het was een komen en gaan van carnavalsclubs uit de buurt, familie, vrienden, buurtgenoten, clubs, collega’s van het werk, eigenlijk te veel om op te noemen. Oiversland was even het middelpunt van carnavalvierend Oost-Brabant.


Tot ver in de namiddag (lees: avond) was het voor Prins Eppo, Prinses Martina, Adjudant Jan, Vorst Tim en de Hofdames Chantal en Wilranda felicitaties in ontvangst nemen, handjes schudden en genieten van de vele optredens en woorden voor hen. Eén viel op: de Prins uit Papgat (St. Oedenrode, Nijnsel en Boskant) kwam op wel zeer bekend terrein die middag. Prins Edward Pap d’n Urste, oftewel Edward van den Elsen (foto, links), was even terug in zijn geboortedorp, Oiversland.


Hij vertelt: “Ieder jaar is de Prinsenreceptie in Eerde een geweldig en druk bezocht evenement. Voor de nieuwe Prins een onvergetelijke ervaring. Dit jaar echter, is het niet alleen voor Prins Eppo d'n Urste, maar ook voor mij als Prins van Papgat-Rooi een onvergetelijke ervaring geworden. Het is intussen 26 jaar geleden dat ik als Jeugdprins Edward, samen met Jeugdprinses Wilma de scepter over de jeugd van Oiversland heb mogen zwaaien. Afkomstig uit een echt carnavalsnest, is het carnavalvieren mij in d’Eerd als het ware met de paplepel ingegeven. Wanneer je dan als Oiver gevraagd wordt om Prins van het ‘grote’ Papgat te worden, kun je daar natuurlijk geen “nee” tegen zeggen. Samen met mijn Adjudant Huub en onze dames Jolanda en Marielle hebben we uiteraard met veel interesse de benoeming van Prins Eppo d'n Urste, Prinses Martina en Adjudant Jan gevolgd. Tijdens de Prinsenreceptie hebben we in De Brink kunnen zien dat het voor Prins Eppo allemaal niet uitmaakt. Hij heeft inderdaad heel wat in zijn mars! Dat belooft dus veel goeds voor de komende Carnaval in D’eerd. Hoe het Carnaval in Oiverland leeft heb ik afgelopen zondag zelf weer mogen ervaren. De vele felicitaties en enthousiaste reacties van alle Eerdenaren gaven me het gevoel dat ik nooit uit Eerde ben weg geweest - dit ondanks het feit dat we toch al weer ruim 14 jaar in Boskant wonen. Voor ons was het geweldig om dit op deze manier mee te kunnen maken: Oiversland bedankt!! Met de Carnaval zijn we er uiteraard niet bij en vieren we Carnaval in Papgat.

Wel wil ik iedereen, ook namens mijn Adjudant Huub en onze dames, een ‘keiskonne’ carnaval toewensen en graag zou ik willen afsluiten met onze spreuk: (Oivers) Laot oew eige gaon, we knallen er tegen aon!!”




EERDSE KRANT - 21 februari 2008


Bertus van Berkel stopt na ruim zestien jaar als kastelein


De Driesprong krijgt nieuwe eigenaar


Begin vorige week is bekend geworden dat Bertus van Berkel (45), eigenaar van De Driesprong, stopt als kastelein en zijn zaak heeft verkocht. Per 1 mei aanstaande nemen Edwin Gordijn en Jan van Bommel, beiden woonachtig in Sint-Oedenrode, zalencentrum De Driesprong, de cafetaria en de catering over.


“Ik was 24", vertelt Bertus, "toen ik in 1987 de cafetaria kocht van Bert en Riek Verberk. Ik werkte op dat moment bij Maison Van De Boer, had een goede baan, maar deze stap trok me enorm aan. Drie jaar later kocht ik De Driesprong en vanaf dat moment ben ik van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat bezig geweest. Niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk, want het kost enorm veel energie en tijd om alles draaiende te houden. Na al die jaren heb ik besloten om eindelijk voor het huisje-boompje-beestje-leven te kiezen. Dat heb ik nog nooit meegemaakt, ondanks dat ik getrouwd ben en vier kinderen heb. Ik zou nog makkelijk door kunnen gaan tot mijn zestigste, maar ik kies nu voor mijn gezin.”


Zijn besluit is natuurlijk niet onopgemerkt gebleven in Eerde. Bertus: “Ik heb heel veel reacties gehad! Sommige mensen zeggen: ‘mooi dat je je zaak hebt kunnen verkopen’. Anderen zien het wat somberder en vragen zich af 'hoe het nu straks verder gaat met De Driesprong’. Hoe dan ook: iedereen wil het er met je over hebben. Dat doet me goed. Mensen zijn heel betrokken, maar dat heb je ook in een kleine gemeenschap."


Diezelfde mensen zal hij ook het meeste gaan missen straks, als het laatste feest is afgelopen en zijn dagelijkse gang naar de Kapelstraat stopt. Net zoals het alles horen en weten: “In de kroeg hoor en zie je veel natuurlijk, er wordt heel veel gelachen, maar er vloeien ook tranen. Zo heb je bijvoorbeeld ’s morgens een koffietafel en staat er niet veel uren later een feest op het programma. Daar moet je mee om kunnen gaan, dat is het vak.”


Over 'het vak' gesproken, wat gaat hij hierna doen? “Ik weet dat nu nog niet, maar ik weet wel dat ik zeker in het begin een aantal leuke dingen ga doen zonder de druk van ‘hoe het met de zaak gaat’." De redacteur denkt misschien wel iets in de politiek. Bertus: “Haha, dat heb ik al vaker gehoord in dezer dagen. Misschien wel, het interesseert mij enorm. Ik ben ook tien jaar lang voorzitter geweest van de dorpsraad, dan weet je van de hoed en de rand. Maar dat is nu nog ver weg, ik zie het dan wel.’’


Vele jaren was hij de kapitein op het schip ‘De Driesprong’. "Maar", zegt hij, "zonder hulp en medewerking van mijn personeel was het nooit gelukt. Dat wil ik benadrukken, zij verdienen ook veel lof. Verder blijft alles bij het oude, de feesten die gepland stonden, gaan ook gewoon door.” En diezelfde kapitein kan zonder veel moeite een boek schrijven vol met anekdotes, maar moet op de vraag toch even goed nadenken. Logisch, er zijn zoveel verhalen die hij kan vertellen. “Op een mooie zomerse dag", herinnert Bertus zich ineens, "werd ik door de dames van biljartvereniging Le Pommerance bij de buurman in zijn zwembad gekieperd. Uiteraard was ik niet de enige die dag. Christ Vroomans, die ook op het terras zat en mee was komen kijken, moest er ook aan geloven. Ik sprong op uit het water en trok hem er zo in. PLONS! In de verte zag ik Bert Verberk wel heel erg snel de benen nemen, je weet wel waarom...!”


Het afscheid gaat niet onopgemerkt voorbij: “Op zaterdag 5 april organiseer ik een avond voor de vele groepen die hier altijd zijn geweest. Een avond met muziek in de stijl van vroeger." Op zondag 27 april is dan de echte afscheidsborrel. “Vanaf drie uur is iedereen welkom om samen met ons, Anita, de kinderen en personeel, er eentje op te drinken.”


Een paar dagen later zal Bertus dan niet meer achter de bar te zien zijn, maar... er vóór! Een bewuste keuze die hij samen met z’n gezin maakt. Hij zal als het ware verdwijnen in de ‘Eerdse anonimiteit’. “Twintig jaar lang ben ik op elke pronkzitting vernoemd geweest, volgend jaar misschien nog een keer, en daarna zal het over zijn..."



 

EERDSE KRANT - 27 maart 2008


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp.


De aftrap is ‘natuurlijk’ voor Henk Biemans (60). Als vrijwilliger (toevallig ook met dezelfde initialen als deze rubriek) van Staatsbosbeheer is hij zo’n beetje de beheerder van onze bossen.


Diezelfde Eerdse bossen zijn de laatste tijd actueel: “We moeten zuinig zijn op wat we nu nog hebben. Het Brabants Landschap heeft een treffende slogan daarvoor dit jaar, ‘Als we bewaren wat we nu hebben, hoeven we straks niets te herstellen’. Daar sluit ik me bij aan”, aldus Henk. Op de vraag waarom de bossen op sommige plaatsen zo zijn uitgedund zegt hij hoofdschuddend: “Dat is veel te rigoureus gebeurd, dat moet de volgende keer anders.”


Regelmatig zie en hoor je motorcrossers door de bossen rijden, dat mag toch niet? “Nee, maar je kunt er bar weinig aan doen. Het enigste is dat de mentaliteit van deze crossers veranderd, dat ze beseffen dat ze iets aan het vernielen zijn.” Ook sterk: bij het stellen van de vraag komt er een man in een motorpak op een oude Zündapp (!) voorbij ‘gescheurd’ over de Bergweg...


Henk is veel te vinden in de bossen. “Minstens een keer per dag ben ik hier, meestal vergezeld met hond Sanja. Ik houd dan een oogje in het zeil. Is er iets niet pluis dan meld ik dat bij Staatsbosbeheer."


Het Eerdse bos is natuurlijk ook een plek voor plezier, voor jong én oud. De lente is net begonnen, je merkt en voelt aan alles dat het bos weer tot leven komt, tijd voor een anekdote: “Een aantal jaren geleden was ik aan het jagen met mijn broer Jan en een gastjager. Komen we Pieter en Zus Ploegmakers tegen. 'Waar zijn jullie op aan het jagen', vraagt Pieter uit belangstelling. 'Oh, op kraaien en kouwen', antwoord Henk. Zijn zin is nog niet af of broer Jan komt om de hoek aangelopen met drie konijnen in zijn hand. Pieter: 'Zijn dat kraaien...?'"


Henk tot slot: “Met een lekker voorjaarszonnetje en weinig wind is het hier nu goed toeven, hopelijk nog heel lang.”




EERDSE KRANT - 10 april 2008


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Het zijn drukke dagen voor Robbert Ploegmakers (39). Al ruim tien jaar is hij de voorzitter van Toneelvereniging Eerde. “We zijn, net als bij alle andere uitvoering in de afgelopen jaren, hier al een half jaar mee bezig, maar op het laatst is het toch altijd weer hectisch!”


Dit weekend en over twee weken, spelen zij in het kader van hun 40-jarig jubileum, een negental eenakters. Die zijn dan weer verdeeld over twee dagen en vinden plaats in De Brink.


Speciaal hiervoor heeft de vereniging, die veertig leden heeft, een aantal oud-leden bereid gevonden om mee te spelen. Natuurlijk mag de familie Fiers niet ontbreken. Het was immers Piet Fiers die in 1968 het voortouw nam om de toneelvereniging hier op te richten. Robbert: “Zij zullen op zaterdag de voorstelling openen en op 27 april ook weer sluiten. Het is dan ook een ode aan de vorig jaar overleden oprichter. Ook is Piet diegene geweest die mij heeft ‘gescout’, na de musical in de zesde klas. Hij heeft me gevraagd om bij de toneelclub te komen.”


Robbert is dus al op jonge leeftijd besmet geraakt met het toneelvirus. “Ik heb van alles gedaan, maar toneel boeit me nog steeds enorm. Het is bijna niet te beschrijven wat je voelt als je op de planken staat. De interactie met de zaal is boeiend. Door de jaren heen voel je goed aan wanneer je wél wat meer gas kan geven en wanneer juist het tegenovergesteld te doen.” De redacteur denkt wel te weten welke van de twee het meeste zal worden toegepast. "Ook de repetities mis ik bijna nooit, de drukte van alle dag verdwijnt dan als sneeuw voor de zon.”


Over zon gesproken, die laat zich nauwelijks zien tijdens het gesprek, dus tijd voor een warm sigaretje. “Ik rook niet vaak, maar af en toe is wel gezellig.” Dat blijkt wel uit het feit dat Robbert geen aansteker op zak heeft. Gelukkig biedt een in de buurt staande Saab Estate uitkomst...


Robbert vertelt vol passie verder. “De toneelclub is net als een vriendenclub. Het is ook een mooie mix van leeftijden met ook elk jaar weer nieuwe aanwas, wat goed is voor de continuïteit van de vereniging. Daardoor is het niveau ook behoorlijk hoog, mede te danken aan een uitstekende regisseuse die we in ons midden hebben.”


Nog iets te wensen voor het 41ste jaar? “Ja, wij zijn nog op zoek naar mensen die achter de schermen mee willen helpen. We doen dat nu veelal zelf en dat is behoorlijk intensief.” Tot slot: “De mensen kunnen weer vier avonden genieten van toneelspel van d’Eerdse bodem. Daar doen we het tenslotte allemaal voor!”




EERDSE KRANT - 29 mei 2008


Gemeente Veghel stuurloos


Er is historie geschreven vorige week in de gemeente Veghel. Nog nooit eerder trad het voltallig college van B en W af. Nadat vorige woensdag de wethouders opstapten deed dat een dag later ook burgemeester Frankfort.


Het kan niemand ontgaan zijn dat het de laatste tijd ‘rumoerig’ was in en rond het stadhuis. Begin januari is er door de oppositie een zwart-witboek gemaakt met daarin missstanden die hebben plaatsgevonden binnen de ambtelijke organisatie. Naar deze misstanden is onderzoek gedaan en het rapport dat daaruit volgde heeft er uiteindelijk toe geleid dat de gemeente Veghel nu ‘stuurloos’ is. Op de ingelaste raadsvergadering van vorige week donderdag vroeg burgemeester Frankfort voor de vergadering het woord, waarna hij zijn ontslag per 1 juli aanstaande bekendmaakte.


Het was sowieso een vreemde avond die donderdag. Normaal gaat een raadsvergadering over uiteenlopende zaken die spelen binnen de gemeente, maar nu waren de heren en dames politici zelf het onderwerp. De raadszaal puilde daarom ook uit. Er zaten en stonden zelfs mensen op de gang bij de raadszaal. Door de geopende deuren kon men alles zo goed en zo kwaad als het kon volgen.


Ook in de kantine was het druk, daar kon men de vergadering volgen via een groot scherm. Was het in de raadszaal en op de gang stil - alleen het getik van hakken zorgde voor irritatie - in de kantine werd elke op- of aanmerking meteen voorzien van commentaar.


Nadat burgemeester Frankfort zijn ontslag had ingediend, werd de vergadering geschorst, om de aanwezige pers de gelegenheid te geven (‘een kwartiertje’) om enkele vragen te stellen. De ruimte waarin normaal het college zit te vergaderen was nu ingericht als persruimte. Dat is een grote kamer, grenzend aan de raadszaal, met daarin een enorme ovale tafel. Aan de ene kant van die tafel zat het demissionaire college, aan de andere kant schoven een paar persmensen aan. De ontwikkelingen in het Veghelse waren niet echt groot landelijk nieuws. Er was slechts een iemand van een landelijk dagblad, de rest was van de lokale en regionale media.


Frankfort gaf rustig antwoord op de gestelde vragen, ondanks dat hij het moeilijk had met de situatie. Er heerste op dat moment daar in die kamer een grafstemming. Hoe anders was het op de gang en in de kantine! Daar produceerden de aanwezigen een ‘orkaan van geluid’; er werd bijzonder stevig gediscussieerd.


De drie Eerdse raadsleden maakte dit alles van heel dichtbij mee. Frans Zegers (CDA), Jan Gloudemans (DDB) en Jan Gasseling (DDB) hebben een duidelijke mening over dit alles. Ze zeiden alle drie dat dit geen goede zaak is voor de gemeente Veghel. Frans sprak van een ‘gitzwarte dag’. Verder meende hij ‘dat men niet via de media, maar via de raad moet communiceren’. Het viel Jan Gloudemans op dat de toon erg hard was, iets wat hij niet kon waarderen. “Dit gaat de gemeenschap veel geld kosten”, sprak Jan Gasseling direct na de vergadering.


De drie raadsleden zagen er vermoeid uit. “Je bent er al de hele dag mee bezig”, zeiden ze eensgezind. Opvallend was ook dat ze alle drie bijna als laatste het ‘huis’ (zo wordt het gemeentehuis in de Veghelse politiek vaak genoemd) verlieten, het is dan inmiddels al vrijdag. Dat tekent hun betrokkenheid, ook in deze moeilijke dagen. “Politiek kan soms hard zijn, je weet dat dit kan gebeuren”, aldus Frans.


Politici zijn ook maar mensen. Als je goed rondkeek, was dat heel duidelijk te zien. Daar waren geen woorden voor nodig.

 



EERDSE KRANT - 29 mei 2008


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Deze maand bestaat handboogvereniging De Rozenjagers 60 jaar. Wie aan handboogschieten denkt hier in Eerde, denkt aan Fred van Zutphen (37).


Hij is tot nu toe de enige Eerdenaar die ooit heeft deelgenomen aan de Olympische Spelen (OS), die van Sydney in de zomer van 2000. Fred komt uit een echte handboogschieten-familie: zijn opa heeft De Rozenjagers mede opgericht en een aantal ooms hebben ook veel de sport beoefend. En als je dan als kind maar 25 meter van de schietbaan af woont - eerst was de schietbaan op de Kempkens, achter bij het café ‘t Ooievaarsnest, wat nu restaurant De Kempkens Hoeve heet, nu is die in de Helterenbergstraat - dan moet je haast wel met het virus besmet raken. En dat geschiede.


In de recurve-klasse was hij begin jaren ’90 in een team van De Rozenjagers, met een aantal toppers zoals een Henk Vogels en een Henk van de Oetelaar, ongenaakbaar.


“Ik meen dat we toen een keer of zes, zeven op een rij Nederlands kampioen zijn geweest. Uniek”, aldus Fred. “Het was niet alleen op de baan goed toeven, ook er langs.” Zo herinnert hij zich dat in ’95 het NK hier in Eerde plaatsvond. “Er stond een grote tent tegen de schietbaan aan, daar was het de hele dag feest.” Ook voor de schutters? “Oók. Sommige probeerde top te zijn en de rest probeerde op z’n kop te zijn!”


Door zijn goede optredens toen kreeg Fred een uitnodiging om aan de OS van 2000 deel te nemen. “Een hoogtepunt in mijn carrière."


Ze haalden als team geen medaille, maar eigenlijk indirect wel! Hoe zit dat dan? “De OS duren een week of twee, wij waren al na dag drie klaar. Ja, dan ga je andere dingen doen. Je gaat niet de rest van de spelen op je kamer zitten. En zo kregen we van de Nederlandse vrouwentenniscoach kaartjes om te komen kijken naar de dubbelpartij van Miriam Oerlemans en Kristie Boogert. Ik zat daar met een teamgenoot in een leeg stadion te kijken, en het ging allemaal zo gezapig aan Nederlandse kant, het was niet om aan te zien. Hun tegenstanders, en dat viel ‘iedereen’ op, sloegen met grote regelmaat de bal bewust op de Hollandse meiden af, die werden dan ook vaak geraakt. Niet sportief natuurlijk. Maar de coach zei er niets van en de twee dames reageerde ook niet. Na een tijdje dat te hebben aangezien schiet ik uit mijn slof en roep keihard: ‘Dan raak hullie ok mar dan!’ Dat was kennelijk niet aan dovemansoren gericht, want ze gingen nu wel met veel strijd en passie de baan op en... wonnen die wedstrijd! Na afloop kwamen de dames direct onze kant uit, maakten een praatje, en kregen vervolgens weer kaartjes voor hun volgende wedstrijd. Wij hebben ze daarna, letterlijk ook, naar de finale geschreeuwd. Die verloren ze, jammer, van de zusjes Williams. Ik had na de OS geen stem meer over, rara hoe kwam dat?”


Daarna is Fred overgestapt naar de compound-klasse waar hij binnen twee jaar de nummer een op de wereldranglijst was. Fred heeft ook al jaren de A-status van het NOC*NSF, waardoor hij een maandelijks bijdrage krijgt om de kosten wat te dekken. Wat levert handboogschieten op, bijvoorbeeld bij het winnen van een EK? “Geen knoop! Sommige kunnen er van leven, maar hier niet. In Amerika en in Zuid-Korea wel. Daar zitten vlot duizenden mensen te kijken."


De OS 2008 van Beijing staan voor de deur, maar Fred heeft zich niet weten te plaatsen. “Hoewel ik nog altijd tot de beste twintig spelers van de wereld behoor, wordt het toch moeilijker om goede prestaties te blijven leveren. Het ‘huisje-boompje-beestje’ vergt veel tijd en energie, ik heb een drukke baan bij een groothandelaar in handboogartikelen. Máár, ik ben een echte liefhebber en dat zal altijd zo blijven.”




EERDSE KRANT - 5 juni 2008


Trimmen is ‘ontspanning’ na arbeid


Het is donderdagavond. Zomaar een donderdagavond? Nee, we schrijven 29 mei, vorige donderdag. Heel Nederland zit voor de buis om naar het Nederlands elftal te kijken die, op weg naar het EK, een voorbereidingswedstrijd speelt tegen een stelletje Denen. Zit heel Nederland voor de buis? Nee!


In De Brink doen een aantal mensen, allemaal mannen, ook aan topsport! Elke week, behalve als de scholen vakantie hebben, en al 36 jaar lang. We hebben het hier over trimclub TRIONA. Oftewel: Trimmen Is Ontspanning Na Arbeid. De redactie ontving een uitnodiging om eens een avondje te komen kijken. Nee, niet om mee te doen, zoals de heren het graag hadden gezien. ‘Ik moet morgen werken’, was het antwoord op die vraag van de verslaggever, vandaar. Het is nu komkommertijd, dus kun je met dit stukje mooi de krant vullen en het is voor ons mooie pr, aldus de uitnodiging. En dus toog uw verslaggever uitgerust in ‘sporttenue’, pen, papier en fototoestel, vorige week donderdag naar De Brink. Om 21:15 uur, plaatselijke tijd, begint altijd het sporten. Maar ook hier geldt het Brabants kwartiertje. Eerst wordt wat gevoetbald met een volleybal (op school wordt je daarvoor uit de gymles gestuurd!) met een lekker muziekje op de achtergrond, maar al vlug neemt Pietje van de Ven, de ‘drill instructor’, de leiding in handen en begint de trimles met een paar rondjes lopen. Wat opvalt is dat een bepaald iemand, naast Piet, ook constant aan het praten is, namelijk Jos Zegers. Ook wordt er naar hem geroepen dat hij veel fanatieker is dan anders. Hmm, opvallend ja. Maar naarmate de trimles vorderde wordt ook Jos steeds stiller en horen we naast de stem van Piet alleen nog maar het vallen van zweetdruppels.


De meest mooie termen zijn te horen op zo’n avond. Een kleine opsomming hier: ‘Heupen stil’, of ‘Wisselen van voet’. ‘We zetten de rechterhak op de linker teen’ en ‘Zet je handen neer en hoog, diep’. De mooiste van de avond is wel deze: ‘Linkervoet, gestrekte knie, kun je hem niet aan, dan nie!’


“Er wordt hier geen spier overgeslagen”, aldus Jos. En dat klopt, alleen al van het kijken wordt je moe. Het is behoorlijk intensief, het is afzien voor de mannen. “Vroeger telde Piet tot tien, sinds de invoering van euro tot 20”, aldus Ad van der Laar. Hé, wie komt daar binnen, zo tegen het eind van de oefeningen? Het is Wim Steenbakkers. Een nieuw lid? Wim: “Nee, nee, ik kom elke week even kijken of dat alles goed gaat hier.” Wim is in zijn EHBO-tenue en heeft ook zijn koffertje bij. Kom je hier elke week dan? “Ja hoor, je weet maar nooit, haha.” Dit alles is een grapje van de verslaggever, die had gevraagd aan Wim of dat hij even wilde langskomen, om de zaak een beetje te stangen en... om de krant wat te vullen, het is tenslotte komkommertijd!


De oefeningen zitten erop, tijd voor een partijtje volleybal. Fanatiek worden er nog drie sets gespeeld, dan is het douchen en nog even iets drinken. Voor wie is TRIONA? “Vanaf 16 jaar is iedereen welkom hier”, zegt Ad. Moeten nieuwe leden zich ergens aanmelden? “Nee hoor, je komt gewoon op een donderdagavond naar De Brink toe en je kunt eerst een aantal keer meedoen op proef.”


Volgend jaar rond deze tijd is het ook weer komkommertijd, een mooi moment voor de Eerdse Krant om dan ook weer eens te gaan kijken, want het gaat er gezellig en gemoedelijk aan toe daar, er wordt veel gelachen. Wim is er dan ook weer...




EERDSE KRANT - 19 juni 2008


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Gerard van der Locht (51), oftewel ‘meneer Gerard’, gaat over een paar weken de basisschool Petrus en Paulus verlaten. Deze keer geen echte Eerdenaar op het bankje, maar als je 25 jaar leraar bent geweest op onze basisschool voel je je toch een klein beetje Eerdenaar? “Jazeker, ik zal het gaan missen”, zegt hij met toch wel een kleine traan in zijn ogen. “Het dorpse karakter, de vertrouwdheid hier. Je kent in de loop van de jaren veel mensen. Dat zal ik zeker missen.”


Na 25 jaar dus staat Gerard het volgend schooljaar voor groep 4 van basisschool ’t Ven in Veghel. “Ik ben nu 51 jaar oud, een mooi moment om nog eens van omgeving te veranderen en een nieuwe uitdaging aan te gaan”, geeft hij als antwoordt op de vraag: Waarom? Gerard heeft bijna voor elke groep gestaan tijdens zijn leraarschap hier op de Petrus en Paulus, van groep 1 tot groep 8. “In december ’82 kwam ik als invalkracht voor de zesde klas te staan, dit vanwege ziekte van een leraar. Het was in die tijd heel moeilijk om een vaste baan te vinden, ik was al 5 jaar op zoek toen. Na een half jaar ‘proefdraaien’ ben ik voor vast aangenomen en kwam ik voor de eerste klas te staan.”


Het liefste staat Gerard in een van de ‘middelste groepen’ voor de klas, groep 4 t/m 6 zeg maar, maar hij is ook drie jaar lang leraar geweest van de kleuters. “Een heel leerzame periode, maar behoorlijk zwaar. Ik at tussen de middag wel een boterham extra, want lichamelijk ben je de hele dag bezig met die allerkleinste. Bij de bovenbouw doe je veel alles gezamenlijk, in de onderbouw daarentegen zit een groepje in de knutselhoek, een groepje doet spelletjes en weer een ander groepje zit in het speelhuisje, je bent continue in de weer.”


Een vliegtuig vliegt laag over de bossen, tijd voor nog een bakje koffie want verstaan kunnen we elkaar toch even niet.


Is het lerarenvak anders dan 25 jaar geleden? “Ja, het is zwaarder geworden. Vroeger gaf je les aan de klas, nu ligt de nadruk meer op individueel lesgeven.” En de kinderen? “Ook! Kinderen krijgen veel meer prikkels dan vroeger, via televisie en de computer bijvoorbeeld, dat is niet altijd even goed.”


Pas geleden werd Gerard uitgenodigd voor een reünie van klas 6 van het schooljaar ‘82/’83. Heel toevallig ook zijn eerste klas hier op school én de klas die op televisie is geweest in het programma Meesterwerk met presentator Hans van Wilgenburg. “Kei leuk om die, overigens pittige groep herinner ik me nu nog, weer te zien. De meeste herkende ik nog, maar niet allemaal meer. Ze zijn allemaal goed terecht gekomen. En zo is de cirkel, na 25 jaar, weer rond!”


Wat verder nog opvalt is dat Gerard deze keer - en nog wel op zijn atv-dag - de auto als vervoersmiddel heeft gekozen om vanuit het bewolkte Volkel naar d’Eerd te komen: “Zeldzaam. Ik ga anders altijd met de fiets, of er moet een halve meter sneeuw liggen. Je kan dan lekker uitwaaien na een schooldag.”


De verslaggever stapt na het gesprek wel (vlug) op zijn fiets om... de kinderen op te halen van school.




EERDSE KRANT - 4 september 2008


Mooi en niet mooi


Net voordat de Eerdse Krant eind juni met zomervakantie ging, nog twee gebeurtenissen die het vermelden waard zijn.


Als eerste ontving Jan Ploegmakers uit handen van burgemeester Frankfort (die daarmee zijn laatste officiële taak verrichte) een onderscheiding. Jan, 72 jaar oud (“Nee, ik ben 22 jaar geleden 50 geworden!”), ontving het lintje na het vakantieconcert van fanfare De Echo Der Bergen voor zijn vele verdiensten voor de Eerdse gemeenschap. Zo is hij al zeven jaar lang voorzitter van de stichting Eerdse Molen, is hij medeoprichter geweest van de Eerdse Ondernemers Vereniging (EOV) en is hij acht jaar voorzitter van paardenvereniging de Ruitertjes geweest.


Verder beheert Jan al 25 jaar het dierenparkje, gelegen bij de rotonde. Nu heeft hij daarvoor meer de tijd, want toen hij nog mededirecteur was van Ploegmakers deed hij het onderhoud en dergelijke tussen zes en acht uur... op de zondagmorgen! “Ik had toen nog geen tijd om er naar te kijken”, zegt hij nu. Hoewel Jan 28 jaar geleden is verhuisd naar Wijbosch, blijft hij een Eerdenaar in hard en nieren, geen wonder dat hij sinds april tussen de Eerdsebaan en de nieuwe weg Nieuwe Eerdsebaan woont.


Dan het minder mooie nieuws: Levensmiddelenbedrijf Van der Heijden-van Dam heeft na bijna 95 jaar haar deuren gesloten. Thijn, José en hun dochter Cathelein stonden op maandag 30 juni j.l. voor het laatst in hun winkel: een triest moment. Het werd een emotionele dag voor hen.


José: “We wilden op een eenvoudige manier afscheid nemen, maar het is niet niks om na bijna 50 jaar voor de allerlaatste keer de deur van de winkel te moeten sluiten. Maar, het is een weloverwogen besluit.” “Het contact met de mensen zullen wij het meeste missen. Je bent ook de hele dag aan het praten in de winkel. Pas een keer heb ik een halve dag niets gezegd, dat valt nu op ja”, zegt Thijn.


De winkel bepaalde alles bij hen, ze waren er bij wijzen van spreken dag en nacht mee bezig. “Thijn zei ooit tegen mij: ‘zet maar een bed in de winkel’. Zo betrokken was ik,” zegt José nu. “Op de laatste dag in de winkel hebben we vele bedankjes, kaarten en een ‘magazijn vol’ aan bloemen gekregen van de mensen, dat doet ons goed. De winkel was ook een soort sociale ontmoetingsplek.”


Naast de winkel verdwijnt ook het postagentschap uit Eerde. Ook de brievenbus krijgt een andere plek, maar waar die komt is van de kant van TNT nog geen besluit genomen. José tot slot: “We krijgen een ander leven nu en daar moeten we eerst nog aan wennen, want het is emotioneel en zakelijk een zware beslissing geweest die we hebben genomen, dat heeft zijn tijd nodig.”




EERDSE KRANT - 9 oktober 2008


Familie Kerkhof kruipt uit diep dal na brand


'We krijgen ons huis nooit meer terug'


Het zal je maar overkomen dat je huis bijna helemaal afbrandt. Dit overkwam wel de familie Kerkhof zo’n negen maanden geleden, op maandag 14 januari.


In de vroege ochtend op die dag was vader Wim Kerkhof bijna klaar met het bezorgen van de krant toen hij z’n huis in brand zag staan. Zoon Leon en zijn vrouw Sjan konden op tijd het pand verlaten, gelukkig. Kortsluiting bleek de oorzaak te zijn. Gevolg: het 150 jaar oude karakteristieke pand aan de Coevering ging verloren. Wim Kerkhof gaat terug naar die fatale dag en vertelt hoe veel impact dit op zijn familie heeft gehad, en nu nog steeds heeft.


“Mijn thuiswonende zoon werd wakker van de brand. Hij heeft toen mijn vrouw wakker gemaakt en ze zijn samen naar buiten gegaan, slechts gekleed in een pyjama. Het vuur was toen al hevig. Er werd 112 gebeld en de politie was zo ter plekke. Op de brandweer was het langer wachtten. Maar toen zij arriveerden werd het water niet uit een waterput hier vlakbij gehaald, maar bij de manege. Dat is een stuk verderop. Ik heb nog tegen de brandweercommandant gezegd dat er hier, op pak hem beet 150 meter, ook een waterput is. Maar nee, de slangen werden uitgerold en aan elkaar gekoppeld naar de waterput bij de manege. Dat koste natuurlijk weer meer tijd en pas na zo’n drie kwartier begon de brandweer met het blussen”, aldus een nog steeds verontwaardigende Wim daarover.


“De bovenverdieping was helemaal weg, de benedenverdieping stond er nog wel maar er was veel rook- en waterschade. De muren waren ook gescheurd en ontzet. Er was geen eer meer aan te behalen, het hele huis was verwoest. Alles in een klap weg: spullen, kleding, dierbare herinneringen, niets meer van over. De gemeente Veghel beloofde kort daarna alle medewerking om snel, binnen twee maanden zeiden ze, een nieuw huis te kunnen gaan bouwen. Maar dat liep anders. Zo moesten we aan een aantal voorwaarden voldoen, volgens welstand, waar we het niet mee eens waren, en zo nog wat dingen meer. Al met al is het nu al negen maanden geleden en we hebben de officiële bouwvergunning nog steeds niet. Het heeft alleen al vier maanden geduurd voor we de vergunning binnen hadden om in een woonunit bij het huis te gaan wonen. Gelukkig kregen we van veel mensen en uit de buurt wel meteen hulp, want we hadden helemaal niets meer.”


En zo staan er in het tijdelijk onderkomen onder andere een ‘geleende’ televisie, bank, tafel en stoelen, wasmachine en magnetron. “Maar we zijn alvast begonnen met de nieuwbouw”, vertelt Wim verder. “Wel op eigen risico, dat wel. Maar wij willen vooruit, het heeft al veel te lang geduurd.”


Wat vindt hij het ergste? “Dat we ons huis nooit meer terugkrijgen. Hetzelfde terugbouwen kan niet meer met al die regels van tegenwoordig. Maar je gaat door, het moet ook door. We zien nu ons nieuwe huis elke dag ‘groeien’. Beetje bij beetje gaat het de goede kant op. We hebben veel leed gehad en kruipen nu langzaam uit een diep dal. Voor de winter willen we onder de kap zitten.”




EERDSE KRANT - 23 oktober 2008


Zeven Eerdenaren bij opnames van programma Wat Schat Je?


'Wie is die man links naast Ad?'


Een aantal Eerdenaren toog vorige week naar de Talpa studio in Baarn om deel te nemen aan het RTL-programma Wat Schat Je? Dat is een spelprogramma van de Postcodeloterij met daarin twee Nederlandse plaatsen die elk 100 inwoners afvaardigen om het tegen elkaar op te nemen.


De deelnemers van de winnende plaats delen het gewonnen geld door 100 en keren daarmee weer huiswaarts met een leuk zakcentje! En zo zaten zeven Eerdenaren, die niet van elkaar wisten dat ze meemochten, te weten Ad, Antoinette en Erwin van de Laar, Ad en Lisette van den Boogaard en Ad en Miranda Tibosch, namens de plaats Veghel vorige week maandag in de bus die hen naar de studio bracht voor de opnames.


Bij aankomst was er wat te eten en te drinken, iedereen stond gezellig wat samen en in afwachting wat zou komen gaan, toen de jongste Ad apart werd genomen door twee heren. Zij stelde hem vervolgens de vraag of hij teamcaptain wilde zijn voor Veghel. Dat vond Ad goed en daardoor mocht hij tijdens het programma voor de tribune met de overige 99 ‘Veghelnaren’ plaats nemen.


Elk team heeft ook een BN’er die naast de teamcaptain zit en de antwoorden, na overleg met de achterban, doorgeeft aan de presentator van het programma, Martijn Krabbe. En dus zat Ad naast Humberto Tan, de bekende sportpresentator van RTL. Waarom ze nu juist hem vroegen om teamcaptain te zijn was ook voor Ad niet helemaal duidelijk. “Misschien om mijn blauwe ogen, mijn witte blouse en mijn zilver blonde haren”, grapt hij.


En zeg nou eerlijk. Bij een blik op bovenstaande foto (foto: Ad Tibosch) die genomen is tijdens de opnames zou je haast kunnen zeggen: ‘wie die man is links naast Ad?’


Maar Ad mocht wel van geluk spreken dat hij mee mocht doen, want zijn vrouw Miranda had hem niet opgegeven bij het aanmelden. Omdat er echter acht mensen niet kwamen opdagen die dag, mocht Ad toch nog meedoen en... naast Humberto plaatsnemen. Nog wat gepraat met Humberto? Ad: “Jazeker, in de pauze hebben we wat gekletst, over kleding en zo. Hij heeft een eigen kledinglijn, daar was hij druk mee. Verder een heel aardige en attente man die Humberto, geen kapsones en zo.”


Mooi. De opnames namen ongeveer twee uur in beslag en daarna kon het gezelschap weer in de bus terug naar Veghel. Je hoort altijd dat mensen niets mogen zeggen over een uitzending of uitslag, en dat ze soms daar zelfs voor moeten tekenen. Nu ook? Ad: “Haha, nee hoor, ik mag dat gewoon vertellen dat w...e...” Kraaaak-kraaak, tuut-tuuut klinkt het dan, en toen viel de verbinding weg tussen de redactie en Ad! Pech, geen ‘breaking news’ in de krant van deze week. Dus dan allemaal maar kijken om het te weten komen. De uitzending is zondag aanstaande om 21:30 uur op RTL 4, direct na Gooise Vrouwen.




EERDSE KRANT - 6 november 2008


Cyclocross in Eerde: België boven


Zondag vond voor de derde keer een internationale veldrit in de Eerdse bossen plaats. Deze wedstrijd telt ook mee voor het zogenaamde Superprestigeklassement, welke over een achttal wedstrijden in België en Nederland wordt verreden.


Eerde is de tweede veldrit in die cyclus. Veldrijden is een echte ‘Belgische’ sport, daar leeft het het meest. En zo waren er weer duizenden zuiderburen deze zondag te vinden rondom het mooie en gevarieerde parcours in de Eerdse bossen.


Naast het Superprestigeklassement zijn er nog een tweetal klassementen bij de Elite in een seizoen: de Wereldbeker en de Gazet van Antwerp Trofee. Vooral die laatste trekt enorm veel publiek in België. Die wedstrijden zijn eigenlijk, vraag het maar aan een willekeurige Belgische supporter, de belangrijkste wedstrijden. De dag voor de cross in Eerde vond in België ook een wedstrijd plaats die meetelt in het klassement van de Gazet van Antwerp. En het leek wel of dat de toprenners nog moe waren van die wedstrijd, want al vlug in de koers muisde de Belg Albers er vandoor, om met ruime voorsprong te winnen. De rest kon of wilde niet strijden voor de overwinning, en maakte er een soort trainingsritje van, althans zo leek het.


Ook de meegereisde Belgische supporters waren stiller dan vorig jaar. Zag je toen heel duidelijk de ‘kampen’, veel vlaggen bij zich, een hoop herrie makend, allemaal dezelfde jas aan of pet op, nu moest je goed zoeken naar ze. Hadden zij ook een zware dag ervoor gehad, met veel bier? In de marge was er meer te beleven. Zo was presentator Paul Post van Omroep Brabant, die de wedstrijd live versloeg die middag, al vroeg te vinden in De Brink, dat dienstdeed als perscentrum en als was- en kleedruimte. Hij zat nog wat achtergrondinformatie tot zich te nemen, ondertussen rustig wakker wordend met een kopje Eerdse koffie.


Ook Ton van Engelen kwam binnen gewandeld. Tegenwoordig is hij wielerfotograaf en verzorger, maar voetbalkenners kennen hem nog van lang geleden, toen hij als reservedoelman achter Jan van Beveren bij PSV rondliep, en later naar Feyenoord ging. Dan gaat het gesprek al vlug over ‘vroeger’, je kent dat wel. Zo vertelde Van Engelen dat Frits Philips een geweldige man was. Waarom? Hij kwam wel eens na afloop van een gewonnen wedstrijd van PSV de kleedkamer binnen, zei dat iedereen goed gevoetbald had en als dank daarvoor de spelers in de winkel van Philips ‘iets mochten gaan uitzoeken’.


Terug naar buiten dan. Het laatste gedeelte van de weg Vlagheide, naar De Kuilen toe, was ingericht als parkeerplaats voor de campers en auto’s van de renners. Honderden meters aan gratis ‘kermisatracties’. Wat een speelgoedwinkel het je van het is voor kinderen, dat is de voor een cyclocrossliefhebber dit gebiedje, waar je voor aanvang van de koers alle gelegenheid hebt om de renners en hun begeleiders tijdens hun voorbereiding te kunnen zien. De ene na de andere camper staat te pronken in de zon, duur materiaal, renners zijn zich aan het warm rijden, familie en bekenden komen ‘op de koffie’ bij teams, fietsen worden nóg een keer gepoetst, er is volop bedrijvigheid.


Op het einde staat de camper van Belg Sven Nys (zonder puntjes op de ij!). Hij heeft alles gewonnen wat er te winnen valt, is de absolute wereldtop. Terwijl hij met een paar mecaniciens aan zijn fiets aan het prullen is, rijdt een klein jongetje, in crosstenue, op een klein crossfietsje rondjes rondom zijn camper (foto).


Het is de zoon van Sven Nys, Thibau. Met al dezelfde passie en handigheid als zijn vader, scheurt hij tussen alles en iedereen door. Sloot of geen sloot, auto of geen auto, de kleine Thibau is niet te stoppen. Mocht er over een jaar of twintig nog een veldrit in Eerde plaatsvinden, twee keer raden wie dan aan de start zal staan.


 


EERDSE KRANT - 6 november 2008


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Het is druk op het bankje deze keer. Naast Wendy van der Heijden (35) zijn ook een aantal beren aangeschoven. KiKaberen welteverstaan. En om deze beren draait het, zij zijn de mascottes voor het goede doel wat KiKa is. Wendy is sinds juli ambassadrice van deze KiKaberen en probeert, door deze beren te verkopen, geld op te halen voor KiKa, wat staat voor Kinderen Kankervrij.


Wendy: “Ik heb vrijwilligerswerk altijd al hoog in het vaandel staan, je kunt iets terug doen voor de medemens. Daarnaast steunen wij ook verschillende goede doelen, je hebt dan ook het gevoel dat je iets bijdraagt aan de wereld. En zo kwam ik ook op de site van KiKa terecht om hen te steunen. Ik zag toen ook dat je op die site KiKaberen kunt kopen op verkooppunten door heel Nederland. Ik was gelijk enthousiast en heb me meteen als vrijwilliger aangemeld om ook die beren te mogen verkopen.


In eerste instantie kwam ik op een wachtlijst te staan, maar toen bleek dat er in de regio Veghel/Uden nog niemand was, ben ik, zoals dat zo mooi heet, ambassadrice geworden van KiKaberen. Waarom ik me hiervoor ook wilde gaan inzetten was omdat hier bij ons in het dorp bij het meisje Karlijn Riem een tijdje daarvoor leukemie was geconstateerd. De behandeling duurt in totaal twee jaar. Dat is bijna niet te bevatten, wat zij en haar familie nu allemaal doormaken. Je maakt het van heel dichtbij mee en je voelt je machteloos. Dit was voor mij eigenlijk dé reden om me aan te melden.”


Het is koud en mistig op en rondom het bankje, de Drentse heideschapen verderop staan niet voor niets dicht tegen elkaar aan, tijd voor nog een kopje warme koffie.


“Een KiKabeer kost 6.95 euro. Vorig jaar zijn er 150.000 van verkocht. De helft van dit bedrag is bestemd voor onderzoeken, de andere helft is nodig voor de productie van de beer”, vervolgt Wendy. “Er moet meer geld beschikbaar komen voor kinderkanker. Kanker is veel zeldzamer bij kinderen dan bij volwassenen, vergt dus ook andere soort onderzoeken. Maar het gaat steeds beter, er wordt steeds meer geld opgehaald. Ter vergelijking: in het jaar 2002, toen KiKa is opgericht, werd er 138.000 euro opgehaald, in 2006 was dat al 4,5 miljoen euro.”


De beren zien er prachtig uit, ze zijn groot en zacht en hebben een groot knuffel-gehalte. “Ik heb al verschillende keren gehoord van ouders dat de KiKabeer dé knuffel van hun kind is, dat is kei leuk om te horen. Zo sla je twee vliegen in een klap!”


Sinterklaastijd komt eraan, misschien een mooi cadeau voor de kinderen? Wendy: “Jazeker. Een belletje (0413-379688) of mailtje (wlajvanderheijden@zonnet.nl) naar mij en je hebt een mooie beer in huis en je steunt hiermee een heel goed doel.”


Nadat ze een tijdje terug in verschillende media heeft gestaan om aandacht te schenken aan deze KiKaberen, stromen de aanvragen binnen. Niet alleen van particulieren, maar ook van bedrijven.


“Mooi dat mensen en bedrijven gul geven. Minder pijn en strijd en meer genezing en kwaliteit. Dat is waarvoor KiKa uw steun vraagt. Want kinderen met kanker worden liever gisteren beter dan vandaag”, besluit Wendy.




EERDSE KRANT - 20 november 2008


Dorpsraad Eerde roept iedereen op om naar raadsvergadering te gaan


Beloofd ís beloofd!


Eén agendapunt, veel belangstelling, een stevige discussie, een duidelijk d’Eerds standpunt en de oproep om vandaag (donderdag) naar de raadsvergadering in Veghel te gaan. Dat waren de ingrediënten van de extra openbare vergadering van dorpsraad Eerde maandag in ’t Hooghuys. Onderwerp van gesprek: de nota Hoofdwegenstructuur (HWS). En die houdt de gemoederen, zeker in Eerde, maar ook elders in de gemeente Veghel zoals in Erp en Zijtaart, flink bezig.


Er is een rapport gemaakt die de visie van Veghel in het jaar 2020 weer geeft. Daarin staan een aantal knelpunten rondom Veghel omschreven waaraan iets gedaan moet worden omdat het verkeer, en dan met name het vrachtverkeer, flink zal gaan toenemen.


Drie van die knelpunten betreft, niet verrassend, de snelweg A50 en de weg N279, de weg langs het kanaal. Er zijn een aantal varianten bekeken en getoetst, en volgens het rapport komt de variant 3a als ‘beste’ uit de bus.


Hoe ziet die variant eruit? Die houdt in dat de N279 (die ook meteen opgewaardeerd wordt naar 2x2 rijstroken), komende vanuit Den Bosch net voor de A50 over het kanaal afbuigt richting Eerde, deze parallel aan de snelweg verder loopt om vervolgens ter hoogte van de Willibrordushoek met een grote bocht over de A50 heen te gaan en via Zijtaart weer aansluit op de bestaande weg langs het kanaal, ergens tussen Veghel en Keldonk.


Wat betekend dat concreet voor Eerde? Dat er tussen Eerde en de A50 een vierbaansweg komt te liggen waarop men 100 km/u (!) mag rijden. Dat betekend ook dat de buurtschappen als De Horstjens, Abenhoef en Willibrordushoek gedeeltelijk of compleet zullen verdwijnen!


De zaal was eenduidig in haar standpunt, hier zit Eerde niet op te wachten. Sterker, veelvuldig is ‘houdt het nu nooit op?’ te horen. De dorpsraad is duidelijk: ‘Eerde wil geen buurtschappen meer inleveren’. De dorpsraad refereert ook aan de structuurvisie Eerde waarin is afgesproken met de gemeente Veghel dat de A50 als een soort buffer dient, waarover geen bebouwing meer richting Eerde zal komen.


Ook afslag 10 van de A50, de afslag bij Eerde, is al vanaf het begin van de opening van de snelweg een punt van zorg. ’s Morgens vroeg staat er bijna altijd een file op de afrit. 90% moet onderaan linksaf richting industrieterreinen Doornhoek en De Dubbelen of verder. Er wordt al geconstateerd dat verschillende automobilisten onder bij de afrit niet links rechts afslaan richting Eerde/Schijndel, om vervolgens bij de rotonde en via de Abenhoef hun weg te vervolgen naar de Poort van Veghel of elders. Dit noemt men sluipverkeer, puur omdat de route sneller gaat dan in de rij te moeten staan voor linksaf op de afslag.


Dit is ook meegenomen in het rapport, maar vanuit de zaal kwam de opmerking ‘om zich niet druk te maken over sluipverkeer op de Abenhoef, want binnenkort is heel de Abenhoef toch weg!’ Voeg bij dit alles nog de zuidelijke rondweg die Schijndel van plan is om aan te gaan leggen, met een ontsluiting op de Eerdsebaan, en nog wat meer punten, dan wordt het wel heel veel van het goede.


De dorpsraad vraagt daarom uitstel doormiddel van een brief die dinsdag is verstuurd naar de raadsleden (zie onder dit artikel de inhoud) en doet een oproep aan iedereen in Eerde om vanavond massaal naar de raadsvergadering te gaan die om 19.30 uur aanvangt. Dan zullen de raadsleden beslissen hoe het nu verder gaat. Dan staat óók de leefbaarheid van Eerde op het spel. Onder de toehoorders maandag waren ook een vijftal raadsleden. Voorzitter van de dorpsraad Eric Krol zei in zijn slotwoord dat ‘de politiek hier niets zegt, maar we hebben ze wel kunnen kietelen'. Eens kijken wat dat vanavond oplevert...


Hieronder de inhoud van de brief die Dorpsraad Eerde heeft verstuurd aan B en W en de raadsleden van Veghel:


De Dorpsraad van Eerde wil graag uw aandacht vragen voor het volgende; De dorpsraad van Eerde heeft naar aanleiding van de nota Hoofdwegenstructuur (HWS) een extra openbare vergadering belegd op maandag 17-11 jl. met deze nota als agenda punt. In deze vergadering hebben dhr. Menno Moen en mevr. Veronique de Wit van de gemeente Veghel vele Eerdenaren en vele mensen van búiten Eerde op de hoogte gebracht van wat deze nota nu precies verteld en inhoud.


Na de presentatie is er een inhoudelijke discussie geweest over deze nota en wat dit betekent voor Eerde.


In een eerdere verstuurde brief van de dorpsraad Eerde aan de gemeente Veghel (nr. 22.03112008/EK) heeft de dorpsraad Eerde hun zorgen reeds geuit. Na de inhoudelijke discussie was het duidelijk dat de bewoners van Eerde deze brief omarmen en steunen, en daarmee overeind blijft.


Echter werden er op deze bijeenkomst ook conclusies getrokken die ervoor zorgen dat wij middels deze brief alle raadsleden verzoeken deze nota HWS te verwerpen middels het indienen van een amendement. Dit amendement zou om de volgende reden moeten zijn en daadwerkelijk moeten worden benoemd in het amendement om zijn rechtsgeldigheid te kunnen afdwingen.


Deze redenen zijn:


Door gebrek aan een democratisch instemming is deze nota als een voldongen feit gepresenteerd aan de klankbordwerkgroep. Deze klankbordwerkgroep is betrokken geweest bij de ontwikkeling van deze nota door tweemaal bij elkaar te komen. Echter door de politieke perikelen die het voormalige college overkwam én de politieke perikelen die daarop volgde is deze nota achter de coulissen verder gevormd en later gepresenteerd als een voldongen feit aan de klankbordgroep. De inspraakronde kwam daarmee te vervallen en dit is een niet te accepteren handelswijze die ervoor moet zorgen dat de nota HWS geen of minimale vertraging zou krijgen. Dit is voor de Dorpsraad Eerde een onbegrijpelijk en niet uit te leggen traject en daarmee onaanvaardbaar.


In de nota is niets vermeld over de aanwezigheid van eventuele gezondheidsschade. Iedereen weet dat Veghel zich in een gebied bevindt met een vele malen te hoge concentratie fijnstof, maar hiervan wordt niets vermeld. Ook het geluid wordt niet benoemd terwijl op dit moment het geluid van de A50 gehoord wordt en mensen hinder hiervan ondervinden. Deze beide zaken maken een amendement geldig aangezien er in deze nota niets van wordt vermeld.


Het is voor Eerde onacceptabel om na de buurtschappen De Dubbelen, Bovenrooi en De Kempkens te hebben moeten afgeven nu óók nog de buurtschappen De Abenhoef en De Willibrordushoek te moeten zien verdwijnen. Dit is onacceptabel en onaanvaardbaar voor Eerde.


De hele nota HWS sluit niet aan aan de vastgelegde voortschrijdende inzichten van de Structuurvisie Eerde. Dit document verklaard dat verdere infrastructuur aan de Eerdse zijde van de A50 niet wenselijk is en dat de A50 dan ook daarmee een automatische barrière dient te zijn voor het grondgebied Eerde.


Wij verzoeken alle raadsleden dan ook rekening te houden met de problematiek rond Eerde en vragen hierbij een amendement in te dienen, zodanig dat deze steekhoudend zal zijn. Dit betekent dat de omschreven reden in dit amendement moet zijn wat niet eerder in de nota is benoemd. Namelijk de omschreven zorgen mbt. de gezondheid van mensen oa. fijnstof en geluidshinder. Dit zullen trefwoorden zijn die een amendement geldig maken.


Het bestuur van de Dorpsraad Eerde vraagt aan ú namens alle inwoners van Eerde hieraan gehoor te geven om zo middels dit amendement nieuwe trajecten in te gaan die ervoor moeten zorgen dat meerdere varianten meegenomen worden in een nieuwe nota. Na het uitkomen van de huidige nota zijn er voldoende aanknopingspunten gevonden en benoemd door verschillende partijen die een nieuwe nota en dus dit amendement rechtvaardigen



 

EERDSE KRANT - 27 november 2008


Sinterklaas heeft dit ook nog nooit meegemaakt


Sneeuwstorm


"Dit heb ik nog nooit meegemaakt!" Deze legendarische woorden sprak Sinterklaas zondag bij de intocht van Eerde. Hij doelde hiermee op een 'witte' aankomst, want het sneeuwde enorm.


En het leek in eerste instantie allemaal goed te gaan. Maar net toen pepernotenpiet helemaal opgelucht aankondigde dat zijn oven eindelijk weer in orde was, kwamen er flinke rookpluimen vanuit de molen. Dat zag er niet best uit! En wat nog veel erger was: er bleek ook nog een hulppietje in de bakkerij achtergebleven te zijn. Gelukkig was de brandweer snel ter plaatse en redde het hulppietje uit de enorme rookwolken.


Pepernotenpiet kon zijn geluk niet op, alles was weer goed gekomen en juist op tijd voordat Sinterklaas aankwam. En het lukte Sinterklaas, ondanks het slechte weer, om bij de molen aan te komen.


In een lange stoet, met de besneeuwde fanfare voorop, vertrokken brandweer en Sinterklaas met de vele kinderen richting De Brink, waar ze samen een gezellige middag beleefden. Voor het eerst in Eerde: een sneeuwwitte en pepernotenloze intocht!





Naar boven





Eerdse Berenjacht

Klik op de bestanden om deze te downloaden of te printen.

Eerdse AGENDA

Aanmelden via: redactie@eerdsekrant.nl


Dagelijks t/m 1 juni 2020

Eerdse kerk open

14:00-16:00 uur


9 en 10 april 2020

en 12 en 13 april 2020

(Eerste en Tweede Paasdag)

Eerdse kerk open

10:00-17:00 uur


11 april 2020

Natuurwerkgroep De Eerdse Bergen - NLdoet

De Berghut

09:00-12:00 uur

(uitgesteld, vanwege het coronavirus)


14-24 april 2020

34e Eerdse Driebandenkampioenschappen

Café-zaal 't Hooghuys

(uitgesteld, vanwege het coronavirus)


16 april 2020

Bernhoven - Bloedprikdienst

Den Binnenhof

08:15-08:45 uur

(uitgesteld tot nader order, vanwege het coronavirus. Den Binnenhof is

t/m 1 juni gesloten)


19 april 2020

Meezingochtend

Den Binnenhof

10:30 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


26 april 2020

Verzamelbeurs

De Brink Eerde

09:00-12:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


3 mei 2020

Pannenkoekendag

Eerdse Molen

12:00-15:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


4 mei 2020

Dodenherdenking Eerde

Geronimo-monument

20:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


12 mei 2020

CV De Oivers - Ophalen Oud Papier

(CV De Oivers: 'I.v.m. regels coronavirus gelieve per straat oud papier zoveel mogelijk op een centrale plek te plaatsen.')


25 mei 2020

Autodocumentatiebeurs

De Brink Eerde

09:00-14:00 uur

(Uitgesteld vanwege coronavirus,

verplaatst naar 19 september 2020)


1 juni 2020

(Tweede Pinksterdag)

Vlagheide Trail

11:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


18, 19 en 20 juni 2020

Theaterkoor Stem -

Vlucht naar de Vrijheid

De Brink Eerde

Aanvang 20:00 uur

(18 en 19 juni)

Aanvang 14:00 uur (20 juni))


27 & 28 juni 2020

Eerdse MidZomerNacht Quiz

16:00 uur


4, 5 en 6 juli 2020

Kermis Eerde


26, 27 en 28 september 2020

Toneelvereniging Eerde -

Boer Dumpt Vrouw

De Brink Eerde


Eerdse KRANT

De Stelling

Eerdse KRANT

Archief

Deze website maakt gebruik van cookies. Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.

Accepteren