Eerdse KRANT

Het nieuwsblad voor Eerde

Heeft u nieuws, een leuk verhaal of een onderwerp? Tip de redactie via: redactie@eerdsekrant.nl of 06 - 52280047 


Hier vindt u een aantal (opvallende) artikelen die in 2009 in de Eerdse Krant hebben gestaan.


EERDSE KRANT - 8 januari 2009


Prijsvraag: Wie wordt de nieuwe Prins Carnaval 2009?


Morgenavond wordt de nieuwe Prins bekend gemaakt tijdens de prinsenzitting van CV De Oivers in De Brink. Dat betekent ook dat aan de regeerperiode van Prins Eppo d’n Urste een einde is gekomen. Tijd om even terug te blikken.


“Prins zijn is een serieuze taak, je bent de vertegenwoordiger van Eerde,” zegt Eppo resoluut. “En niet alleen tijdens de carnavalsdagen, maar ook ervoor en óók erna. Zo liep ik van de zomer ergens toen een vader op de fiets, met een kindje achterop, mij passeerde. ‘Hé!’, riep de kleine toen die mij zag, ‘Dat is Prins Eppo’. Geweldig toch dat dat bij die kinderen heel lang blijft hangen.”


Eppo wist al een klein beetje van de hoed en de rand, hij heeft hiervoor een zestal jaren bij de Raad van Elf gezeten. “Ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik heel graag prins wilde worden. Geweldig dat ik dat heb mogen meemaken. We hebben een hele mooie tijd gehad, jammer dat die (bijna) ten einde is! Maar ik wil nogmaals benadrukken dat zonder de vele vrijwilligers die er in Eerde zijn, het carnavalsgebeuren een stuk minder zou zijn. Zij zetten zich belangeloos in en dat kost heel veel tijd. Denk bijvoorbeeld aan een Prinsenzitting, daar zijn veel mensen en groepen al maanden mee bezig. De Carnavalsvereniging is niet alleen maar een ‘zuipclub’, zoals je wel eens hoort.”


Eppo verteld dat de buitengewone raadsvergadering, afgelopen november, het hoogtepunt van zijn regeerperiode was. “Op die ‘vergadering’ mag elke prins uit de gemeente Veghel iets zeggen, vaak is dat iets ludieks, maar soms ook met een serieuze ondertoon. De Prins van Veghel, die altijd de ‘voorzitter’ is, stelde in een vooroverleg voor om het thema ‘infrastructuur’ te kiezen, als een soort rode draad waar iedere prins dan iets over zou zeggen. Eppo vertelde in zijn woordje in het gemeentehuis dat hij na dat vooroverleg ‘vlug naar huis sjeesde om vervolgens tegen zijn Martina te vragen om het woord ‘infrastructuur’ op te zoeken.’ Dat is leuk.”


Zo heeft hij nog een leuke anekdote. De scepter is een geliefd object om eventjes ‘te lenen’, want een prins zonder scepter is als een biljarter zonder keu. “Zo zei Fred van Kessel eens tegen mij: ‘als jij ooit prins bent dan steel ik jouw scepter, en die krijg je alleen tegen een vatje bier terug!’ En wat gebeurde er tijdens de playbackshow vorig jaar? Ik was mijn handschoenen aan het aandoen, legde de scepter daarvoor eventjes weg, maar toen moest ik ineens met grote spoed naar het podium toekomen. Stond ik op dat podium, kreeg ik de microfoon in mijn hand en kijkend naar mijn andere hand dacht ik: hé, ik mis iets. Geen scepter daarin dus. Paniek in de tent toen! Maar gelukkig had Raad van Elf-lid Martin Toonen goed opgelet en gaf me, na een paar strenge woorden, de scepter even later weer terug. Ik heb die scepter achter in mijn broek gestoken, onder mijn cape, en ben meteen naar Fred van Kessel gestapt. Ik was zijn woorden van toen nog niet vergeten, dus tijd voor een dolletje. Heb jij mijn scepter soms, vroeg ik met een triest gezicht. Hij lachte, zag dat ik de scepter niet bij me had en zei dat ik die tegen een vatje bier terug zou krijgen. Na een poosje gingen ook een paar andere mensen (die ondertussen wisten van het grapje) aan Fred vragen of dat hij de scepter wou teruggeven. Maar dat deed hij natuurlijk niet. Op het laatst was de toon wat harder, met ‘als je de scepter nu niet terug geeft, dan zwaait er wat’. Fred voelde nattigheid en zei toen dat hij de scepter helemaal niet had, dat hij deed alsof. Toen ben ik naar Fred gegaan en heb ik de scepter maar tevoorschijn gehaald...“


Dan nu weer de blik vooruit, naar morgen. De Eerdse Krant schrijft een prijsvraag uit: Weet jij wie de nieuwe Prins wordt? Die vraag is ook aan Prins Eppo d’n Urste gesteld, en hij denkt aan... Bart van Erp. Eppo: “Waarom? De laatste jaren is het dan weer iemand die in de kom van Eerde woont, en het jaar erop iemand die in het buitengebied woont. Vandaar mijn keuze.”


Denk jij het ook te weten? Inzendingen (er is haast geboden) moeten voor morgen (vrijdag) 20.00 uur binnen zijn bij de redactie, op email-adres redactie@eerdsekrant.nl o.v.v. je naam en telefoonnummer. De minimumleeftijd is 16 jaar.

Voor diegene met het juiste antwoord staat tijdens de carnavalsdagen een meter bier klaar! Mochten er meer goede antwoorden binnen komen dan wordt er geloot. Volgende week wordt in de Eerdse Krant de (mogelijke) winna(a)r(es) bekend gemaakt.




EERDSE KRANT - 29 januari 2009


Informatieavond Eerdse molen begint en eindigt met mooi gebaar 


It giet aon!


De kop van dit artikel is, waarschijnlijk, in Friesland deze winter niet van toepassing, maar geldt wel voor de restauratie van de Eerdse Molen.


De nieuwe voorzitter van de stichting Eerdse Molen, Bertus van Berkel, maakte dinsdagavond in De Brink bekend dat 1 maart aanstaande de officiële startdatum is. “Waarom starten? We zijn moe van het zeuren om geld”, aldus de kersverse voorzitter. “We komen nog wel drie, vier ton te kort, maar door te beginnen hopen we in de komende jaren het resterende geld binnen te halen.”


Het kan niemand ontgaan zijn dat er al een begin is gemaakt met de restauratie. De molen is helemaal omsteigert, zodat de buitenkant grondig kan worden aangepakt. Al het rotte metselwerk wordt eruit gesloopt en opnieuw aangewerkt. Vooral de noordelijke kant verkeerd in slechte staat. Dat is de ‘regenkant’, en die krijgt ook weinig zon. Ook de deuren en ramen worden vervangen.


Dit is eigenlijk het voortraject. Op deze informatiebijeenkomst liet de stichting zien hoe de verdere restauratie er in grote lijnen uit gaat zien. Er zal in fases worden gebouwd. Fase 1 is dat de molen de hoogte in gaat, zo’n vierde laatste fase, de inrichting en de exploitatie. Erwin Jansen hield een mooie visuele presentatie hoe het een en ander in zijn werk zal gaan. De heer Wonders van bouwbedrijf Van de Ven riep de Eerdse bevolking op om de handen uit de mouwen te steken en mee te helpen. Vrijwilligers die interesse hebben om mee te helpen kunnen zich aanmelden bij Bart van Geffen of Henk Biemans.


De bijeenkomst werd geopend door de afscheidnemende voorzitter van de stichting Eerdse Molen, Jan Ploegmakers. Al bijna 8 jaar, vanaf de oprichting in 2001, heeft hij mee de kar getrokken en zich ingezet voor de restauratie. Daarom werd hij, onder luid applaus, benoemd tot erelid van de Eerdse Molen. Als reactie op die titel sprak Jan de vele belangstellenden op zijn onovertroffen, kenmerkende, humoristische wijze toe.


Op het einde van de avond had de heer Endemol van de stichting Hollandse Molen een mooie verrassing in petto. Hij deed de toezegging dat de Eerdse Molen maar liefst 50.000 euro krijgt voor de restauratie. Doorgaans geeft de stichting Hollandse Molen pas geld op het einde van een restauratietraject, maar ‘Eerde is een speciaal geval’ en krijgt het daarom nu al. De heer Endemol voegde er nog wel gekscherend aan toe dat hij nog wel even met zijn bestuur in overleg moest, maar dat zou geen punt zijn.


Hoe lang het gaat duren voordat de wieken van de Eerdse molen weer draaien is nog koffiedikkijken, maar om met de typische woorden van oud-voorzitter Jan Ploegmakers af te sluiten: ‘Je wordt ervoor beloond, maar je moet geduld hebben.’




EERDSE KRANT - 19 februari 2009


Topsecret: de Proclamatie


Vraagje: wat hebben Mien Verhoeven en Jan Gasseling gemeen? Zitten zij samen bij trimclub TRIONA? Of zitten ze bij tourclub De Eerdse Renners? Of misschien beide lid van zangkoor Cantado? Driemaal nee. Het antwoord is: ze maken samen, dit jaar voor de 21ste keer, de Proclamatie van de grote Prins. Dat wil zeggen, Jan bedenkt de teksten en Mien schrijft deze dan op speciaal daarvoor bestemd papier. In de afgelopen weekend verschenen Oiverskrant staat ie weer afgedrukt.


Jan is al vanaf de allereerste Proclamatie betrokken, dat was in 1978, het jaar dat Harrie van Berkel prins was. “Ik was er toevallig bij toen we wat aan het brainstormen waren - ‘Ik heb altíjd een mening’ - en het idee hadden om het te gaan doen”, verteld Jan nu. “Het is een officieel stuk wat bij de Prins hoort, en die verteld wat hij te vertellen heeft. Natuurlijk wel met een knipoog. Zo staan er de titels in van de Prins gevolgd door altijd 11 punten. Soms heb ik vrij vlug wat, maar soms kan het wel even duren. Daarom heb ik in de auto ook een briefje voor op het dashboard hangen, voor het geval dat er iets in me opkomt. De Prins van dit jaar is niet zo ‘moeilijk’, ik had vrij snel wat ideeën, maar dan moet de tekst nog kloppend gemaakt worden.”


Jan vervolgt: “In de begin jaren was er nog geen officieel document, later heeft iemand, ik weet niet meer precies wie, de teksten geschreven. Daarvoor werd betaald. Omdat er toen heel weinig geld was bij de carnavalsclub, werd er binnen de dorpsgrenzen gezocht wie dat kon. De enigste voorwaarde was: mooi kunnen schrijven!”


Mien weet niet meer exact hoe zij aan deze ‘baan’ is gekomen. “Ik had net een cursus kalligrafie gevolgd, die hier in Eerde had plaatsgevonden. De carnavalsclub vroeg aan mij of ik interesse had om de Proclamatie te schrijven en te maken. Dat was in ’89. Ik zei dat ik het een keertje zou proberen, en nu doe ik het nog steeds.”


Een Proclamatie maken is een secuur werkje. “Maak je een foutje, dan kun je opnieuw beginnen. Je mag ook niet bibberen, maar dat zal bij mij niet aan de drank liggen, zegt Mien, nuchter en met een glimlach. “Maar voordat ik ga schijven laat ik de randen een beetje aanbranden, zodat je een mooi effect krijgt. Dan het schrijfwerk en als dat klaar is het papier oprollen en een touwtje eromheen.”


Deze taak houdt wel in dat ze beiden een poosje met een groot geheim rondlopen. Jan: “Klopt. Ik weet meestal al een tijdje voor de Prinsenzitting wie de nieuwe prins wordt. Mien ietsjes later.” Een tipje van de sluier hoe alles in zijn werking gaat willen ze wel vertellen: Jan krijgt, in het geheim natuurlijk, van een bepaald iemand, de namen door. Hij bedenkt dan de teksten en geeft die in het geheim weer terug aan zijn contactpersoon. Die brengt, zonder dat iemand het weet, het naar Mien. Zij maakt dan in het diepste geheim (zelfs manlief weet absoluut van niets) de Proclamatie kant en klaar, zodat die weer door een bepaald iemand wordt opgehaald.


Er is nog nooit een Proclamatie onderschept of iets dergelijks, dus dat heeft carnavalsclub De Oivers goed voor elkaar. Héél goed voor elkaar mag je wel stellen, want op de vraag of ze nog een leuke anekdote hebben in die 21 jaar dat ze de Proclamatie samen maken, komt een wel zeer opmerkelijk antwoord. Beide in koor: “Haha, we hebben het eigenlijk hier nooit met elkaar over, heel eerlijk gezegd. Tijdens het maken van de proclamatie zien en spreken we elkaar niet, dus er valt ook niets te vermelden, of het moet zijn dat het papier een keertje op was.”


Jan en Mien: een perfect koppel om deze jaarlijkse ‘klus’ te klaren.




EERDSE KRANT - 19 maart 2009


'Hij draait nog op vinyl!'


Zaterdagavond vond in café ’t Hooghuys deel 1 plaats van Pimp my Bar. Dit is een competitie opgezet door ’t Hooghuys met als hoofdprijs 500 euro voor de best scorende avond. Vriendengroep de Mingenieters beten de spits af. Als thema hadden zij gekozen de twee soosen die er in Eerde zijn geweest, soos Paradise en soos De Gup. Een wandeling door de avond.


Bij binnenkomst bevond je je in het jaren 70-gedeelte. Veel licht, een paar grote discolampen turen het café in en krantenknipsels van toen hangen aan de muur. Zo zaten daar op het gemakje de heren Marc Verkuijlen en Bas van de Burgt rustig wat te drinken. Ze hadden te melden dat ze nog wel iemand kenden met een cassettespeler in zijn auto. Een cassettespeler? Dàt is zóóó jaren 70!


Naast de twee staat een groepje jongeren die zo te zien geen van alle die jaren hebben meegemaakt. Al vlug gaat het gesprek over een onderwerp uit de jaren 90: het WK Stratego. De ‘wereldkampioen Stratego van Wijbosch’, Johan Smits, vriend van Maaike van Oort, wil de wereldkampioen Stratego van 1999, uw redacteur, uitdagen. Bart Verhoeven werpt zich op als de Don King van het Stratego-sport en gaat een tweekamp organiseren op neutraal terrein: De Kuip (!) in Rotterdam. Eens kijken of hij zich de dag erna dit nog weet te herinneren... De foto voor op het affiche is al gemaakt.


Even later lopen Cor en Anneke Habraken richting de uitgang. “We gaan naar buiten”, zegt Cor. Dat zullen ze vroeger op de soos ook wel eens gezegd hebben? “Haha”, lacht Anneke, “de deuren waren toen van zeven tot half tien dicht. Je kón toen niet naar buiten, of je wilde of niet.”


Dan wordt er nog een leuke quote opgevangen tussen twee bezoekers. Zegt de ene tegen de ander, ondertussen met ontzag kijkend naar de man achter de draaitafels: ‘Hij draait nog op vinyl, dat zie je toch nergens meer in Nederland?’ En inderdaad, op podium 1 staat niemand minder dan Frans Zegers achter, jawel, de draaitafels. Net als vroeger: continu in de weer met hoezen, platen en lijstjes brengt hij de zaal in hogere sferen. De jaren 70 nummers komen met kraakjes uit de luidsprekers, maar de ouderen gaan daarop nog steeds goed uit hun dak!


Midden in het café staat een uniek echtpaar, Martien en Tineke Timmers. Zij hebben elkaar tijdens soos Paradise leren kennen en na 8 jaar verkering zijn ze getrouwd. Wat een ‘gestolen fiets’ en een, om het goed te maken, frietje al niet teweeg kan brengen.


Op weg naar het jaren 90-gedeelte komt een hoofdschuddende Juul Bekkers voorbij. “Al zeker dertig keer is er vanavond tegen me gezegd dat ik vorige week in de Eerdse Krant stond, ik word er stapelgek van!”


Een meter verder komt John van Dam (stond samen met Juul vorige week op de voorpagina van deze krant) vragen of dat hij weer op de foto mag...


In de wc heeft John Bekkers even tijd gevonden om zijn weelderige bos haar goed te doen. Wie het telefoonnummer van deze jaren 70 kapper moet hebben, kan zich melden bij hem.


Dan zijn we aanbeland in het jaren 90-gedeelte. De twee dj’s die toen ook in soos De Gup draaide, Bastiaan van der Pol en Quin van de Wiel, staan op podium 2. Hier is het donker en doen de laserlichten hun werk. Van Two Unlimited tot Opus 3, de beats klinken lekker in je oren. Wie nog wat snoepgoed wil, komt hier aan zijn trekken. Het is al een paar uurtjes zondag als de lichten aangaan en de muziek dooft. De reünie zit er op.


De Mingenieters vonden hun avond zeer geslaagd: “Wij hadden dit echt niet verwacht”. Ze hebben de toon gezet in de Pimp My Bar-competitie. ’t Hooghuys zat propvol met een gemêleerd gezelschap. Op zaterdag 11 april aanstaande is de volgende aan de beurt, dat zijn de ‘Jeagermaisters’




EERDSE KRANT - 16 april 2009


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Dit weekend viert de EHBO afdeling Eerde haar 50-jarig jubileum. Zaterdag is er een receptie van 18.00 tot 19.30 uur in de Brink, daarna is er een feestavond voor de leden. Hoog tijd om voorzitter Wim Steenbakkers (54) uit te nodigen op het bankje.


Dat Wim in het bestuur terecht zou komen van de EHBO Eerde is eigenlijk niet verrassend te noemen. Vader Bert heeft ook in het bestuur gezeten, en zijn broers Jo en Jos zijn beiden ook lid. Maar dat dit al gebeurde op een zeer jonge leeftijd, hij was net 22 toen hij in 1976 de voorzittershamer overnam, is dat wel. “Toen had ik ook al in me om mensen hulp te verlenen”, verteld Wim nu.


Op dit moment telt EHBO-Eerde 65 leden. Dat is veel? “Dat is enorm veel, ja”, zegt Wim trots, “verenigingen in de buurt zijn daar jaloers op.”


Wim is een manusje van alles binnen de vereniging. Zo was hij de eerste in de gemeente Veghel die slaagde voor de cursus AED, oftewel de Automatische Externe Defibrillator, een apparaat dat levens kan redden. “Daar ben ik trots op. Er hangen er nu vier in Eerde, de vijfde is op komst.” Verder is hij bijna altijd present als er les wordt gegeven in De Brink, dat gebeurt tussen oktober en april. Ook wordt hij wel eens gebeld door een verontrustende ouder, als er iets gebeurd is met zoon of dochter. “Dan geef ik ze een advies waar ze verder mee kunnen”, aldus Wim.


Een van de leukere dingen van de vereniging zijn de (buiten)oefeningen. Wim: “Zo was er lang geleden eens een grote oefening van het Rode Kruis hier in de bossen. Er was een vliegtuig neergestort op de vlagheide en wij moesten als EHBO-ers voor slachtoffer spelen. Ik moest boven in die boom (wijzend naar de nu gespleten, omgevallen boom tegenover het bankje) gaan liggen en kreeg het plaatje ‘dood’ opgespeld. Let wel, toen stond die boom nog gewoon rechtop, en lag ik op een behoorlijke hoogte op een paar takken. Ze hebben flink moeten klimmen voor dat ze bij me waren.”


We pakken, met op de achtergrond het geluid van de sirenes van een ziekenwagen, nog een bakje koffie op een mooi opgeknapt bankje. Daarvoor onze hartelijke dank!


Dan nog even terugkomend op die oefeningen buiten de deur. Zo stond, dat moet vorige zomer ergens geweest zijn, uw redacteur te kijken naar de naweeën van een klein ongelukje, een aanrijding, op de rotonde Eerdsebaan/Kapelstraat. Daar stond, heel toevallig, ook Wim bij, en nog wat anderen. Daar werd toen verteld dat er de avond daarvoor in café ’t Hooghuys een behoorlijk vechtpartij (‘Heb jij daar niets van gehoord?’) moest zijn geweest. Politie erbij en zo, je kent dat wel. Jos Zegers zou zwaargewond zijn, het was goed raak. Terwijl uw redacteur al stond na te denken wat hiermee te doen, dit was tenslotte groot nieuws, kwam drie tellen later de aap uit de mouw: hier was spraken van een collectief grapje, het betrof slechts een EHBO-oefening...


Niet alleen Wim is heel actief binnen de EHBO-vereniging, ook zijn vrouw Joke, tevens de secretaris, doet van alles. “Zij verzorgt al vele jaren de EHBO-lessen voor groep 8 op de basisschool hier, en nog steeds met veel plezier. Het leuke is dat sommige van die leerlingen jaren later ook lid worden van onze vereniging, dat is grappig.”


Als we op het punt staan het interview af te sluiten, belt zijn vrouw op. Of Wim naar huis wil komen, want hij moet nog naar een of ander feestje. Waar zou een voorzitter zijn zonder zijn secretaris...


Als laatste tip wil Wim nog aan iedereen meegeven dat “mocht je getuigen zijn van een ongeval of iets dergelijks, niet in paniek raken en altijd 112 bellen, want niets doen is altijd verkeerd”.

 



EERDSE KRANT - 14 mei 2009


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


“Muziek geeft vrolijkheid en er zijn denk ik meer mensen met muziek bezig als iemand voor mogelijk houdt”. Aan het woord is Harrie Verhoeven (58). Hij zit al 27 jaar in het bestuur van blaaskapel De Bergtoeters, waarvan een kwart eeuw als secretaris. Zondag vieren zij hun 40-jarig jubileum in De Driesprong met een receptie van 12.00 tot 13.00 uur. Daarna zullen zij zelf en een drietal ‘goed bevriende’ kapellen, uit Best, St-Oedenrode en Nijnsel, ieder een concert geven.


40 jaar geleden werd de blaaskapel opgericht in het ‘werkhuis’ bij wijlen Albert Mobers. Hij was een van de initiatiefnemers en werd ook meteen de eerste dirigent. Op dit moment heeft De Bergtoeters 16 leden waarvan drie buiten Eerde. Het laatste nieuwe lid is slechts 21 jaar en haalt de gemiddelde leeftijd een stuk naar beneden. Harrie: “Klopt ja, we hebben overwegend leden die al een klein beetje op leeftijd zijn en die ook al lang lid zijn. Zo vieren Bert van Boxtel, Jan Gloudemans, Pierre van der Burgt en Henk Zegers ook hun 40-jarig jubileum.”


In het algemeen is muziek maken niet een keer op een voormiddag een beetje oefenen en een, twee, klaar! Nee, verre van dat zelfs, het kost veel (vrije) tijd.


“We oefenen elke donderdagavond van halfnegen tot halfelf, en dat 45 keer per jaar. De meeste van ons zitten ook bij ‘grote broer’ fanfare Echo Der Bergen. Die repeteren op de maandagavond, dus tel maar uit dat je in een jaar rond, met de nodige optredens er nog bij, zo’n 100 keer per jaar bezig bent met muziek.”


De blaaskapel treedt onder andere op bij de zittingsavonden, er is elk jaar een vakantieconcert en ze zijn een paar keer per jaar te bewonderen in St-Oedenrode, waar ze op een vrijdagavond of zaterdagmiddag voor wat sfeer zorgen in het centrum.


Harrie: “Naast muziek maken is de gezelligheid ook belangrijk, af en toe een keer ergens spelen is leuk. Zo hebben we eens een keer deelgenomen aan een kapellenfestival in Zijtaart. We gingen er met de fiets naar toe, maar niemand weet meer hoe we zijn thuisgekomen...”


Maar Harrie doet het met alle plezier, dat straalt hij ook uit. Muziek maken is zijn grote passie, al is hij nog nooit op vakantie geweest in de landen waar zijn favoriete muziek en dat van de blaaskapel een beetje zijn oorsprong heeft, zoals Oostenrijk en Tsjechië bijvoorbeeld.


“Nee, wij zijn eigenlijk niet zo’n vakantiegangers. Máár, ik hoop er wel nog eens ooit te komen. Sterker, dat zal ook nog wel een keer gebeuren”, zegt hij met glinsterende oogjes.


Na nog een bakje Eerdse koffie weet Harrie zich nog een optreden te herinneren, maar dan eentje in de categorie ‘vreemd’: “Jaren geleden werden we een keer gevraagd om bij d’Eerd Presenteert muziek te maken. Leuk, mooi. We zaten met zijn allen bij Jan Groenendaal voor het huis, toen nog op het gazon. We waren nog niet begonnen of we konden er al mee ophouden. De reden? Iemand die met zijn stand vlak bij ons stond, maakte commentaar omdat we te veel ‘herrie’ maakten, waardoor niemand hen nog kon horen roepen wat hij te koop had. Gevolg: we werden verzocht om te vertrekken. We hebben onze spullen opgepakt en zijn bij ons thuis, toen nog in de Busstraat, verder gaan spelen met een pilsje erbij.”


Zover zal het zondag zeker niet komen, bij hun eigen jubileumconcert. Iedereen is van harte uitgenodigd om hen te komen feliciteren met deze mijlpaal. Want laten we eerlijk zijn, zonder muziek zou het hier op deze aardbol een stuk saaier zijn.


 


EERDSE KRANT - 21 mei 2009


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Als je de titel ‘Mister EOV’ aan iemand zou mogen geven, dan is die, zonder iemand te kort te willen doen, toch wel van toepassing op Jan van Kessel (57). Dit jaar bestaat de Eerdse Ondernemers Vereniging (EOV) 30 jaar en Jan heeft al die jaren deel uit gemaakt van het bestuur. Eerst als bestuurslid, de laatste 15 jaar als voorzitter. Nu geeft hij de voorzittershamer door.


“Op de oprichtingsvergadering, in wat toen nog café De Ster heette, kreeg ik onverwacht heel veel voorkeurstemmen om in het bestuur plaats te nemen. Maar ik wou dat helemaal niet. Ik was toen nog een ‘broekie’ van een jaar of 27. Ik zag dat niet zitten, eerlijk gezegd. Maar ze hebben me uiteindelijk toch over kunnen halen om het toch te doen”, aldus Jan. “Nadat Jan Gasseling stopte als voorzitter, we zijn dan 15 jaar verder, wou ik eigenlijk ook hetzelfde doen: stoppen dus. Maar omdat toen niemand binnen het bestuur voorzitter wilde worden, heb ik die taak uiteindelijk maar op me genomen.” En, toegegeven, dat gaat hem goed af.


Een van de hoogtepunten was zijn Koninklijke Onderscheiding die hij mocht ontvangen bij het 25-jarig bestaan van de EOV. Jan daarover: “Heel leuk natuurlijk, een hele eer ook, maar het hoefde van mij eigenlijk niet, het was toch goed zo.” Bescheidenheid siert de mens.


Als Jan dadelijk stopt, en dadelijk is op de ledenvergadering van het EOV die aanstaande dinsdag plaats vindt, dan heeft hij zo’n 14 bestuursleden ‘versleten’. “Eerlijk gezegd zijn dat er niet echt veel in 30 jaar tijd. Dat is een goed teken, vind ik.”


Terwijl op de achtergrond het geluid te horen is van spelende kinderen, het is woensdagmiddag terwijl we op het bankje zitten, en de lentewind uit het oosten waait, is het tijd voor nog een bakje koffie.


Wat Jan het meeste zal gaan missen is de gezelligheid. “We hebben jarenlang zo’n 35 leden gehad, dat getal wilden we omhoog hebben. Dus gingen Gerry van Rijbroek (die ook stopt, na 18 jaar bestuursschap) en ik op zoek naar potentiële nieuwe leden. Maar zo kon het gebeuren dat we zo aan het buurten waren en de gezelligheid met de minuut steeg, uiteraard met de nodige alcohol erbij en nog wat meer alcohol erbij, dat we met de deurknop in onze handen, klaar om afscheid te nemen, we bijna vergeten waren waarvoor we eigenlijk ook al weer gekomen waren...” Jan moet er nu nog hartelijk om lachen.


“Gezelligheid was er ook in de bestuursvergaderingen, daar konden we wel eens blijven zitten tot een uurtje of drie/vier in de nacht. We noemden het ook gekscherend het EOV-kransje.”


Voor Jan is het nu mooi geweest, na 30 jaar kan hij ‘fit in de VUT’, zoals hij dat zelf mooi verwoord. Hoewel, stil zitten komt niet voor in zijn woordenboek: hij blijft nog actief in het bestuur van d’Eerd Presenteert, biljart hij vrolijk wat verder en vergt zijn slagerij natuurlijk nog veel aandacht.


Tenslotte nog een wijselijke tip van een ondernemer in hart en nieren aan het ‘EOV-bestuur zonder hemzelf’: “Hetzelfde blijven doen, maar niet minder”.




EERDSE KRANT - 28 mei 2009


Kunst en cultuur weekend


De liefhebber van kunst en cultuur kwam afgelopen weekend niets te kort in ons dorp. Zaterdag vond in ’t Hooghuys een Hollandse avond plaats, en zondag hielden kunstenaars van Eerdse bodem een open dag.


Zaterdagavond was het dan eindelijk zover. Iedereen had deze datum vrij gehouden en ook groot in zijn of haar agenda aangekruist: 23 mei. In het kader van de Pimp My Bar-competitie was Vriendenclub ’t Hooghuys aan de beurt om een avondje de kroeg over te nemen. Zij kozen voor het thema Hollandse/Volendamse avond. Een maandenlange voorbereiding ging er aan vooraf en dat heeft zijn vruchten af geworpen. ’t Hooghuys zat bomvol.


Voor de muziek zorgden de dj’s John en Gerry, zij stonden achter de draaitafels. Soms pakten ze ook zelf de microfoon ter hand en werden ze de zingende dj’s.


De sfeer zat er goed in, mede ook door de mooie decors. Zo kon je op de foto, zittend in een echt bootje met allerlei froezeltjes of staand tussen een paar ‘Volendams huizen’.


En ook de haring ontbrak niet, charmant geserveerd door drie ‘Volendamse schonen’.


Er waren ook optredens van de drie J’s (Jan en Jet van den Boogaard en Jurgen Landman), en ook de ‘Belgische’ Piet Veerman was van de partij.


Maar even later kwam uw redacteur nog een keer een drietal J’s tegen, maar deze keer de drie Jeroenen. Dat is toch wel heel uniek, daar moet een foto van worden gemaakt voor in de krant, was de mening en uitdrukkelijke wens van de drie heren.


Ook Marcel van Os wilde dolgraag samen met iemand én nog iemand op de foto, en ook hij had daarvoor een hele goede reden: ‘Als jij geen foto van ons maakt dan weten wij jou te wonen...’ Tja, dat is toch wel een goede reden. `Klik-klik´ klonk het dan ook vlug.


En dan, totaal onverwacht, blijkt ook ‘Wesley Sneijder’ binnen te zijn. Dat hij, na alle commotie rondom zijn persoontje met Jolanthe Cabau van Kasbergen, niet herkenbaar op de foto wilde, is begrijpelijk (foto).


Het was een geslaagde avond en tot in de kleine uurtjes bleef het onrustig in ‘Volendam’.


Op zondag was het tijd voor een nieuw initiatief: een d’Eerdse kunstroute. Op een negental plaatsen zette kunstenaars hun deuren open voor publiek om hun werken, zoals schilderijen, beelden, glas in lood en smeedwerk, te laten zien. De initiatiefnemers, Annie Verhoeven, Tilly van Boxtel en Wim van den Elzen, waren na afloop zeer tevreden. Mede ook door het prachtige weer kon de kunstroute rekenen op veel belangstelling, ook van buiten Eerde.


Annie Verhoeven: “Het was een overweldigend succes, iedereen was erg enthousiast. We hebben veel complimenten gehad over de gastvrije ontvangst en alle kunstenaars zijn erg onder de indruk van alle lof over hun werk! Dit is zeker voor herhaling vatbaar.”




EERDSE KRANT - 4 juni 2009


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Eerde is een echt wielerdorp. Dat was vroeger al zo, en nu nog steeds. Niet zo verwonderlijk dat de supportersvereniging De Eerdse Renners iets te vieren heeft, zij bestaan namelijk dit jaar 25 jaar.


“In februari hebben we een avondje voor onze leden gehad, zaterdag organiseren we een reünie voor alle oud-leden.”


Te gast deze keer op het bankje is Hans Verhagen (43). Hij is al 12,5 jaar lang de voorzitter van deze club, en hij was er ook bij toen die 25 jaar geleden werd opgericht. Hans: “Bij het 40-jarig bestaan van fanfare Echo Der Bergen werd er een ‘wilde’ wielerwedstrijd hier in Eerde georganiseerd. Fietsen was toen heel populair, en zowat heel het dorp reed mee. Ik weet nog dat ikzelf op een sportfietsje, mét pakkendrager, de rondjes reed. Wist je dat deze wedstrijd, die 60 km lang was, de eerste was voor Frank Groenendaal, een van de bekende coureurs uit ons dorp. Tijdens die koers heeft Frank, volgens mij, zelfs thuis nog even wat gegeten of zoiets. Ondenkbaar nu natuurlijk, maar wel een leuk verhaal.”


Toen is supportersvereniging De Eerdse Renners opgericht en sindsdien hebben we elk jaar een wielerwedstrijd georganiseerd. “We hebben hier jeugdwedstrijden gehad, criteriums, en de laatste acht jaar organiseren we een ATB-tocht, waaraan elke keer tussen de 400 en 500 mensen aan deelnemen. Een paar jaar terug reed bijvoorbeeld een Daphny van den Brand, bekend van het vrouwen crossen, mee. Maar ook Richard Groenendaal, een ex-wereldkampioen bij het veldrijden, betaalde hier keurig zijn inschrijfgeld en reed zijn tocht”, aldus Hans glimlachend.


Pakken we net ons tweede bakje koffie, komt er (weer) een crosser met vol geweld, en een stofwolk achterlatend, voorbij gescheurd over de Bergweg. Hans hierover: “Bij het uitzetten van de ATB-tocht is het elk jaar hetzelfde liedje. Je moet goed opletten, want het zand vliegt je om de oren door die gasten”.


De belangrijkste activiteit van de supportersvereniging is toch de toertochten op de zondagmorgen. Terwijl half Nederland zich nog een keer omdraait, zitten de heren (er rijden geen dames mee) al op het smalle zadel om elke week een andere tocht te rijden in de wijde omgeving. “Het mooie is dat we een heel fanatiek groepje hebben. ’s Nachts om drie uur pas in bed is geen punt, ze zijn er ‘s morgens om half negen. Meestal verloopt het eerste uur rustig, maar dan komt de boel los. Gelukkig hebben we nog nooit een alcoholcontrole gehad, want anders zou er links en rechts wel eens een rijverbod kunnen worden uitgedeeld, schat ik zo in.”


Nog een anekdote over ‘fanatiek’: “In principe rijden we elke zondagmorgen, behalve in de vakantiemaanden. Maar als het echt beestenweer is, dan vervalt die tocht. Maar dan nóg zijn er leden die toch nog eventjes komen kijken ‘s morgens, met hun fiets in de auto, of dat we ook echt, echt niet wegrijden. Dat is toch wel het toppunt van fanatisme”, lacht Hans.


Hoeveel leden telt de club? “Er was een tijd dat we met twee groepen reden op de zondagmorgen, op dit moment zijn we met een man of twintig die actief meefietsen. Hoewel, de laatste weken wordt de groep weer groter.”


Hoe zit het met dat ‘beroemde fluitje’ van jou eigenlijk? Hans: “Hahaha, ik heb het net weer voor de dag gehaald. Zoals gezegd, de groep wordt weer wat groter, en dan wordt roepen ook weer moeilijker. Dus het bekende fluitje, zoals bij gevaarlijke oversteken of bij links afslaan, brengt uitkomst. Dit alles natuurlijk om het een beetje veilig te laten verlopen.”


Zaterdag vindt dus de reünie plaats in De Driesprong. Hans: “De supportersvereniging De Eerdse Renners heeft zo’n 130 mensen benaderd die gedurende deze periode actief mee gefietst hebben.


Ook is iedereen gevraagd om een paar wielerfoto’s (al dan niet uit de oude doos) van zichzelf op te sturen, dit om op die avond te kunnen tonen. Dus dat wordt leuke mix van jong en oud. Op deze avond zal er natuurlijk, net zoals onderweg tijdens de toertochten, veel ‘wielerpraat’ te horen zijn. Wat die ‘wielerpraat’ inhoudt? Hmm, dat kun je zelf wel invullen denk ik...”




EERDSE KRANT - 25 juni 2009


Lekker wandelweer


Vorige week donderdag en vrijdag was er weer de KVO Wandeltweedaagse. Op de eerste dag voerde de tocht over De Kempkens, op de tweede dag werd er gewandeld via de Vlagheide naar het Hoeves. Jort van Pinxteren (l) en Senn Bekkers liepen op de vrijdag ook over het nieuwe fietspadje in de Eerdse bossen richting de Vlagheide.


Een terugblik van de KVO op hun wandeltweedaagse: ‘Natuurlijk waren we heel blij met het geweldige wandelweer. Wat een feest om dit dorpsgebeuren te mogen organiseren, want daarvan kunnen we wel spreken met zo’n grote opkomst! De eerste dag maar liefst 130 kinderen en 103 volwassenen, de tweede dag 97 volwassenen en 116 kinderen waarvan 107 kinderen die 2 dagen hebben gewandeld en daarom een medaille in ontvangst mochten nemen. Een bijzonder woord van dank aan degene die de mooie routes uitgezet heeft, de gastvrijheid van onze ‘posten’ en de vrijwilligers die zorgden voor de veilige oversteek.’


Verder bericht het KVO, staat er vanavond (donderdag) hun laatste activiteit nog op het programma: de afsluitingsavond. Ze verwachten de leden die zich aangemeld hebben om 19:30 uur op het pleintje met de fiets.


Tot slot: ‘Verder wensen wij iedereen in d'Eerd, een fijne zomer/vakantie toe, en zien wij onze leden graag na de vakantie weer bij de verschillende activiteiten van onze afdeling.’




EERDSE KRANT - 3 september 2009


Zomaar, op een woensdagmiddag...


13 juli 2009 zal niet vlug worden vergeten in de analen van de Eerdse molen. Want op die dag, op een warme woensdag in de namiddag, kreeg de Stichting Eerdse Molen twee ‘zware’ cheques overhandigd die het mogelijk maakt dat de molen ook daadwerkelijk gerestaureerd kan worden.


Uit handen van gedeputeerde Essed van de provincie Noord-Brabant mocht de stichting een bedrag van maar liefst 430.809 euro ontvangen, en van wethouder Van Burgsteden van de gemeente Veghel kregen ze nog eens 100.000 euro. Natuurlijk waren er blijde gezichten te zien bij de Stichting Eerdse Molen. Elize Janssen sprak, zichtbaar geëmotioneerd, namens de stichting dat ‘dit een fantastisch resultaat is, en zo wordt de molen ook!’. Het is de intentie van het bestuur dat de molen in september 2011 zal gaan draaien.


De overhandigingen vonden plaats tijdens het ondertekenen van intentieverklaring tussen de gemeentes Veghel, Schijndel en St-Oedenrode en Stadsgewest Den Bosch voor een golfbaan op de Vlagheide.


Plaats van handeling was bij de familie Van Boxmeer (de Rooise Wijnboer) aan de Damianenweg. Genodigden en de in ruime mate aanwezige pers zaten tezamen in een wijnkelder, waar het behoorlijk warm in was. Maar de temperatuur liep, gevoelsmatig, nog wat hoger op bij de schenkingen aan de Eerdse Molen. Blijdschap alom dus!


Na afloop kon iedereen, in een prachtig decor, bijkomen met een glaasje Rooise heidewijn, uit eigen huis. Ook gedeputeerde Essed had het duidelijk naar zijn zin. Niet verassend, want in zijn speech zo-even daarvoor gaf hij aan dat hij als wijnliefhebber met de neus in de boter was gevallen. Wat verderop stond zijn privéchauffeur te wachten bij de auto, en die keek ondertussen wat ongeduldig op zijn klokje. Die wist waarschijnlijk al hoe laat het was..




EERDSE KRANT - 24 september 2009


Parachutisten springen niet: duizenden mensen komen voor niets naar Vlagheide


Bevrijding groots herdacht


Van donderdag tot en met zondag is in Eerde de bevrijding, nu 65 jaar geleden, op grootse wijze gevierd.


Het begon donderdagavond met de jaarlijkse herdenking. Op de vrijdag bezochten vele leerlingen uit de regio het authentieke legerkamp naast de molen. Op zaterdagmiddag kon iedereen een kijkje komen nemen.


Op zondagmorgen was er de eerste Airborne Memorial Walk, een wandeling in de omgeving van Eerde met daarbij uitleg van wat er zich toen af heeft gespeeld.


Wat een spectaculaire afsluiting had moeten worden van het evenement, de landing van parachutisten op de Veerse Heide, eindigde in mineur. Vanwege de mist konden de vliegtuigen niet vertrekken vanaf Eindhoven, en dat betekende dat duizenden mensen voor niets naar de Vlagheide waren gekomen. Extra zuur was het ook voor Erwin Janssen. Hij zou een ‘thuiswedstrijd’ springen, maar de laaghangende bewolking was spelbreker.




EERDSE KRANT - 12 november 2009


Opening carnavalsseizoen met 5e Carnavalskrakersfestival


'D’n Oiver' ontwaakt


Eind februari is ie in zijn bedje gekropen. Ergens rond de Pasen is ‘hij’ er nog even uitgekomen, maar niet voor lang, want sindsdien is ie weer in een diepe slaap gevallen.


Je zag ‘hem’ sindsdien niet meer, je hoorde ‘hem’ niet, ‘hij’ was nergens te bekennen. Af en toe werd ‘hij’ wakker om in zijn agenda te kijken, maar alras sliep ‘hij’ weer weken en maanden lekker door: ‘het is nog lang geen tijd’, dacht ‘hij’ dan.


Maar dan, het is inmiddels november, dan begint het zachtjes te kriebelen. ‘Hij’ wordt nu wat vaker wakker, lijkt ook alweer wat dorst te krijgen en trek in een vette hap. ‘Hij’ is dan ook aan het aftellen, 6 november, 7 november, 8, 9, 10 en dan wordt het... 11 november. Oftewel: de 11de van de 11de!


De wekkerradio gaat af, de alarmbellen klinken. Het is tijd, néé, de hoogste tijd om op te staan! ‘Hij’ springt uit zijn bed, schiet in zijn kostuum, kamt de haren en is er helemaal klaar voor. Wie dan? Waarvoor? Antwoord: ‘D’n Oiver’ natuurlijk, voor de carnaval natuurlijk!


Zaterdag is het officiële startschot van weer een nieuw carnavalsjaar. Zo ook hier in Eerde, want inmiddels een traditie aan het worden, is het Carnavalskrakersfestival dé opening van het carnavalsseizoen. Carnavalsvereniging De Oivers heeft, voor de 5e keer inmiddels, weer een mooie avond vol met artiesten van eigen bodem op het program staan, waarbij iedere Oiver van harte welkom is. De commissie die het liedjesfestijn organiseert bestaat uit: Henriëtte Eijmberts, Richard Habraken, Alfred van Gompel en Geert Sijbers.


Zij blikken vooruit naar zaterdag: ‘Maar liefst 13 deelnemers hebben zich hiervoor opgegeven, zowel groepen als solisten. Alle deelnemers zijn al weken druk in de weer; een geschikt lied uitzoeken, kunnen we een orkestband regelen of laten maken? En dan de tekst. Lijkt vaak gemakkelijk. maar o zo moeilijk om de juiste woorden in te passen. En dan alles klaar, repeteren, repeteren en nog eens repeteren, want we moeten het uit ons hoofd kennen en het moet goed klinken. Ook hier wordt al het nodige plezier aan beleefd. En dan op naar de grote dag.


Een onafhankelijke jury bestaande uit drie personen (alle lid van een carnavalsclub uit St.-Oedenrode) beoordeelt de liedjes op verschillende punten te weten:


1. Het carnavaleske van het liedje, met dit onderdeel is ook meteen het hoogst aantal punten te behalen. Het is natuurlijk heel belangrijk dat het lied past in de sfeer van carnaval, is het een lekkere meezinger of meedeiner;


2: De tekst. Vaak is het met carnavalsliedjes zo dat ze inhoudelijk nergens over gaan als vooral het refrein maar makkelijk mee te zingen en te onthouden is.


Natuurlijk is het leuk als het lied een typisch Eerds karakter meekrijgt, dat maakt het uniek;


3: Uitvoering. Hoe wordt het gebracht. Met een dansje, wordt de zaal erbij betrokken op komische wijze of met leuke kledij, alles kan en mag en hoe ziet het totaalplaatje er uit;


4: Zangkwaliteit. Een zeer goed gezongen lied wat niet past in de sfeer van carnaval zal het festival zeker niet gaan winnen, daarom worden voor zangkwaliteit ook de minst aantal punten gegeven. Neemt niet weg dat verstaanbaarheid wel heel belangrijk is evenals de maatvastheid en als het effe kan de klankkleur. Uiteindelijk zal ook op dit punt de score heel belangrijk kunnen zijn voor de eindoverwinning.


De winnaar zal zijn of haar lied op cd uit mogen brengen en het natuurlijk veelvuldig tijdens de komende carnavalsperiode ten gehore brengen.’


Vanaf 21:30 uur zal het liedjesspektakel losbarsten in café-zaal ‘t Hooghuys.




EERDSE KRANT - 19 november 2009


Carnavalsseizoen pratend en zingend geopend!


Het carnavalsseizoen is afgelopen week weer geopend. Vorige week woensdag, op de 11e van de 11e, tijdens een buitengewone raadsvergadering in Veghel en zaterdag begon het ook hier in Eerde.


Heel carnavalsminnend Eerde was neergestreken in café-zaal ’t Hooghuys voor het vijfde Carnavalskrakersfestival. Heel carnavalsminnend Eerde? Nee! Een iemand was op dat moment ver van huis om de landsbelangen van Oiversland te verdedigen. In Helmond, in het Jan van Brabant College, deed Erik van de Ven mee aan de Keiebijters Talenten Kletstoernooi (foto). Oftewel de voorronde van de voorrondes van het grote Keiebijters Kletstoernooi. 19 tonpraters, verdeeld over twee dagen, streden afgelopen weekend om een van de drie wildcards voor de voorrondes. Daaronder ook onze eigen Oiver Erik. Terwijl in ’t Hooghuys het liedjesfestival begint, wordt Erik opgeroepen voor zijn buut. Tussen het publiek door, net als een bokser die de ring betreedt, komt hij als ‘Peer Maagzweer’ het podium op.


In een kwartier brengt Erik zijn buut ten overstaan van een groot publiek ten tonele. Het begin was wat stroef, maar tegen het einde gaat het steeds beter en een luid applaus is zijn deel nadat ‘hij zijn laatste adem uitblies’. Erik had zich aangemeld voor deze voorronde en, net als een collega van de Veghelse Tonproaters Academie, stond deze eerste keer vooral in het teken van ervaring opdoen. Hijzelf was echter niet helemaal tevreden. “Het publiek vond ik heel kritisch, maar het was een mooie ervaring om een keer in het Mekka van het tonpraten erbij te zijn”, aldus Erik, “het was hard werken, maar dit smaakt naar meer.”


Het ging er dan ook heel officieel aan toe. Zo werd hij bijvoorbeeld voor zijn buut geïnterviewd door de bekende presentator van Omroep Brabant, Rogier van Oosterhout. Achter in de zaal had Omroep Brabant, die verslag doet van het gebeuren en in januari te zien is op tv, daarvoor een klein studiootje ingericht. Onder helse lampen, een grote camera op je gericht, een paar assistenten en een vriendelijke regisseuse, stond Erik de ‘anchorman’ van Omroep Brabant rustig te woord (foto). Héél rustig welteverstaan, want de interviewer oogde een stuk meer gespannen dan de geïnterviewde! Merkwaardig om te zien...


De meegereisde supporters hebben zich ook prima vermaakt, onder hen ook zijn vader en moeder. Op de vraag: je moet toch wel een klein beetje gek zijn om dit te doen, antwoordde zijn vader met een grote glimlach: ‘Een heel bietje!’ Verder in Keiebijtersland nog een opmerkelijk iets, en misschien wel te horen in een buut van Erik volgend jaar: de obers gingen eerder naar huis als de gasten!!


Terwijl Erik weer in zijn ‘taxi’ stapte om naar huis te gaan, was in ’t Hooghuys het moment aangebroken voor de ‘Grande Finale’, aldus de Carnavalskrakersfestival-anchorman (een mooi scrabblewoord) Eric van Houtum: de prijsuitreiking. Eric somde op wat de winnaars allemaal te wachten zal staan: ‘Optredens ver buiten Nederland bijvoorbeeld en het opnemen van het winnende liedje op een cd, ter waarde van 40.000 euro!’ De jury maakte de top 3 bekend. Op de 3e plaats eindigde Pies of Keek, 2e werd De Kwekkers en de grote winnaar van de avond was ’t Hooghuys met het liedje ‘Hee, gaode mee, dan gaon we een pilske drinken’.




EERDSE KRANT - 17 december 2009


Aan (én in) de bak


Zondagmiddag vond voor het tweede jaar een touwtrektoernooi, oftewel het Eerdse kampioenschap touwtrekken, plaats in De Driesprong.


Elf teams moesten (ook letterlijk) vol aan de bak. Opvallend was dat onder die elf teams geen enkel team uit Eerde zelf meedeed. Uw redacteur kan zich nog goed herinneren dat er in een weliswaar zeer ver verleden, bij zomaar een touwtrektoernooitje tijdens de kermis van Boskant, verschillende teams uit Eerde aan de start stonden. Nu, dichter bij huis, maar wel jaren later, dus geen Eerdse bikkels te bekennen. Of toch wel? Jawel, een enkeling doet met een ander team mee.


Ook Driesprong-eigenaar Edwin Gordijn laat zijn spierballen zien en hij doet dat niet onverdienstelijk. Zijn team eindigt als derde bij de... ‘heren licht’!


CV De Rooise Oortjes tekent voor de organisatie, nu voor de tweede keer in Eerde. Peter Verrijt, zelf ook deelnemer en organisator: “Iedereen denkt dat hoe breder en groter je bent, je ook goed kunt touwtrekken. Nou, dat gaat niet helemaal op, want het is ook de techniek die heel belangrijk is en hoe je als team opereert.”


Hij zal wel gedeeltelijk gelijk hebben. Hijzelf is lang en dun, niet echt bepaald een krachtpatsertype, maar een blik op de deelnemers laat zien dat het over het algemeen toch behoorlijk uit de kluiten gewassen kerels zijn. En zo hoort het eigenlijk ook. Stel, je moet aantreden tegen van die kleine, iele mannetjes, dat oogt toch niet. De partij kan dan eigenlijk ook schriftelijk worden afgedaan.


Touwtrekken doe je toch eigenlijk in het zand? Peter: “Buiten wel, dat is mooier. Kuilen graven en zo. Maar binnen wordt dat een beetje moeilijk, vandaar dat we touwtrekken in een bak.” Die ‘bak’ is een metertje of 15 lang en de kleur is rood. Weerszijde zitten er 6 ‘gaten’ in waar de deelnemers in kunnen gaan zitten en gaan liggen als de wedstrijd begint. Alleen hier in Brabant en omstreken trekt men liggend. In de rest van het land, in Europa en de wereld doet men dat staand! Een opvallend detail, zijn wij hier dan lui? Peter: “Haha, we zijn misschien makkelijk uitgevallen, ja het zou zomaar kunnen.”


Gerrie van Rijbroek is een van de vele toeschouwers deze middag. Hijzelf heeft in zijn jonge jaren ook veel bloed, zweet en tranen achtergelaten in het zand. “Het kwam wel eens voor dat we 20 minuten aan het trekken waren en dat we wonnen met 3 cm verschil! Je had dan ontplofte armen”, aldus Gerrie lachend. “We trainden met een bouwlift. Gewicht eraan en dan proberen om het omhoog te trekken!”


Dan is er ook nog Koos Brands. Hij is de mastercaller van de middag, zeg maar de Mart Smeets van het touwtrekken. Eigenlijk had hij op die middag ergens op zee tussen Nederland en Engeland moeten zitten, om te vissen. “Maar”, zo geeft hij aan, “ik doe dit al jaren en dan kan ik het niet maken om nu te gaan vissen.” Zijn zoon is een fanatiek touwtrekker, en zo is hij eigenlijk aan deze ‘baan’ gekomen. Hij doet het zeer goed, want hij meldt dat de Eerdse Krant aanwezig is... Koos heeft zelf vroeger ook veel touwgetrokken, maar hij zit nu is de ‘touwtrekkers-WAO’: “Ik kreeg het in mijn rug.”



Naar boven





JA!


Ik wil een abonnement

op de Eerdse Krant

Eerdse AGENDA

Aanmelden via: redactie@eerdsekrant.nl


7 december 2020

Bibliotheek

Den Binnenhof

10:30-11:30 uur


8 december 2020

CV De Oivers - Ophalen Oud Papier


21 december 2020

Bibliotheek

Den Binnenhof

10:30-11:30 uur


4 januari 2021

Bibliotheek

Den Binnenhof

10:30-11:30 uur


12, 13 en 14 maart 2021

Theaterkoor Stem -

Vlucht naar de Vrijheid

De Brink Eerde


20, 21 en 22 maart 2021

Toneelvereniging Eerde -

Boer Dumpt Vrouw

De Brink Eerde




)


Eerdse KRANT

De Stelling

Eerdse KRANT

Archief

Deze website maakt gebruik van cookies. Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.

Accepteren