JA!


Ik wil een abonnement

op de Eerdse Krant

Eerdse KRANT

Het nieuwsblad voor Eerde

Oproep aan (oud-)Eerdenaren:

Heeft u een verhaal of gebeurtenis wat te maken heeft met de coronacrisis en u wilt dit delen?

Dat kan via mail (redactie@eerdsekrant.nl), via de app (06-52280047) of neem contact op met de redactie.

Heeft u nieuws, een leuk verhaal of een onderwerp? Tip de redactie via: redactie@eerdsekrant.nl of 06 - 52280047 


Hier vindt u een aantal (opvallende) artikelen die in 2010 in de Eerdse Krant hebben gestaan.

   

EERDSE KRANT - 7 januari 2010


Prijsvraag: Wie wordt de nieuwe Prins Carnaval 2010?


Morgenavond wordt de nieuwe Prins Carnaval bekend gemaakt tijdens de prinsenzitting van CV De Oivers in De Brink. Dat betekent ook dat aan de regeerperiode van Prins Bart d’n Urste een einde is gekomen. Tijd om, bij ‘unne goeie pot bier’, een blik terug te werpen.


We zitten op het podium van De Brink. Dé plek waar, zeg een jaar geleden, Bart werd onthuld als de nieuwe Heerser van Eerde. “Die onthulling overigens ging maar net goed. Ik was nog bezig om me aan te kleden, hieronder in de kelder, terwijl de onthullingmuziek al klonk.” De onthulling duurde dus iets langer dan in het draaiboek vermeld stond, maar die tijd werd meteen weer ingehaald, want Bart is de eerste Prins in Oiversland die meteen in vol ornaat tevoorschijn kwam. “Ik kwam ‘opgetuigd’ op, kon daarna meteen de zaal in om te feesten.”

 

En feesten, dat heeft ie gedaan, samen met zijn Prinses Monique, zijn Adjudant Johan, Vorst Eppo en de hofdames. “We hebben links en rechts wel wat sporen achter gelaten. Zo ging de prinsenwagen kapot in de optocht van Veghel en sneuvelden er een paar tafels her en der. De veren op mijn steek zijn wel heel gebleven, maar m’n adjudant heeft er wel een paar versleten...”, zegt Bart met een brede glimlach.


Na de koffie is het tijd voor een biertje. Eindelijk, zegt hij met glinsterende oogjes.


“Als je Prins bent, dan heb je het eigenlijk heel goed”, gaat hij verder, “alles wordt voor je geregeld. Je hoeft, uuh... correctie, je màg zelfs geen bier halen, dat wordt voor je gedaan.” Uw redacteur merkt daarna fijntjes op of dit ook geldt als je bijvoorbeeld een frietje gaat halen in het cafetaria, zoals hij deed ergens tijdens het carnaval van vorig jaar. Bart, aarzelend: “Nee, dat mag ook niet.”


De onthulling is voor hem het absolute hoogtepunt geweest, zegt hij met toch wel wat vochtige oogjes: “Je bent er maanden in het diepste geheim mee bezig, en op dat moment komt alles eruit. Fantastisch!”


Ook zijn moeder was heel trots, ‘zij voelde zich de koningin’. “Bij de receptie hebben we haar een kroontje opgegeven. Onze kinderen hebben ook alle drie een klein steekje opgekregen, leuk natuurlijk.”


Hun huis was ook mooi versierd. “Ze hebben het druk gehad hier in de buurt met borden ophangen het afgelopen jaar. Naast mij was er dus ook nog Ajudant Johan, Jeugdprins Stan, Ajudant Kayo en Hofdame Amber.“


Na weer een biertje, praten én schrijven maakt dorstig, merkt Bart op dat je als Prins wel leert om bier drinken, maar zijn neus lijkt wel ietsjes langer te worden.


Hij krijgt nu weer wat meer tijd om bijvoorbeeld een potje te biljarten, een grote hobby van hem. Hij heeft nog niet zo lang geleden bij hem thuis een eigen biljart neergezet, en aangezien ook Vorst Eppo, Adjudant Johan én uw redacteur ‘fervent biljartliefhebbers’ zijn, is er tijdens het interview een nu al traditioneel biljarttoernooi geboren: The After Prins Battle! Wat het ‘inschrijfgeld’ zal zijn laat zich raden.


Bart herinnert zich nog een leuke anekdote die met het biljarten te maken heeft. Die vond plaats op de dag vóór de onthulling. Hij biljart namelijk elke donderdag bij De Driesprong en het ging op die bewuste avond, ondanks alle ‘spanningen’, als een speer. “Ik speelde er mijn beste partij ooit tot nu toe. 83 caramboles in 20 beurten. Alsjeblieft! Er werd die avond tegen me gezegd of dat ik al zenuwachtig was, opdat ik de volgende dag de nieuwe Prins zou worden, want dat hadden ze gelezen in de Eerdse Krant van die dag. Ha, zei ik, ik heb nergens geen last van, verwijzend naar mijn partij. Ik heb daarna niemand meer daarover gehoord...”


Dan is het tijd om vooruit te blikken, naar de dag van morgen. De Eerdse Krant schrijft een prijsvraag uit. Weet jij wie de nieuwe Prins wordt? Die vraag is natuurlijk ook aan Prins Bart d’n Urste gesteld, en hij tipt... Marc van Berkel. “Hij is er rijp voor, is goed ‘mondfiat’ en is rond de 40. By the way, het is trouwens voor ons dit jaar spannender dan vorig jaar, want toen wisten wij al wie de nieuwe Prins zou gaan worden!” Een scherpe opmerking van hem, daar moet nog een (laatste) pilsje op gedronken worden...


Denk jij het ook te weten wie de nieuwe Prins wordt? Stuur je naam dan als de wiedeweerga in. Inzendingen moeten voor morgen (vrijdag), 20.00 uur Oiverstijd, binnen zijn bij de redactie.Het email-adres is: redactie@eerdsekrant.nl o.v.v. je naam en telefoonnummer. De minimumleeftijd is 16 jaar. Voor diegene met het juiste antwoord staat tijdens de carnavalsdagen een meter bier klaar! Mochten er meer goede antwoorden binnen komen dan wordt er geloot. Volgende week wordt in de Eerdse Krant de (mogelijke) winna(a)r(es) bekend gemaakt.




 EERDSE KRANT - 21 januari 2010


Prinsenreceptie: primeur voor buurtschap De Bergen


Een nieuwe prins in Oiverland: dat betekent automatisch de week erop de prinsenreceptie. Op zondagmiddag was het in De Brink weer een komen en gaan van familie, vrienden en bekenden, carnavalsverenigingen uit de omliggende plaatsen én, een primeur, van de buurtvereniging De Bergen.


Zij waren massaal uitgerukt om hun eerste prins uit hun buurt te feliciteren. Eerst moest er nog even in de entree van het gemeenschapshuis geoefend worden (foto), daarna kwam het grote gezelschap met het aanstekelijke liedje ‘Wij zijn van de buurt, olé, olé, olé’ (achteraan in de rij klonk het van: ‘Wijze buurt, olé, olé, olé’) het podium op. Vervolgens richtte Ineke van de Ven namens hen het woord aan de nieuwe Heersers:


‘Prins Erwin, Prinses Elize, Adjudant Jos, Hofdame Antoinette, Vorst Bart en Hofdame Monique, van harte proficiat met jullie nieuwe hoedanigheid, Prins en Prinses van d’Eerd. Da’s niet niks. Niet dat wij er van staan te kijken, want we wisten al lang dat er nou eindelijk eens een prins uit ons buurt moest komen! En dan kunde alleen maar den beste kiezen: Erwin.


Volgens het Eerdse krantje had niemand jou geraden. Dat is niet waar. Wij wisten het allemaal, maar als de buurt gaat raden dan lijkt het al vlug op handelen met voorkennis, en dat willen wij niet op ons geweten hebben. Wij staan hier met een ‘berg’ volk, en ons lijflied (waarvan de copyrights van ons Yvonne zijn) is het lijflied geworden van de hele Bergen, en zo is bekant half d‘Eerd er trots op om jullie buurgenoten te zijn.


Wij hebben natuurlijk ook een cadeau voor jullie. In deze crisistijd zorgen wij voor brood op de plank. Als molenaar zorgde gij ervoor dat we genoeg meel hebben, wij hebben ze vast bruin gebakken. Er zijn er zelfs bij die zoete broodjes gebakken hebben, en ’t is geen droge mik, ze zijn allemaal goed belegd vanbinnen.


De plank komt jou misschien bekent voor? Inderdaad, een steigerplank van de molen! Hij (de molen) liet jou de groeten doen en ‘hij’ verwacht jou pas weer na het carnaval te zien. Erwin en Elize, we wensen jullie een hele fijne carnavalstijd en we zullen als buurt er alles aan doen om de zaak drijende te houden!’


Volgens de traditie krijgt de prins daarna de kans om wat terug te zeggen. En die traditie werd in stand gehouden: Prins Erwin had een leuk woordje klaar voor zijn buren. De prins leek klaar met zijn zegje, de microfoon was al bijna aan de kant, de meute wilde van het podium af, toen hij de micro terug wilde om nóg iets te zeggen. Er schoot kennelijk nog iets te binnen


En ja, dat was het geval! Hij wou nog even iets kwijt aan de ‘razende reporter van d’Eerd’, aan uw redacteur. Want wat was namelijk het geval. Niemand had Erwin geraden in de Eerdse Krant prijsvraag ‘Wie wordt de nieuwe Prins carnaval 2010’, en dat betekende dat de meter bier, de prijs voor de winnaar, weer terug in de tap zou gaan. Prins Erwin was het daar niet mee eens. Waarom niet? Hij vindt dat hij en zijn Adjudant Jos recht hebben op die prijs omdat ze het namelijk zo goed stil hebben kunnen houden dat hij de nieuwe prins zou gaan worden. Die opmerking werd en plein public eventjes gesteld richting de redacteur van deze krant.


Dus... wat dan te doen? Hoofd koel houden en snel handelen. Even de redactie bij elkaar geroepen voor een spoedoverleg. De financiële man werd ook even geraadpleegd, want is het wel verantwoord, deze extra post? Je moet er niet aan denken dat de krant verdwijnt om een ‘metertje bier’. Ook de pr-afdeling werd om een mening gevraagd, en zij kwamen in het overleg tot de conclusie dat het slecht zou zijn voor het imago om niet in te gaan op het voorstel. Dus na uitvoerig overleg en na de nodige afwegingen te hebben gemaakt, werd er besloten, een vijftal seconden na de opmerking van Prins Erwin, om ergens tijdens de carnavalsdagen de meter bier aan de heren te geven.


Noot van de redactie: het reglement van de prijsvraag wordt overigens wel aangepast, voor het geval volgend jaar...




EERDSE KRANT - 1 april 2010


Henk Biemans en John Verhagen doen opmerkelijke ontdekking


Wolf gesignaleerd in Eerdse bossen!


Woensdagmorgen, rond de klok van negen uur, tijdens een wandeling in de Eerdse bossen kwamen Henk Biemans en John Verhagen een opmerkelijke én zeldzame ‘gast’ tegen: een wolf!


Het is een vast ritueel van Henk: ’s morgens gaat hij steevast met zijn hond Sanja een wandeling maken door de Eerdse bossen. “Maar die morgen ben ik alleen gegaan, omdat ik met John Verhagen even ging controleren wat er tot nu toe gesnoeid was door de natuurgroep”, zegt Henk, nog onder de indruk van de ‘ontdekking’.


“Dus wij wandelen op het gemakje, het was goed toeven in de bossen, naar de plek waar was gesnoeid, tot opeens ik een groot dier in de verte zie staan, half verscholen achter een boom. John en ik dachten eerst aan een hond of zoiets, maar toen we dichterbij kwamen bleek het iets anders te zijn, namelijk een wolf! We herkenden het dier meteen.”


“Als natuurliefhebbers wisten we het meteen, daar staat een wolf! Ik kon mijn ogen niet geloven en pakte vlug-vlug mijn fototoestel. Die heb ik altijd bij me, je weet maar nooit. Ik maakte zo goed en kwaad als het kon vlug een paar foto’s. Net op dat moment schiet de wolf weer de bosjes in, weg was-ie. Maar gelukkig heb ik één mooie foto van het dier kunnen maken. Geweldig!”


Voor zover bekend is dit de eerste wolf die gesignaleerd is in Nederland sinds een hele lange tijd. De laatste keer was in 1897, ook hier in Noord-Brabant. De wolvenpopulatie blijkt weer gestaag aan het groeien te zijn. Daardoor wordt ook hun gebied steeds groter en blijken ze ook dichter bij Nederland komen. Er zijn er al in Duitsland waargenomen op zo’n 100 km van de Nederlandse grens. Maar nu blijkt dat ze ook al in Nederland zijn!


Is het opletten nu in de bossen, met andere woorden, kan een wolf gevaarlijk zijn? Henk: “Nee, ik denk dat dat wel meevalt. Het dier is schuw, en laat zich zelden zien. Ik ben echter wel reuze benieuwd of dat deze wolf nog ergens meer wordt waargenomen. Maar ook hier houd ik alles nauwlettend in de gaten nu.”




EERDSE KRANT - 8 april 2010


Een wolf gesignaleerd in de Eerdse bossen?


De Eerdse Krant kopte vorig week groots met het bericht dat er een wolf zou zijn gesignaleerd in de Eerdse bossen. De oplettende lezer had het waarschijnlijk al meteen door, want het betrof hier een 1 aprilgrap! De heren Henk Biemans en John Verhagen, de ‘ontdekkers’, zaten mee in het complot.


Wat te doen als een editie van de Eerdse Krant precies op 1 april verschijnt? Niets, of... een leuk grapje uithalen. De redactie koos unaniem voor het laatste!


Alleen al de voorpret was de moeite waard. Want samen met Henk en John liep de redactie wel een paar dagen rond met een ‘groot geheim’. De grap werd goed voorbereid. De ontdekkers zijn van tevoren zorgvuldig gescreend door een bureau. Ze zijn geselecteerd op betrouwbaarheid, moesten affiniteit hebben met de natuur en moesten geloofwaardig overkomen. De eerste gesprekken vonden dan ook in het grootste geheim plaats, en wel in het plaatsje Mill. Waarom in Mill? Via een betrouwbare bron wist de redactie een adresje in het mooie Mill waar de eerste contacten konden worden gelegd. Zonder (Eerdse) pottenkijkers, zodat het plan in alle rust verder kon worden uitgewerkt.


En met succes, zo blijkt achteraf. Want er zijn links en rechts vele geluiden opgevangen dat niet iedereen het door had dat het hier om een ludieke grap ging.


Zo kreeg Henk de vraag te horen ofdat de kinderen nu wel in de bossen mochten komen, met die ‘gevaarlijke wolf’ erin. En wandelde John vorige week met zijn dochter richting de bossen toen hij de opmerking kreeg van een buurtbewoner of hij de wolf ging vangen. John antwoordde, met stalen gezicht, positief op de vraag en liet de buurtbewoner met de nodige vraagtekens achter.


Ook op de redactie kwamen enkele reacties binnen, zelfs dezer dagen nog. Zo sprak Jimmy van Riel van een ‘goed geslaagde 1 aprilgrap’. Hij had eerst 10 minuten op internet gezocht en dacht er toen pas aan. Hij is er ook zeker van dat ‘een heleboel mensen het niet door hebben/hadden’. Eerlijk van Jimmy.


Ook kwam er een berichtje van ‘Roodkapje’ binnen. ‘Hierbij wil ik u en de heren Henk Biemans en John Verhagen hartelijk danken voor hun oplettendheid en de vermelding van hun ontdekking in uw krant. Ik zal nu extra goed opletten als ik mijn grootmoeder koekjes ga brengen in het (Eerdse) bos. Nogmaals hartelijk dank, ook namens mijn grootmoeder’, aldus Roodkapje.


Geert-Jan Stapelbroek vond een wolf op het internet die verdacht veel leek op de wolf op de foto in de Eerdse Krant, en mailde ‘Volgens mij is de wolf in de Eerdse bossen dezelfde wolf als degene op de foto rechts op deze site: http://www.wolveninnederland.nl/wolven/.’ Toeval? Of toch een 1-aprilgrap?, voegde hij eraan toe. Goed gezocht en gevonden Geert-Jan, het is ‘m!


En als laatste ging iemand zelf op pad om de wolf te vangen. Tenminste, dat stond in een mailtje te lezen. ‘Eerdse Wolf laat zich niet gemakkelijk vangen! Geprikkeld door de waarneming van twee wandelaars in de Eerdse Bergen, hebben we jacht gemaakt op de Eerdse wolf. Het wezen is toch slimmer dan we denken. Een raadsel...’ Onderstaande foto’s werden bijgevoegd. Niet gelukt dus!


En zo bleef ‘de ontdekking’ de gemoederen bezighouden. De grap is meer dan geslaagd. Het castingbureau is al op zoek naar geschikte kandidaten voor een volgende keer, in het jaar 2021. Een gewaarschuwde wolf... uuuh mens, telt voor twee!




EERDSE KRANT - 15 april 2010


Tumultvolle slotfase bij derby


WEC-VOW: Burenruzie


Waar keek heel sportminnend Eerde, Wijbosch en Zijtaart naar uit het afgelopen weekend? Naar de strijd om het landskampioenschap in de Eredivisie, of naar de wielerklassieker Parijs-Roubaix of de marathon van Rotterdam?


Leuke sportevenementen, maar alle ogen waren zondag gericht op de voetbalwedstrijd WEC tegen VOW. Kan het spannender: de buurdorpen Eerde/Wijbosch en Zijtaart strijden tegen elkaar om... degradatie uit de 4e Klasse H!


Op sportpark de Glorie werd afgetrapt om half drie. Hekkensluiter WEC stond vooraf drie punten achter op VOW, de nummer voorlaatst in de stand. Met nog 5 wedstrijden te gaan moest WEC eigenlijk de punten in eigen huis houden. En dat leek ook te gaan lukken, want in de 15e minuut viel een dwarrelbal van Bart Verhoeven zomaar achter de keeper van VOW in het net: 1-0! WEC was de dominerende ploeg in de eerste helft. Er waren ook een paar kansjes voor VOW, maar WEC had het betere van het spel.


De eerste helft ging het er redelijk sportief aan toe, maar dat sloeg om zodra de mannen de thee op hadden. De scheids moest zeer vaak fluiten voor overtredingen en leek de controle een beetje kwijt. Toen ook nog een WEC-speler van het veld moest, net na de rust, was het hek van de dam. Om de paar tellen lag wel ergens een speler, of spelers, op de grasmat.


Het werd steeds grimmiger, en de tien van WEC kwamen ook steeds meer onder druk te staan. Dan, diep in de tweede helft, valt de gelijkmaker. En nog aan het bekomen van die tegentreffer, wordt het zelfs meteen daarna 1-2.


De derby stijgt dan naar een kookpunt, in negatieve zin. Voor de scheidsrechter het moment om even het kleedlokaal op te zoeken en een adempauze in te gelasten. ‘Even een time-out, want dit gaat nergens over’, zegt hij onderweg naar zijn kleedruimte. Vijf minuten later wordt er weer verder gespeeld, maar er wordt niet meer gescoord.


Na het laatste fluitsignaal is het feest bij de oranje-witten, voor de rood-witten komt degradatie naar de vijfde klasse nu wel heel dichtbij.




 EERDSE KRANT - 6 mei 2010


Een sportief Koninginneweekend


Er viel weer van alles te beleven in het afgelopen (lange) weekend in Eerde. Vrijdags was het Koninginnedag, op zaterdag werd een Vorst opgenomen in de Hoge Raad en op zondag wandelden een groepje Eerdenaren even op en neer naar Den Bosch.


De viering van Koninginnedag kent in Eerde een aantal ‘vaste’ onderdelen. Zo fietsen ’s morgenvroeg de ouderen een rondje rondom Eerde, spelen de schoolkinderen van groep 1 tot 3 achter De Brink en groep 4 tot 8 hadden dit jaar een speurtocht, en wordt de dag steevast afgesloten met een lampionnentocht waaraan deze keer ook burgemeester Ina Adema meeliep. ’s Middags was er deze keer een levend tafelvoetbalspel (foto boven) in combinatie met een Whipe Him Off-spel. En één deelnemend team zal zich Koninginnedag 2010 nog lang herinneren. Welk team dat was? Je mag elf keer raden...


Er deden die middag vijf teams met volwassenen mee aan de spelen. Een van de teams was buurtschap De Bergen. Teammanager Miranda Tibosch had uit een ‘legertje kandidaten’ een uitgebalanceerd team samengesteld: bij sommige moest ze wel twee keer gaan vragen of dat ze meededen... Het team bestond uit Eric Vos, Jim van de Donk, Bart Gloudemans, Wilhelmien de Koning en uw redacteur. De laatste had zo bedacht dat er een ding nog beter is dan ‘bovenop het nieuws zitten’, namelijk niet ‘boven op’ maar ‘in’ het nieuws zitten, dus zelf onderdeel zijn van het nieuws. En dat is gelukt!


Eerst werd er gevoetbald. Tegen het team van De Driesprong was De Bergen nog niet bij de les, er werd vrij kansloos verloren. Dan in ronde 2 tegen vriendengroep De Knakko’s. Dat ging een stuk beter, makkelijke winst ook. Dan tegen het team van de Raad van Elf. Dat was zwaardere kost. De Bergen kwamen wel voor, maar omdat ze fysiek wat minder waren wonnen ‘de elf’. En dan in de laatste ronde tegen het team ‘5 moezel en een bessen 7-UP’. Dit team bestond uit alleen maar meiden, en die lieten het team De Bergen tóch zweten! De meiden kwamen met 2-0 voor, maar gelukkig stond ‘Hij’ op tijd op. Via drie treffers, wel uit een stuk of dertig pogingen, dat wel, redde uw redacteur de eer voor zijn buurt. Oef! Maar het koste heel veel energie. Dagen later, bij het schrijven van dit stukje, voelde alle spieren nog stram.


Na het voetbal kregen de teams het spel Whipe Him Off voor hun kiezen. Korte uitleg hoe het spel gaat. Je speelt 2 tegen 2, je staat op een groot luchtkussen en dan nog eens op een wankel plateautje. Je moet proberen om samen met je teamgenoot, door middel van een grote plastieken bal die in het midden hangt, je tegenstanders van hun plateautje af te gooien.


Ook op dat onderdeel was er volop strijd, en mede door te veel op het terras te zitten, bij De Driesprong en De Brink, werden sommige teams wat minder. Maar niet de teams van De Bergen en... De Raad van Elf.


Ondanks een geblesseerde Gijs Herwig, hij had een bultje op het scheenbeen dat door een zakje ijs van Wim ‘EHBO’ Steenbakkers vakkundig de kop in werd gedrukt, waren ‘de elf’ ook nu weer ijzersterk. Zij waren ook de enige die van het team De Bergen wist te winnen, sterker, zij wonnen ook nu weer alles.


En na een middagje vol spel en plezier, was er dan de prijsuitreiking. Tot ieders grote verbazing werd als winnaar uitgeroepen het team De Bergen, terwijl dit team twee keer verloren hadden van ‘de elf’! ‘Hoe kan dat?’, was er meteen vanuit het ‘carnavalskamp’ te horen. De uitleg was dat het hier niet om gewonnen wedstrijden zou gaan, maar het ‘doelsaldo’ de eindstand zou bepalen, om het eventjes in voetbaltaal uit te leggen. Het bleef daarna nog wel lang onrustig in de binnenstad van Eerde...


Dé opvallendste deelnemers van die middag waren ongetwijfeld de dames van het team ‘5 moezel en een bessen 7-UP’. In ook opvallende outfits waren ze vol goede moed aan de wedstrijd begonnen, maar door misschien iets te veel ‘rondjes’ was het moeilijk om potten te breken tussen al die (bijna) herenteams. Er werd door de meiden na afloop al wel vooruitgekeken naar het volgend jaar, door hun naam misschien te veranderen in ‘5 cola en een sinas’. Hun tafeltje zal echter dan niet meer zo makkelijk te herkenen zijn... Nadat ook bij hun de spierpijn was gestopt, hebben ze hun beleving op papier gezet voor deze krant.


‘5 moezel en een bessen 7-UP‘: nee, dit is geen bestelling aan de bar, maar onze teamnaam voor het levend tafelvoetbalspel tijdens Koninginnedag Deerd 2010. Welke wellicht doet vermoeden dat het idee voor deelname in de kroeg is ontstaan? Wat weinig verrassend inderdaad ook het geval was. Nadat “Zullen we ook meedoen?” met een volmondig “Ja!” werd beantwoord, meteen vol enthousiasme ingeschreven en met nog meer enthousiasme exclusieve teamshirts laten drukken die (hé, wel op de kleintjes letten!) ook weer bij het WK in te zetten zijn.


Met behoorlijk mínder enthousiasme kwamen we op De Dag zuchtend binnengedruppeld in de kroeg. Want tja, die ‘teambespreking’ van de avond ervoor was weliswaar zó niet-efficiënt maar wel erg gezellig geweest. En het weer liet het Oranjecomité ernstig in de steek waardoor het er allemaal iets minder uitnodigend uitzag. Maar oké, van die kruk af en aan de gang dan maar. Eenmaal binnen de (opblaas)ring, oftewel het voetbalveld, werd de klittenband eens goed strak aangetrokken en kon de strijd beginnen. Als enig deelnemend vrouwenteam meteen aan de bak tegen de fysiek nogal overweldigende Raad van Elf. Het eerder ontbrekende enthousiasme sloeg direct om in een fanatisme waar je U tegen zegt. Wel kansloos verloren met 4-1 maar die ene goal vierden we dan weer wel alsof het de winnende in de CL betrof!


Eigenlijk toch wel kei leuk om mee te doen! En na een klein buitje bleef het daarna overwegend droog. Mooi-weer-speelsters als we zijn was er een stijgende lijn te ontdekken in onze kwaliteiten. Na eerst wederom een verliespartij was onze derde wedstrijd echt spannend. Hier en daar werden onze tegenstanders die wedstrijd aangemoedigd met ‘schaam je, tegen die meiden!’. Wat wij natuurlijk dermate denigrerend vonden dat het testosterongehalte in ons bloed flink steeg en ja, dan is het spreekwoordelijke hek van de dam. We wonnen, met een goal in de laatste 10 seconden, met 3-2! Onder het genot van onze bestelde teamnaam werden de blauwe plekken, dikke enkels en schaafwonden geteld, maar vooral werd er genoten. Een overwinning proeft echt nog zoeter dan een bessen 7-Up. Tijd voor onze laatste wedstrijd: gaan we het nog een keer flikken? Even leek het erop, met onze tanden ontbloot en mouwen opgestroopt versierden we een 2-0 voorsprong! Maar daarna werd het steeds moeilijker om de bal weg te houden bij onze goal. Nadat het aanvalsblok van De Bergen (oftewel de reporter van deze krant) ongeveer 30 keer in balbezit kwam en dus evenzoveel keer op goal kon schieten kantelde de stand naar een 2-3 verliespartij voor ons. Jammer, jammer, want er had meer in gezeten? Wel mooi om te horen dat ze nog niet zo kapot hadden gezeten als in deze wedstrijd tegen ons. Dus dat mannen moe worden van vrouwen hadden we weer eens bereikt…..


Toen nog op naar Wipped Off, iets minder ons ding. ‘Pff, moeten we dat ook doen?!’ Hierin kwam het nóg meer aan op kracht en het ontbrekende Y-chromosoom brak ons hierin op. Die grote groene bal werd onze vijand waar we het helaas flink tegen af moesten leggen en bijna elke strijd vet verloren. Ach, zelfs dat was ondanks dat toch leuk om te doen en na de allerlaatste val van het opblaasblok konden we moe maar voldaan afsluiten. Zeer verrassend werd niet de Raad van Elf eerste. Hoe kan dat eigenlijk als je al je wedstrijden wint?! Maar uiteindelijk deed, zeker voor ons, de eindstand er niet toe. Een mooie, gezellige, redelijk sportieve middag waarbij we veel hebben gelachen. Welke goed verzorgd was door de organisatie, waarvoor dank! En waarna wij af konden sluiten met een weer net zo´n enthousiast gevoel als op de avond dat we bedachten mee te gaan doen. Volgend jaar weer?!’


Tot zover de vrijdag. Dan naar de zaterdagavond waar Vorst Bart van Erp ook sportief bezig werd gehouden. Na een wandeling door d’Eerd met een kruiwagen vol met ‘rommelmarktspullen’, moest hij bij de kiosk, onder toeziend oog van de Hoge Raad, samen met zijn vrouw Monique een liedje zingen. Dit gebeurde nadat Bart eerst een ‘voetstuk’ had gemaakt waarop zijn Monique plaatsnam. Dit eerste onderdeel was volgens de Hoge Raad goed gedaan. Hoe het tweede onderdeel is afgelopen om ‘toegelaten te worden’ tot de Hoge raad, is niet bekend. Dat zien we ongetwijfeld volgend jaar wel bij het carnaval.


Gewandeld werd er ook door een groep Eerdenaren op zondag. Niet een kilometertje of zo, maar wel veertig! Op en neer naar de hoofdstad van onze provincie. In alle vroegte vertrok een groep van 15 wandelaars naar Den Bosch, een tiental liep ook terug. Soms werd er onder barre weeromstandigheden gelopen, zoals op de weg terug het geval was net onder Den Dungen.


De middagspelen op Koninginnedag kreeg nog een (verwacht) staartje. De werkgroep geeft tekst en uitleg hierover: ‘Afgelopen vrijdagmiddag zijn 10 teams in 2 poules de onderlinge strijd aangegaan voor de wisselbekers van de ‘Middagspelen Koninginnedag’. Voor de titel moest men zoveel mogelijk punten scoren tijdens het Levend Tafel Voetbal en bij het spel Whip Him Of. Om omstreeks 17:30 uur werd uiteindelijk de winnaar van iedere poule bekend gemaakt. Doordat er fel was gestreden door de diverse teams en er onderling bekend was wie de favorieten waren, werd er direct protest ingediend tegen de uitslag. Hierin zou namelijk een grootte fout zitten. Wij van de werkgroep MiddagSpelen hebben daarom de uitslagen gecontroleerd en kwamen tot diezelfde conclusie. Wij bieden hiervoor onze verontschuldiging aan alle deelnemers aan en hebben daarom ook hieronder de juiste uitslagen gepubliceerd:


Jeugd

1 Van Riel 13 ptn - 81goals

2 De Stuiters 11 ptn - 70 goals

3 De Kuilen 15 6 ptn - 39 goals

4 Koekwouzen 6 ptn - 29 goals

5 Siebers 4 ptn - 24 goals


Volwassenen

1 Raad van 11 16 ptn - 59 goals

2 De Driesprong 9 ptn - 59 goals

3 De Bergen 9 ptn - 40 goals

4 De knakko’s 4 ptn - 35 goals

5 5 Moezel en bessen 7-UP 2 ptn - 22 goals


Zoals je hierboven kunt zien hebben de teams Van Riel en De Raad van Elf gewonnen. De wisselbekers zijn aan de captains van deze teams overhandigd inclusief de felicitaties. Wij hopen dat iedereen van deze gezellige middag heeft genoten en zien graag alle deelnemers volgend jaar terug. Namens de werkgroep Middagspelen Koninginnedag willen wij nogmaals iedereen bedanken voor de sportieve en gezellige Koninginnemiddag hier op het Sint Antoniusplein. Tevens willen wij iedereen die zich als vrijwilliger heeft ingezet hiervoor bedanken.’




EERDSE KRANT - 20 mei 2010


Zo. Nu eerst een...


Stel. Je vertrekt op Hemelvaartsdag in alle vroegte op de fiets met een paar wielervrienden naar Parijs. Je krijgt te maken met slechte weersvooruitzichten, dat de klimmersbenen je in de steek laten, dat je een hongerklop tegenkomt, dat je een paar keer lek rijdt en dat de soigneur de verkeerde puddingbroodjes in het etenszakje heeft gestoken. Wat doe je dan als eerste als je drie dagen later, na flink te hebben afgezien, aankomt bij de Arc de Triomphe in de lichtstad? Natuurlijk, eerst even de Eerdse krant doornemen, want daar was er nog niet van gekomen (foto: Claudy van den Boom)!


Om 6 uur in de vroege ochtend vertrokken op Hemelvaartsdag Jim van de Donk, Laurent van den Elsen, Twan van den Boom en Theo van der Linden vanuit het Eerdse voor een fietstocht die hen in drie dagen naar Parijs zou brengen. Bij de start was het weer verre van ideaal. Het motregende wat, maar wonder boven wonder waren dat de enigste druppels regen die ze onderweg gehad hebben. Naast de plaatselijke zweetdruppels natuurlijk. Gelukkig voor hen kwam de wind ook uit het noorden. Dat scheelt enorm: 570 km met de wind op kop fietsen, of dat het lijkt dat iemand je de hele tijd een duwtje geeft.


En dus, op zaterdagmiddag rond de klok van vier uur, kwamen de mannen moe maar voldaan aan op hun eindbestemming. Een ontvangstcomité wachtte hen op en heel even steeg de losse verkoop van de Eerdse Krant in Frankrijk naar een recordhoogte...




EERDSE KRANT - 10 juni 2010


Kleurrijk feestweekend fanfare De Echo der Bergen


Unicum bij Kwis van d’Eerd


De laatste keer dat ie plaats vond is alweer zo’n acht jaar geleden. De mensen van de buurt Kapelstraat/Zand-vliet/Dalenstraat zullen zich dat nog wel goed kunnen herinneren: zij wonnen toen.


Afgelopen vrijdag was het dan zover, het was weer tijd voor de Kwis van d’Eerd! Eerde werd verdeeld in zes buurtschappen, iedere buurt kreeg een kleur, iedere buurt moest een paar specialisten aanwijzen en iedere buurt moest doormiddel van een cryptische omschrijving een voorwerp in zijn buurt proberen te vinden.


De sfeer zat er al meteen goed in de openingsavond van het feestweekend van fanfare De Echo der Bergen. Onder leiding van Frans Zegers en Elles Ploegmakers werden de rondes van de kwis een voor een afgewerkt in een mooi opgezette avond. De specialisten van elke buurt kregen leuke opdrachten voorgeschoteld. Zo moesten ze liedjes raden die zo bewerkt waren dat je heel goed moest luisteren, en over de nodige kennis beschikken natuurlijk, om te raden om welk liedje het ging. In een volgende ronde kregen ze stukjes van gebouwen/huizen te zien en moesten ze zeggen wie er in wonen. In een andere ronde kregen de specialisten vreemde talen te horen en moesten ze bijvoorbeeld het verschil kunnen horen tussen Hongaars, Bulgaars en Roemeens, of tussen Zweeds, Deens en Noors. En tijdens een ronde moesten ze raden wie de bekende Eerdenaren waren die op een groot videoscherm te zien waren. De buurtschappen moesten ook nog een levende joker meenemen, die kon worden ingezet bij een ronde waardoor je dan weer dubbele punten kon scoren. De joker zelf werd ook nog beoordeeld door een jury, en dat leverde ook nog extra punten op.


Nadat alle rondes waren gespeeld, kwam de jury met de eindstand. Voor het eerst in de historie van de Kwis van d’Eerd waren er twee buurtschappen op de eerste plaats geëindigd. Buurtschap ‘geel’, bestaande uit Haakakker en Kapelstraat-zuid, en buurtschap ‘rood’, bestaande uit de straten Bergweg, Antoniusplein, Kerkhoefweg en Schoolhuisweg, bleken precies hetzelfde puntenaantal te hebben gescoord.


Dus was het niet feest in één buurt, maar in twee! De beide teamcaptains, Moniek Gordijn van ‘geel’ en Ad Tibosch van ‘rood’ kregen uit handen van burgemeester Ina Adema samen één winnaarsbokaal (foto: Antoinette van de Burgt). Die beker verhuisde die avond wel een paar keer over en weer tussen de buurtschappen, maar ineens was ie verdwenen. Hij schijnt voor het laatst gezien te zijn geweest in het ‘gele kamp’.


Niet alleen de mensen van ‘geel’ en ‘rood’ kregen vele felicitaties, ook iemand uit buurtschap ‘paars’. Bert van Paridon moest veelvuldig handjes geven omdat hij ook wat te vieren had. Hij bereikte op die dag namelijk de mooie leeftijd van ’40 jaar’. Nogmaals op deze plaats van harte Bert, op naar de 50!


Was de vrijdagavond geel, rood, paars, groen, oranje en blauw gekleurd, op de andere dagen van het feestweekend waren alle kleuren van de regenboog te zien. Dat leverde kleurrijke plaatjes op.




 EERDSE KRANT - 17 juni 2010


Schoolkinderen kijken gezamenlijk naar Nederland-Denemarken


Talentenplein wordt Oranjeplein


De economie lag maandagmiddag zo goed als stil in Nederland. De reden: het Nederlands elftal speelde zijn eerste wedstrijd op het WK voetbal. Iedereen zat voor de buis. Thuis, in de kroeg of op het werk, overal werd de tv aangezet.


De kinderen van basisschool Petrus en Paulus mochten ook gezamenlijk naar de voetbalwedstrijd kijken, en wel op het Talentenplein, samen met hun leraren. Dat leverde een unieke ‘oranjezee’ op.


Terwijl de kinderen van de lagere groepen tijdens de wedstrijd af en toe een eindje gaan wandelen of spelen, blijven de ‘grote’ kinderen goed op hun plek zitten. Tot de rust was het meer spannend dan goed en was er weinig reden om te juichen. Het werd dan ook redelijk stil op het Talentenplein.


Net na de rust dan toch de 1-0 voor Nederland. Zeg niet hoe, maar de bal gaat in het net! De school ‘ontploft’. De kinderen schreeuwen en springen als gekken rond, wat een vreugde-uitbarsting.


Het moment van de leuke middag op school komt op naam van juf Léonie. Na de 1-0 voor Nederland komt zij vlug aangerend en vraagt aan enkele leraren wie er gescoord heeft. Dat was eigenlijk wel duidelijk natuurlijk, maar meneer Martijn, ook ietwat verbaasd kijkend, antwoord met een brede glimlach: ‘Denemarken...’




EERDSE KRANT - 2 september 2010


De zomer van 2010: warm én nat


De zomerstop van de Eerdse Krant, die we net achter ons hebben gelaten, is alles behalve saai te noemen. Is er meestal in deze periode sprake van ‘komkommertijd’, dit jaar was dat niet het geval, er gebeurde van alles.


Waar te beginnen? Voetbal dan maar. Een maand lang was Nederland in de ban van het WK. Voor het eerst sinds ’78 stonden ‘we’ weer in de finale. Da’s lang geleden dus. Met matig voetbal, of in ieder geval met voetbal dat niet om aan te gluren was (om met de woorden van Johan Derksen te spreken) werd dan toch de finale gehaald. Slechts één wedstrijd was de moeite waard, en dat was de kwartfinale tegen het grote Brazilië. Daar zag het bij de rust nog niet naar uit, want die werd ingegaan met een 0-1 achterstand. In De Driesprong keken ook veel Eerdenaren naar die wedstrijd, maar bij de rust liep iedereen behoorlijk ‘down’ naar buiten om even wat af te koelen. De meeste zagen het niet meer zitten en hun gezicht stond dan ook op janken. Zelfs rasoptimist Rene Bouwmans had het moeilijk. Maar dat veranderde snel toen Nederland gelijk maakte en daarna nog de wedstrijd won! De Driesprong ‘ontplofte’! Wat een vreugde, iedereen was door het dolle heen.


Dan hadden we hier ook te maken met echte stormen. Niet zomaar wat regen met wat wind samengevoegd, neen, het ging echt tekeer. Bomen knakten als lucifershoutjes om, er was veel schade. Op het Hoeves leek het wel een slagveld, en ook op de Vlagheide gingen rijen bomen om. De brandweer kwam handen en voeten tekort om alles op te ruimen.


Uw redacteur was niet alleen een ‘storm chaser’ deze zomer, het proberen vast te leggen van stormen en zo, ook iets heel nieuws kan hij op zijn cv bijschrijven, namelijk die van ‘stork chaser’. Stork betekent in het Nederlands ooievaar, en op vrijdagavond 23 juli was heel natuurliefhebbend Eerde in rep en roer: een groep van negen (!) ooievaars was neergestreken in ons dorp (foto: John van Thiel). De markante vogels zaten achter de Schoolhuisweg op een weiland en trokken veel bekijks. Ook ‘Prins’ Erwin’ en zijn ‘Prinses’ Elize kwamen een kijkje nemen. Natuurlijk, zou je zeggen. Dat kon wel eens een mooi plaatje opleveren, zo waren de gedachten van uw redacteur. Hij ging de maïs in om de heersers van Oiversland samen met een echte ooievaar op de gevoelige plaat vast te leggen. Maar dat viel in eerste instantie niet mee, want de maïs lag grotendeels plat (stormpje). Dat betekende de stengels een voor een wegduwen en ondertussen moest er ook nog een brede sloot worden overwonnen. Toen uiteindelijk de goede positie in de maïs was gevonden, en er begonnen kon worden met mooie en unieke foto’s maken, ging zijn mobieltje af: La Primavera van Sash! schalde door de maïs en... de ooievaars waren gevlogen - duidelijk geen liefhebbers van die muziek. Sh.t! Erachteraan, was het devies. Niet veel later waren ze weer gevonden, ze zaten op de daken van de families Hollanders, Verhagen en Berk op de Willibrordushoek. Andere ‘bekende stork chasers’ liepen daar ook weer rond. Maar er was zelfs een echtpaar uit Vorstenbosch helemaal naar hier gekomen om naar de ooievaars te komen kijken. “De koffie staat nog ingeschonken in het kopje op de tafel”, zegt Jo van de Berg met een grote glimlach en met én oog gericht op een ooievaar. “We werden gebeld en zijn meteen in de auto gesprongen.” Hij vertelde ook nog dat er ooit in Vorstenbosch een groep van 22 ooievaars waren neergestreken, dus er is altijd baas boven baas. De avond viel, het werd donker, en de ooievaars gingen nadat ze een goede slaapplek hadden gevonden, slapen. Ook de ‘chasers’ zochten hun ‘nestje’ op, met in hun gedachte een misschien wel heel zeldzame gebeurtenis. Jan Vissers tot slot op de vraag ofdat hij al ooit zoveel ooievaars bij elkaar gezien heeft in ons dorp: “Ik zie er elke dag zoveel hier...”


‘Kroegbaas voor één dag’, waarin iemand de gelegenheid krijgt om de bar in De Driesprong voor een dag over te nemen, was dit keer wel heel letterlijk. Bert en Riek Verberk stonden op zaterdag 3 juli achter de bar om te vieren dat het precies 40 jaar was geleden dat zij café Verberk opende. Vele mensen kwamen op die avond een pilsje pakken en er werden ook vele herinneringen van vroeger bovengehaald. Ook leuk was dat het voetbalteam de Berkse Boys, een begrip in die tijd in de regio, langs kwamen om er eentje (en meer) op te drinken en er een gezellige avond van te maken. Ze zijn ’t nog niet verleerd...


Voor de tweede keer vond er een d’Eerds Tourspel plaats. Op de finishdag van de Tour in Parijs, werden de prijzen uitgereikt in De Driesprong. Winnaar werd Arno Brus uit Schijndel, 2e werd Susanne van Kronenburg en 3e werd Ruud Schellekens uit Schijndel. Zij ontvingen een mooie geldprijs, net als de rest van de top 10. Het goede doel was dit jaar de restauratie van de kerk. Henk van Hooft en Henk van der Burgt van het parochiebestuur ontvingen een cheque van 187,50 euro als bijdrage voor de restauratie.


Op de laatste zondag in juli vindt ook traditioneel d’Eerd Presenteert plaats. Ondanks de regen die na anderhalf uur na begin neerdwarrelde, was het toch nog redelijk druk. Er was weer van alles te zien. De levende standbeelden bijvoorbeeld waren leuk voor de kids, er was natuurlijk ook weer goed gezorgd voor de inwendige mens. Zo was ook ene ‘Joep Meloen’ van de partij. Samen met z’n maat verkochten zij meloenen en ander sappig fruit. Het leven van een marktkoopman gaat niet over rozen, want van veel praten word je moe, hè Joepie? Toch hebben ze, naar eigen zeggen, er een stuk of 15.000 van verkocht! Die zien we volgend jaar dan ook zeker weer terug... Men kon deze keer niet één kermisterrein terecht, maar op twee! Een mooie aanvulling. Voor de kerk stonden ook attracties opgesteld, en dat brengt wat meer leven in de brouwerij. Er waren ook twee verslaggevers van Skyline FM aanwezig die met ‘flitsen’ hun luisteraars berichtte vanaf onze jaarmarkt. Pierre Verwegen, die speciaal voor deze gelegenheid naar de kapper was geweest, en Bas van Dinther interviewde mensen en brachten sfeerreportages.


Niet allen maar regen en stormen tijdens deze zomer, maar het was ook warm. Zo warm zelfs dat het opleidingsorkest van de Echo der Bergen tijdens hun repetitie in De Driesprong lekker buiten zaten te oefenen.


Wat doen deze twee jongens, Gijs van den Boogaard en Daan van Rozendaal, in dit artikel? Het had iets te maken met een fototoestel dat iemand ergens had laten liggen, of zoiets. Als ‘vindersloon’ wilden zij in de Eerdse Krant, op de voorpagina...


Een gevarieerde zomer hebben we toch wel beleefd. Maar wat zal ons áltijd bijblijven, waar we het over zeg 25 jaar nog over zullen hebben? Geen twijfel over mogelijk, dat is het volgende moment, uit de Ronde van Frankrijk. Ton Fassbender haalde het moment al aan tijdens de prijsuitreiking van het d’Eerds Tourspel. Het gaat over Dennis Mensjov, wielrenner van beroep bij de Rabobank. Geen slechte renner of zo, maar een wieltjesplakker eerste klas. Rijdt altijd maar mee in het peloton, en als hij met een groepje aankomt bij de finish, dan zal hij er alles aan doen om als laatste van dat groepje te eindigen. Niet mee sprinten voor een tweede of derde plaats, nee niets van dat alles. Zo’n renner dus... En diezelfde Mensjov zegt ergens tussen etappe 16 en 17, dat hij de volgende dag... niet (!?) gaat aanvallen. Déze uitspraak zal ons voortaan herinneren aan de zomer van 2010




EERDSE KRANT - 16 september 2010


‘Bouwput’ in een gastvrij Eerde


Eerde lijkt op het moment wel op een bouwput. Op verschillende plaatsen wordt gewroet in de grond.


Op het kerkplein is men twee weken terug begonnen met het uitgraven van een gat, waarin de ondergrondse glasbak moet komen. De dag erna was alles zover klaar. De buitenbak zat in de grond, maar het was wachten op de binnenbak met ‘deksel’. Normaal komt die een dagje later, maar deze keer niet. En dus zat er voor de werkers niets anders op om nog een keer terug te komen. Niet dat ze dat heel erg vonden overigens, want tijdens het ‘wachten’ werden ze voorzien van koekjes en zo. Zo konden de heren bij thuiskomst, in onder andere de plaatsen Tilburg en Terheijden, vertellen over het gastvrije Eerde. Afgelopen vrijdag is de binnenbak met bovenstuk geplaatst en dat geeft meteen een beter aanzicht dan de oude glasbak.


Dit was nog maar een klein bouwputje vergeleken met de werkzaamheden in de Kapelstraat (foto). Een vaak gehoorde opmerkingen als je zegt dat je uit Eerde komt, is dat d’Eerd maar uit één straat bestaat en als je drie keer met je ogen knippert je er doorheen bent. Nou, die vlieger gaat nu dus mooi niet op: je moet nu toch wel een paar keer meer knipperen... Kapelstraat-noord, vanaf de hoek van Bakkerij Van Dam tot aan de aansluiting van Zandvliet met de Eerdsebaan, gaat helemaal op de schop en krijgt nieuwe bestrating. Vijf jaar geleden werd het eerste deel van de Kapelstraat opgeknapt, nu is de rest aan de buurt. Het karwei gaat een maand of vier duren, maar dat is mede ook afhankelijk van het weer.


Er zitten een aantal ondernemers gevestigd in het ‘bouwgebied’ die wel enige hinder hiervan ondervinden. “Maar niets dan lof”, aldus Jan van Kessel van de gelijknamige slagerij. “Het bedrijf dat de opdracht uitvoert denkt goed met ons mee. Ik moet nogal eens een keer weg met de bus, en ze zorgen er goed voor dat ik via een soort zandbergje bij de inrit dat ook kan. Ze hebben hier zelfs al een paar keer koffie gedronken tijdens hun pauzes. Voor wat hoort ook wat, vind ik.” Zo kunnen de heren bij thuiskomst, in onder andere de plaats Geffen, vertellen over het gastvrije Eerde.

 



EERDSE KRANT - 30 september 2010


Het Bankje


Op misschien wel het mooiste plekje in de Eerdse bossen staat een (houten) bankje, met uitzicht op een stuk heide, waar in de zomer Drentse heideschapen grazen. Omringd door bossen, fluitende vogels en de gezonde geur van boslucht dé ideale plek om, onder het genot van verse koffie met iets lekkers, een `Eerdenaar´ te interviewen over een (actueel) onderwerp


Op 5 oktober 2000 werd het Steunpunt Den Binnenhof geopend door gedeputeerde Van Nistelrooy. Dinsdag bestaat het steunpunt dus tien jaar. Voorzitter van de stichting die het steunpunt beheert van eigenaar Woonbelang Veghel, Noud Vissers (72), komt ‘op de koffie’.


“Nadat het bejaardenhuis St. Joseph gesloopt werd kwam in Eerde de discussie op gang hoe met dit verlies om te gaan, omdat het bejaardenhuis niet alleen de functie van wonen had, maar ook een ontmoetingsplaats was. Op initiatief van de dorpsraad en de KBO werd er een werkgroep opgericht en samen met de gemeente, provincie en Woonbelang Veghel is gekozen voor een steunpunt.”


Nu, 10 jaar later, fungeert het steunpunt als een soort tweede huiskamer. Noud: “De bewoners, maar ook ander mensen ontmoeten hier elkaar in een ongedwongen sfeer. Den Binnenhof is een groot aantal uren geopend. Er is elke dag wel iets te doen. Er kan een kaartje worden gelegd, er wordt gedanst en men kan er handwerken. Er worden ook cursussen en lezingen gegeven die gericht zijn op het bevorderen van de gezondheid en zelfredzaamheid.”


Ook op sportief vlak zijn er activiteiten. “Bij slecht weer spelen we koersbal binnen, en bij goed weer spelen we buiten jeu de boules.” En met vooral dat laatste veert Noud helemaal op. Hoewel hij nog maar een klein jaartje meespeelt, straalt het fanatisme van zijn gezicht af. Hij lacht. “Ik ben wel fanatiek daarin ja, dat klopt. Ik vind het ook kei leuk om te doen!”


We laten de bloeddruk weer wat zakken door nog een bakje koffie te nemen en te genieten van de zon en de natuur.


“Sinds een aantal jaren wordt er op de maandag- en donderdagmiddag in het steunpunt ook gegeten. Dat is toch wat gezelliger dan bijvoorbeeld altijd alleen aan tafel te zitten”, vervolgt Noud. “Het functioneert goed, dus dat blijven we doen.”


Den Binnenhof heeft ook andere gebruikers. Noud: “Stichting Pantein zit bijvoorbeeld twee keer per maand er met het babyconsultatiebureau, de bloedprikdienst van ziekenhuis Bernhove zit er elke donderdagochtend, en ook het ouderenconsultatiebureau zit in dit gebouw.”


“Maar”, zegt hij resoluut, “zonder hulp van de vele vrijwilligers is er hier in Eerde geen steunpunt mogelijk.” De stichting prijst zich gelukkig met ruim 20 vrijwilligers, en een persoon is voor een aantal uren in dienst. “Heel fijn dat vele mensen willen meehelpen, daar zijn wij dan ook ontzettend blij mee. Let wel, alles staat of valt met hun inzet. Laatst plaatsten we nog een oproep in de Eerdse krant, en dat leverde weer een drietal nieuwe vrijwilligers op. Dat is mooi natuurlijk dat het vrijwilligerskorps zo groot blijft.”


Tot slot. “Daarom hebben we, naast de open dag van twee weken terug, op de jubileumdag zelf, aanstaande dinsdag, een bedankavond voor alle vrijwilligers. Zij hoeven dan voor een keertje niets te doen, en dat hebben ze ook dubbel en dwars verdiend!”




EERDSE KRANT - 14 oktober 2010


Ondernemend Eerde aan de High Tea


Het jaarlijks uitstapje van de Eerdse Ondernemers Vereniging (EOV) kende dit jaar een hoog thee-gehalte.


Eerst werd in Mill haltgehouden om ‘onder een kersenboom’ een theetje te drinken met iets lekkers, het zogenaamde ‘zware gedeelte’. Daarna ging men door naar Haps om in een romantische omgeving, omringd door rozen, het zogenaamde ‘zoete gedeelte’ voorgeschoteld te krijgen.


Daartussenin kreeg het gezelschap, met de bus, een rondleiding over idyllische landweggetjes langs kasteeltjes en kazematten in die omgeving. En passant werd er ook nog even door de Karstraat in Mill gereden. Een historische straat zo blijkt, want hier zou niemand minder dan Napoleon zelf een keer overheen hebben gereden, zo vertelde de gids tijdens die busrondleiding.


Er vonden nog verschillende momenten meer plaats die middag die de titel ‘historisch’ misschien wel mogen dragen. Zo werd onderweg alvast de spreuk bedacht voor Bert van Paridon (van Van Paridon Woningstoffering), mocht hij ooit nog eens Prins van Oiversland worden. Die spreuk luidt als volgt: ‘Als ik sch..t, denk ik nog aan tapijt’.


En wat te denken van Eric van Rijbroek (van Kamplan BV) die heel ‘emotioneel’ werd toen José Verschuren van Het Roozenhuys haar inleiding hield over de geschiedenis van hun bedrijf. Hij kreeg daarom tijdens de terugreis nog wat extra tissues aangereikt, voor het geval dat... Roy en Linda van der Heijden (van MOVA Installatie), pas lid geworden van het EOV, hebben het ook goed naar hun zin gehad. Na al die thee met lekkernijen hadden de ondernemers nog voldoende tijd om wat na te borrelen en er nog een paar historische momenten aan toe te voegen




EERDSE KRANT - 21 oktober 2010


Stichting Koeveringse Molen nu een jaar onderweg


‘In de toekomst terug naar ons verleden’


Als het aan de stichting Koeveringse Molen ligt, draait er dit decennium nog een molen op d’Eerds grondgebied, om precies te zijn op de Coevering.


Dat laatste is niet helemaal waar, want het zal ‘slechts’ 1/3 deel van de molen worden wat op het grondgebied van Eerde zal komen te staan. Want toen de molen tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1944 afbrandde, stond die precies voor 1/3 deel op Schijndels, voor 1/3 deel op Roois en voor 1/3 deel op Veghels (lees d’Eerds) grondgebied.


Dat is nu ook weer de bedoeling als het de stichting Koeveringse Molen ligt, dat het ‘hart’ van de molen weer precies op drie gemeentegrenzen komt te staan. Daarvoor zal mogelijk die grens wel wat aangepast moeten worden, want op de plaats waar de molen vroeger heeft gestaan, waar nu het molenmonument van de Heemkunde kring staat, zal misschien wat lastig worden. Op het aanpalende stuk grond ten westen van die plek is er meer ruimte om een replica te bouwen van een van de oudste standerdmolens van Nederland.


De stichting is nu precies een jaar onderweg. “Eigenlijk al langer”, zegt secretaris Mari van Kasteren (foto, links), “maar eerst was het in de vorm van een comité.” Hij kan het weten, want Mari stond ook aan de basis van dat comité. “Het ontstaan is wel een grappig verhaal”, vertelt ie verder. “Ik las op een gegeven moment ergens, toen men nog maar pas sprak van een Masterplan Vlagheide, dat als je ideeën had voor projecten in dat gebied, je die dan kon insturen. Ik dacht aan een soort prijsvraag, dus ik stuurde een plan in over de herbouw van de Koeveringse molen. Maar al vlug werd me verteld dat het de bedoeling was dat je die plannen ook daadwerkelijk zelf moest gaan realiseren! Haha, dat was even iets anders...”


Maar Mari, zelf opgegroeid in het gebied en gefascineerd door de verhalen over de molen die hij hoorde en waarover hij had gelezen, zette door. Op het moment vormen vijf mensen het kloppend hart van de stichting Koeveringse Molen, die een doel hebben om er 100% voor te willen gaan. Penningmeester Toon Bekkers (foto, rechts) legt haarfijn uit wat de kosten zullen zijn om de standerdmolen, zo heet zo’n molen, te herbouwen. “In 2008 werden de kosten geraamd op ruim 600.000 euro. Dat zal wel ietsjes meer zijn als we, zeg in 2015 of in 2016, kunnen starten, maar we hebben alle vertrouwen in dat dat gaat lukken. De subsidiepotjes zijn tot 2014 al verdeeld, maar daarna komt er weer geld vrij en hopen wij daarin mee te delen.”


Maar van stil zitten en daarop wachten is geen sprake bij de stichting. Op allerlei manieren zamelt men nu al geld in, zoals bijvoorbeeld dit jaar op de jaarmarkt in Sint-Oedenrode. Toon: “We hadden twee dingen bedacht en moesten daaruit een keuze maken: of we verkopen ballonnen of molentjes. We kozen uiteindelijk voor de molentjes, en dat was maar goed ook. Want onze buurman op die jaarmarkt, zwembad De Neul, had ook een actie bedacht om op die dag meer aandacht te trekken. Zij gaven, jawel, ballonen weg. En ook nog gratis! Dus maar goed dat wij die molentjes hadden gemaakt, anders was het niets geworden.” Terwijl Toon dat zegt, kijkt zijn vrouw hem aan en zegt met een grote glimlach: “Hebben wij die molentjes gemaakt?”, ondertussen wijzend naar haarzelf.


‘In de toekomst terug naar ons verleden’, zo is de titel van hun geschreven rapport bij het begin van de herbouwplannen. Een mooie slogan, maar ze hebben nog een lange weg te gaan, dat weten ze zelf maar al te goed. Het zijn telkens kleine stapjes die ze maken of moeten maken. “De drie gemeentes staan heel positief tegenover ons verhaal, al is de belangstelling uit het Veghelse zelf nog minimaal”, zegt Mari. “Dat komt natuurlijk ook deels door de Antonius molen, die heeft alle aandacht nu. Terecht natuurlijk. Maar even voor alle duidelijkheid, wij zijn geen concurrent of iets dergelijks en vissen ook niet uit dezelfde subsidiepotjes. Binnenkort hebben we een gesprek met die stichting en kijken we wat we voor elkaar kunnen gaan betekenen. We kunnen, denk ik, elkaar goed aanvullen in de toekomst, want de twee molens zijn totaal verschillend en hebben ook een ander verleden. Wij gaan ons meer richten op de Middeleeuwen, want de geschiedenis van deze molen gaat terug naar het jaar 1299.”


Laatste vraag: hoeveel tijd is er nodig om een standerdmolen (hetzelfde type windmolen als die in Uden) te maken? Mari: ”Je moet tellen op een maand of zes, zeven. Dan komt het geheel als een bouwpakket deze kant op en kunnen we de molen in elkaar gaan zetten. Maar voordat we zover zijn, hebben we nog veel werk te verzetten.”




 EERDSE KRANT - 21 oktober 2010


Vader en dochter samen op pad voor goed doel


Van Amsterdam naar Dakar


Het is een niet alledaagse combinatie. Vader en dochter rijden met een auto van Amsterdam naar Dakar. Afstand: 8000km!


Ze, vader Ad van de Laar (52) en dochter Linda (23), rijden niet helemaal voor de lol naar Dakar. Nee, er zit ook een goed doel aan vast, namelijk een project van de Nederlandse Stichting Hand to Hand. Dit project, er worden een drietal werkplaatsen gecreëerd voor jongeren in Farato, een klein dorpje in Gambia, willen zij steunen.


In januari hebben ze besloten om zich voor deze tocht, die de naam Amsterdam-Dakar Challenge draagt, in te schrijven. Linda: “Mijn vader heeft het hier al vaak over gehad om zoiets een keer te gaan doen. Nou, zei ik, dan gaan we het doen ook en dan zijn we meteen van dat gezeur af!” “Klopt helemaal”, lacht Ad, “het leven hier is allemaal goed en strak geregeld, het is eigenlijk niet echt heel spannend. Vandaar mijn interesse om een keer aan zo’n tocht mee te doen. Het is een avontuur en we steunen er ook nog eens een goed doel mee.”


Ze schreven zich in, bedachten de teamnaam Deerd2Dakar en nu staan ze aan de vooravond van hun reis. Op 6 november start de tocht om drie weken later in de hoofdstad van Senegal te finishen. De auto gaat niet mee terug, die wordt in Gambia geveild en de opbrengst is ook voor het goede doel.


De auto waarmee ze rijden is een Opel Frontera. Een robuuste auto, die helemaal ‘gepimpt’ is voor de tocht. Zo is er achterin een bed gemaakt en zijn er overal extra laatjes en opbergvakjes gemaakt. De gordijntjes komen nog, zegt Linda.


Wat zien we nog meer? Bovenop de wagen zijn extra jerrycans geplaatst, om extra brandstof mee te nemen. Een dik touw zit om het reservewiel gedraaid, klaar om te gebruiken in noodgevallen. Op de spatborden komen we nog iets opvallend tegen, daar staat de cijfercombinatie ‘2.0’ op geschreven. Ad verklaart: “Dat geeft de bandenspanning aan. Die heb ik erop gezet, dan hoef ik die niet te onthouden. Ik heb ze ook wat harder opgepompt, dan verbruikt-ie minder.” In principe blijft alles achter in Afrika, twee dingen gaan volgens Ad wel mee terug: zijn GPS en zijn scheerapparaat!


Verder hebben ze nog wat spulletjes bij voor zogenaamde corrupte politieagenten! Dat vraagt om uitleg. Ad: “We hebben opgevangen dat het verstandig is om die mee te nemen, voor het geval dat. Zo heb ik een heleboel stropdassen bij, een kapotte radio en wat oude T-shirts.” Linda: ”Ik heb een niet werkend mobieltje bij, maar dat zien ze toch niet, haha!”


Ze zouden die ‘spulletjes’ wel eens nodig kunnen hebben, want wie weet wat de reden is dat de Dakar rally (voorheen Parijs-Dakar geheten) al een paar jaar niet meer plaats vindt, althans niet op het oorspronkelijke parcours, weet dat de tocht niet helemaal zonder gevaar is in die regionen. Ad: “Daar zijn we ons van bewust, want we rijden bijvoorbeeld door Mauritanië en daar geldt op het moment een negatief reisadvies voor. We zullen uit veiligheidsredenen dat stuk, zo’n 800 kilometer lang, dan ook gegroepeerd rijden. Maar dat neemt niet weg dat er een bepaalde risico aan vast zit, dat weten we.”


Er zit natuurlijk ook nog financiële plaatje aan vast. Ze hebben alles begroot op zo’n 6000 euro. “Och, dat gaat gewoon van de erfenis van Linda af”, grapt Ad tot slot. Wie meer wil weten, of wie nog wil sponsoren, kan terecht op hun website www.deerd2dakar.nl.




EERDSE KRANT - 11 november 2010


Opbrengsten voor CV De Oivers en fanfare De Echo der Bergen


Dienstenveiling: voor ieder wat wils


Er zit 100 man binnen, dus dat is goed voor 1000 euro: we gaan beginnen, grapt Eric Gloudemans. Met die woorden opende hij zondagmiddag iets na de klok van een uur de dienstenveiling van CV De Oivers en fanfare De Echo der Bergen in gemeenschapshuis De Brink. Eens in de vijf jaar organiseren deze twee verenigingen een veiling.


Kort daarna mocht veilingmeester Jan van Kessel (foto, links) het spits afbijten met de eerste 10 kavels op de lijst. Jan was een van de maar liefst vier veilingmeesters die in totaal meer dan 125 diensten aan de man of vrouw probeerde te brengen, natuurlijk voor een zo hoog mogelijk bedrag. De andere drie waren Mari van Galen, Jelt van Veenendaal en Wim van den Elsen.


Een goede veilingmeester ontgaat niets, die heeft haviksogen. Elke hand die ook maar de intentie heeft om in de lucht te worden gestoken, wordt gezien als een bod. Zo kon het gebeuren dat een personeelslid van De Brink die achter de bar aan het werk was, een teken deed aan iemand omdat haar broodje frikandel klaar was, meteen werd opgemerkt als een bieder. Dat zorgde voor de nodige hilariteit, maar het liep goed af. Haar bod werd tenietgedaan door een hoger bod...


Waar konden de mensen zoal op bieden deze middag. Op 25 zakken metselcement bijvoorbeeld. Er werd wel erbij vermeld dat als je geen metselaars hebt om die te verwerken, dat je dan even naar Promet moet bellen. Of op een kavel met een diner voor 4 personen, geheel verzorgd door de ’masterchefs M&M’ zelf. De Raad van Elf had drie diensten. Je kon bieden op 4 ‘obers’, op 6 ‘obers’ of op alle leden van de Raad van Elf die je tijdens een feestje uit de brand komen helpen.


Verder kon je ook bieden op verschillende optredens van onder ander de fanfare (een serenade), de blaaskapel, de Brasilandos en coverband Limbus. Maar er waren ook kleine diensten die opvielen, zoals het strijken van een mand was door Ellen van Roosmalen of een overheerlijke zelfgebakken appeltaart, gemaakt door Doortje de Wilt.


Een breed scala aan diensten passeren op deze middag de revue, voor ieder wat wils. Dit alles onder nauwlettend toezicht van de organiserende verenigingen.




EERDSE KRANT - 11 november 2010


De ‘Prinsenvraagcommissie’ zoekt de nieuwe Prins van Oiversland


‘Het is een dankbare taak om te doen’


Het is het best bewaarde geheim van het westelijk halfrond. Elk jaar weer, zo rond deze tijd, wordt er volop gespeculeerd wie de nieuwe Prins van Oiversland zal gaan worden.


De 11e van de 11e, dat is vandaag, is traditioneel hét startschot van een nieuw carnavalsseizoen. Zaterdag begint het ook hier in Eerde, en wel met ’t Carnavalskrakersfestival. Daar zal misschien ook al de nieuwe prins met zijn prinses (en zijn adjudant en hofdame) rondlopen, alleen weet niemand dat nog. De enige twee die het al wel weten zijn Hilde van Gompel en Mark van de Meerakker. Beide zijn 44 jaar oud (een ‘carnavalsleeftijd’), hoogste tijd dus om die twee, op een geheime plek natuurlijk, eens nader aan de tand te voelen.


Eigenlijk heeft dit interview met Hilde en Mark, met als onderwerp iets dat geheim is en moet blijven, bij voorbaat al geen nut. Ze zullen toch niets zeggen over wie het dit jaar zal gaan worden, zelfs geen ‘tipje’ wordt opgelicht. Wat mogen we wel weten? Hilde: “Het bestuur van De Oivers heeft een systeem waarin elk jaar tien potentiële prinsen naar voren komen.” Wat voor een systeem is dat? “Is geheim!”, zegt Mark kort maar krachtig. Hilde vervolgt: “Het bestuursleden maken vervolgens van die tien namen ieder afzonderlijk een eigen top 10. Dus wie hij of zij de beste prins zou vinden, krijgt 10 punten, de tweede krijgt 9 punten, enzovoort. Deze stemming gaat in het geheim. Wij, als bestuursleden, weten dus ook niet van elkaar hoe we gestemd hebben. Dan voegen wij, Mark en ik, alle gegevens bij elkaar en blijft er een lijstje over met daarop de uitslag van de stemming.”


Het vragen van de Prins kan dan beginnen. Dat zijn spannende tijden voor de twee. Op een geheime locatie (of op locaties, dat weten we niet) worden de plannen gesmeed voor het komende seizoen. Mark: “We zorgen dat ze alles weten wat ze moeten weten. Maar dat verschilt ook per prins. Komt de prins bijvoorbeeld uit de Raad van Elf, dan weet hij al wel het een en ander. Iemand die helemaal blanco is, die natuurlijk niet.”


De onthulling zelf is het spannendste moment voor Mark. “Je hoopt dat alles goed gaat, dat wil je ook voor die mensen.” Hilde: “Na die onthulling zit onze taak er ook op, dan neemt de Raad van Elf het over.” Over een ding zijn Hilde en Mark het samen roerend eens: het is een dankbare taak om te doen.


Mark is toe aan zijn ‘elfde prins’. “In 2001 was Ad Verkuijlen mijn eerste prins die ik mede gevraagd heb. Ik heb het ‘prinsenvraagvak’ geleerd van Christ van Oort.” Hilde is toe aan haar zevende prins. “Ik kwam in 2004 in het bestuur, en in 2005 was Marcel van Os mijn ‘debuutprins’.


Ze hebben en passant ook nog wat tips voor prinsen in spe. “Om niet te veel aandacht te trekken, loop bijvoorbeeld nu niet rond met een nieuwe zwarte broek, dat valt op. Als je nieuwe schoenen hebt, inlopen doe je alleen wanneer niemand het ziet. En je mag ook geen griep krijgen op de vrijdag, de dag van de onthulling, want dat is ook verdacht.” En zo zullen er nog wel tig meer dingen zijn die kunnen opvallen, want iedereen houdt op dit gebied nu iedereen in de gaten.


Hebben ze de indruk dat ze zelf ook in de gaten worden gehouden, of dat ze ’s avonds gevolgd worden, dit om wat meer te weten te komen? “Nee, dat hebben we niet. Zo erg als in Rooi zal het hier niet worden, daar is het wel een sport om te ontdekken wie de nieuwe prins zal worden.” Hun antwoord is goed nieuws voor diegene die dit wel doen op het moment...


Bij het sluiten van de markt willen ze dan nog wel één onthulling prijsgeven. De nieuwe prins krijgt een nieuwe... prinsenwagen. Dat staat genoteerd! Oef, op de valreep dan toch nog een onthulling!




EERDSE KRANT - 9 december 2010


Consultatiebureau voor ouderen sluit haar deuren


“Eén geluk, mijn huisarts komt ook thuis”. Treffender kon Jaantje Dortmans (foto, midden) het niet verwoorden. Met tranen in haar ogen liet de 88-jarige Eerdse het over haar heen komen: “Ik vind het heel erg”.


Zojuist was zij de laatste geweest die bij Dely van Kessel, de verpleegkundige van het ouderen-consultatiebureau in Den Binnen, een zogeheten check-up kreeg. Frappant detail: ze was drie jaar geleden ook de eerste die gebruik maakte van deze nuttige voorziening. Drie jaar geleden heeft de KBO Eerde het voortouw genomen om ook een consultatiebureau voor ouderen in Eerde te krijgen. Het liep als een trein, er waren alleen maar positieve geluiden te horen vanuit Eerdse kant, maar nu valt het doek. De reden? Er is geen geld...


Op ludieke manier werd vrijdagmiddag afscheid genomen van het consultatiebureau. Sinterklaas kwam langs, en hij zei er ook niets aan te kunnen doen dat het moet stoppen.


Phiny Gasseling (foto, links staand), de initiatiefneemster, sprak de volgende woorden: ‘Sinds 2006 hebben KBO Zijtaart en Eerde zich sterk gemaakt voor een Ouderen Consultatiebureau in Zijtaart en Eerde naar Boekels Model. In 2007 zijn we de politieke partijen gaan informeren over dit nieuwe fenomeen en we kregen de volmondige steun van DDB en CDA, voor dit proefproject. Nadat beide partijen het in de gemeenteraad hadden ingebracht, hebben ook Vivaan en BrabantZorg zich achter het plan geschaard. Toen werd er besloten om in geheel Veghel deze laagdrempelige voorziening in te gaan zetten. Dit kwam overeen met de toenmalige gedachte: meer zorg naar de dorpen en wijken. BrabantZorg zorgde voor de verpleegkundige en Vivaan zorgde voor de beroeps Ouderen Adviseurs. Wethouder Annemieke van den Broek opende in Veghel op 3 maart 2008 het consultatiebureau als een laagdrempelige voorziening.

Daar ik namens KBO Eerde spreek, mag ik zeggen dat wij als klein dorp alle dagdelen, die ons werden toebedeeld volle bak hebben gedraaid. Zonder dwang onzerzijds, maar tot volle tevredenheid van de bezoekers. 90% ging de volgende 2 jaren weer.

De huisartsen vonden het helemaal niks en hebben dat ook overal laten horen. Ze geven wel toe geen tijd te hebben voor het sociale welbevinden van hun seniorenpatiënten. Het is dan ook moeilijk te verteren dat er na drie jaar op 31 december van dit jaar een einde komt aan een initiatief dat waard was om uit te bouwen. Wij sluiten ons consultatiebureau vandaag.

De huisartsen hebben beloofd nu zelf hun patiënten van de doelgroep eenmaal per jaar op te roepen voor een check-up, als deze zorg in het basispakket komt. Bovendien zullen zij zorgen, dat er een bekwaam iemand aanwezig is om de sociale kant met de mensen door te nemen.

Waarom niet open houden, tot het nieuwe onvermijdelijke opengaat? Maar wie houdt de vinger aan pols? Hoe zit het met de sociale opwaardering in de dorpen en wijken? Niet elk dorp heeft een eigen huisarts. Dus moet in dit geval iedereen weer naar Veghel en worden de kosten betaald door de diverse zorgverzekeraars. Als gezamenlijke KBO’s zullen wij ons in moeten blijven zetten, voor het welbevinden van alle ouderen, zowel in Veghel als in de kerkdorpen.’



 


Naar boven





Eerdse Berenjacht

Klik op de bestanden om deze te downloaden of te printen.

Eerdse AGENDA

Aanmelden via: redactie@eerdsekrant.nl


Dagelijks t/m 1 juni 2020

Eerdse kerk open

14:00-16:00 uur


9 en 10 april 2020

en 12 en 13 april 2020

(Eerste en Tweede Paasdag)

Eerdse kerk open

10:00-17:00 uur


11 april 2020

Natuurwerkgroep De Eerdse Bergen - NLdoet

De Berghut

09:00-12:00 uur

(uitgesteld, vanwege het coronavirus)


14-24 april 2020

34e Eerdse Driebandenkampioenschappen

Café-zaal 't Hooghuys

(uitgesteld, vanwege het coronavirus)


16 april 2020

Bernhoven - Bloedprikdienst

Den Binnenhof

08:15-08:45 uur

(uitgesteld tot nader order, vanwege het coronavirus. Den Binnenhof is

t/m 1 juni gesloten)


19 april 2020

Meezingochtend

Den Binnenhof

10:30 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


26 april 2020

Verzamelbeurs

De Brink Eerde

09:00-12:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


3 mei 2020

Pannenkoekendag

Eerdse Molen

12:00-15:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


4 mei 2020

Dodenherdenking Eerde

Geronimo-monument

20:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


12 mei 2020

CV De Oivers - Ophalen Oud Papier

(CV De Oivers: 'I.v.m. regels coronavirus gelieve per straat oud papier zoveel mogelijk op een centrale plek te plaatsen.')


25 mei 2020

Autodocumentatiebeurs

De Brink Eerde

09:00-14:00 uur

(Uitgesteld vanwege coronavirus,

verplaatst naar 19 september 2020)


1 juni 2020

(Tweede Pinksterdag)

Vlagheide Trail

11:00 uur

(Gaat niet door, vanwege coronavirus)


18, 19 en 20 juni 2020

Theaterkoor Stem -

Vlucht naar de Vrijheid

De Brink Eerde

Aanvang 20:00 uur

(18 en 19 juni)

Aanvang 14:00 uur (20 juni))


27 & 28 juni 2020

Eerdse MidZomerNacht Quiz

16:00 uur


4, 5 en 6 juli 2020

Kermis Eerde


26, 27 en 28 september 2020

Toneelvereniging Eerde -

Boer Dumpt Vrouw

De Brink Eerde


Eerdse KRANT

De Stelling

Eerdse KRANT

Archief

Deze website maakt gebruik van cookies. Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.

Accepteren